เพลงร้องเพลงกล่อม

นครศรีธรรมราช ดินแดนศักดิ์สิทธ์ สถานที่อาถรรพย์ อารยะธรรมโบราณ พระอาจารย์อาคมขลัง

เมืองคอนเหอ......... แต่ก่อนเขาเล่าลือ
พระศรีธรรมโศกราชมีวาสนา .........ก่อพระบรมธาตุยอดทองคำ
มีมหาชนมาบูชา......... ผู้คนมานับถืออุปถัมถ์
ก่อพระบรมธาตุยอดทองคำ....... เช้าค่ำคนมาไหว้
เมืองคอนเหอ ......มีพระนอนแจ่มหน้า
มีโพธิ์ลังกา....... มีพระอุ้มทอง
มียักษ์เขี้ยวยาว ........ถือไม้ตะบอง
มีพระอุ้มทอง....... ฆ้องกลองอยู่เคียงกัน
ไปคอนเหอ..... ไปแลพระนอนพระนั่ง
พระพิงเสาตั้ง....... หลังคามุงเบื้อง
เข้าไปในห้อง .......ไปแลพระทองทรงเครื่อง
หลังคามุงเบื้อง...... ทรงเครื่องดอกไม้ไหว
เมืองคอนเหอ .......มีพระนอนทรงเครื่อง
มีศาลาหน้าเมือง .......เจดีย์ทองสูงใหญ่
มีตลาดวัดศพ....... สองปากประตูชัย
เจดีย์ทองสูงใหญ่....... ใครไปยกมือไหว้.....

เพลงร้องเรือ หรือเพลงกล่อมเด็กบทนี้ (วิมล ดำศรี ๒๕๓๔: ๑๙๖ - ๑๙๗) นิยมร้องกันในแถบจังหวัดนครศรีธรรมราช พัทลุง และสงขลา มีบทที่กล่าวถึงพระบรมธาตุนครศรีธรรมราชอยู่หลายบท สะท้อนภาพความเจริญรุ่งเรืองทางพุทธศาสนาอย่างสูงสุด ของเมืองนครศรีธรรมราช อย่างยากที่จะหาเมืองใดเทียบได้ศูนย์รวมความเจริญทางพุทธศาสนานี้อยู่ที่วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ซึงเป็นวัดเก่าแก่คู่บ้านคู่เมือง ปัจจุบันเป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดวรมหาวิหารเดิมวัดนี้เ รียกว่า "วัดพระบรมธาตุ" ต่อมาเมื่อปี พ.ศ.๒๔๕๘ ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้มีประกาศของกระทรวงธรรมการ แผนกสังฆการี เรื่องจัดระเบียบพระอารามหลวง ลงวันที่ ๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๔๕๘ ให้เรียกว่า "วัดพระมหาธาตุ"