เวลามีค่า แต่อย่าฆ่าเวลา

         คนเราเมื่อมีความทุกข์เกิดขึ้น  ต้องการที่พึ่งทางใจเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจให้มีหลักประกันความมั่นใจให้มีกำลังใจเข้มแข็ง  ที่จะเผชิญและฝ่าฝันปัญหาต่างๆไปได้  ที่พึ่งทางใจก็คือ  "ธรรมโอสถ" ที่จะเป็นเสมือนความหวังความมุ่งมั่นที่จะต่อสู้กับโรคร้ายได้คือความทุกข์   

           ความทุกข์หรือปัญหาต่างๆที่เกิดขึ้นมีสาเหตุคือ

๑.แย่งที่กันทำมาหากิน (อาหาร ,เงินทอง ) 

๒.แย่งถิ่นกันอยู่  (ที่อยู่อาศัย)

๓.แย่งคู่กันพิศวาส  (มั่วกาม ,ล่วงประเวณีกัน)

๔.แย่งอำนาจกันเป็นใหญ่  (ยศ ฐานะ ชื่อเสียง เกียรติยศ)

     ในสังคมไทยปัจจุบันสิ่งที่เป็นปัญหาทางสังคมที่เกิดมากขี้นมาจากค่านิยมที่ผิด คือ

๑. มีหนี้สิน(ฟุ่มเฟือย)   คนไทยชอบกู้ยืม  รายได้ต่ำรสนิยมสูง ไม่รู้จักประมาณตน  

๒. ด้อยการศึกษา  ไม่ส่งเสริมการศึกษา ไม่ขยันเรียน ไม่พัฒนาตนเอง  ไม่ชอบเรียนรู้ 

๓. ติดการพนัน (อบายมุข)   หลงงมงายกับความหวังเล็กน้อย  รักสนุกชอบสบาย 

  งานหนักไม่ทำ งานเบาไม่สู้   มีความโลภกับความขี้เกียจ  ไม่รับผิดชอบต่อหน้าที่

วิธีที่จะแก้ไขความทุกข์หรือปัญหาเหล่านี้ได้ คือ

๑. รู้จักเพียงพอ  สันโดษในสิ่งที่เรามี เราได้  เราเป็น ทำใจให้เป็นสุขสงบ

๒. ต้องมีสติ(ระลึกได้) รู้เท่าทันกิเลสในใจ คือความโลภ(อยากได้ของคนอื่น)  โกรธอิจฉาที่คนอื่นมีสิ่งที่ดีเกินตนเอง   หลงผิดไม่รู้ตามความจริงในชีวิต 

๓. รักษากาย วาจา ใจให้เรียบร้อย คือ มีศีล  สมาธิ และปัญญา (ไตรสิกขา)  

๔. แบ่งปันทรัพย์สิน  สิ่งของต่างๆที่เกินจำเป็นให้คนที่เดือดร้อนเป็นสาธารณกุศล

๕. รู้จักให้อภัยต่อคำล่วงเกินหรือคำกระทบกระเทือน  ทำใจให้กว้าง มองแต่ส่วนดี

       ถ้าทุกคนทำได้อย่างที่กล่าวมา  ชีวิตคงจะมีความสุขบ้าง ความทุกข์น้อยลงไป  คงไม่เหลือบ่ากว่าแรง ถ้าลองได้ลงมีกระทำและนำไปปฏิบัติในชีวิตประจำวัน  

เหมือนของที่เก็บไว้ในตู้ ไม่ได้นำมาใช้ก็ไม่เห็นคุณค่าหรือประโยชน์อันใด  ต้องเริ่มลงมีกระทำความดี ตั้งแต่วันนี้ในใจ ดีกว่าจะรอให้สายเกินไป  เริ่มจากตนเองก่อน นับแต่วันนี้ ไม่มีคำว่า สายเกินไปหรอก  นอกจากไม่ได้ทำอะไรเลย  ปล่อยวันเวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์กับชีวิตหนึ่ง  เหมือนสายลมและแสงแดด   ที่ขี้นมาและผ่านไปในแต่ละวันเท่านั้นเองหรือ

      กาลเวลาที่ล่วงไปแล้ว     ไม่อาจกลับคืนมาได้

    เวลาของเรามีคุณค่า    แต่เราอย่าฆ่าเวลา