“อุ่นอาวรณ์”

“อุ่นอาวรณ์”

 

ทอดสายตา ทาทาบ อาบท้องฟ้า

หมู่เมฆา มวลม่าน ผ่านหลากสี

ยามอรุณ เบิกฟ้า นภารวี

สุขฤดี คลี่ขจาย ขยายบาน

 

ใบไม้พลิ้ว ลิ่วล้อ ลมไสว

ผ่านผิวกาย คลายอารมณ์ ผสมหวาน

เสียงจิ๊บจ๊าบ วาบแว่ว แผ่วกังวาน

ผีเสื้อสราญ ดมบุบผา เริงร่างาม

 

ธรรมชาติ ยามนี้ นี่แหละสุข

ตักตวงทุก สิ่งไซร้ ใจวาบหวาม

ปลูกชีวิต จิตแจ่มใส ใฝ่สร้างความ

สงบปรามปราบ ทุกข์ได้ สลายเทอญ.

 

 

 

สุนทรียพันธ์