การจัดการความรู้

                  ในสังคมแห่งความรู้  “ความรู้”  ถือว่าเป็นทรัพยากรหลักที่มีค่ายิ่ง ซึ่งแตกต่างจากปัจจัยการผลิตอื่นๆ  เนื่องจากความรู้เป็นสิ่งที่เปลี่ยนแปลงและสร้างขึ้นใหม่ได้ตลอดเวลา   ซึ่งสภาวะดังกล่าวก่อให้เกิดความได้เปรียบทางการแข่งขัน  โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในสังคมเศรษฐกิจฐานความรู้  ความรู้ได้กลายเป็นตัวขับเคลื่อนที่สำคัญ   ดังนั้นแนวคิดและหลักบริหารจัดการความรู้ จึงมีความสำคัญอย่างยิ่งสำหรับองค์กรในทุกระดับ การจัดการความรู้เป็นกระบวนการ (Process) วงจรต่อเนื่อง ที่ดำเนินการร่วมกันโดยผู้ปฏิบัติงานในองค์กรหรือหน่วยงานย่อยขององค์กร  เพื่อสร้างและใช้ความรู้ในการทำงานให้เกิดผลสัมฤทธิ์ดีขึ้นกว่าเดิม  เกิดการพัฒนางานอย่างต่อเนื่องสม่ำเสมอ  เป้าหมายคือ การพัฒนางานและพัฒนาคน  โดยมีความรู้เป็นเครื่องมือ มีกระบวนการจัดการความรู้เป็นเครื่องมือจึงเป็นกิจกรรมของผู้ปฏิบัติงาน  ไม่ใช่กิจกรรมของนักวิชาการหรือ   นักทฤษฎี  แต่นักวิชาการหรือนักทฤษฎีอาจเป็นประโยชน์ในฐานะแหล่งความรู้  (สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.  http://www.obec.go.th/teacherzone.  2551

                การจัดการความรู้ในสถานศึกษาเป็นวิธีการ หรือแนวทางหนึ่งที่จะช่วยให้โรงเรียนสามารถพัฒนาให้เป็นองค์กรแห่งการเรียนรู้ที่บรรลุวัตถุประสงค์ ตามพระราชบัญญัติการศึกษา พ.ศ. 2542 ได้อย่างมีประสิทธิผล โดยนำความรู้ของแต่ละคนที่มีอยู่รอบ ๆ ตัว และที่มีอยู่ในตัวเองมารวบรวมเป็นวิธีการปฏิบัติงานที่ดีที่สุด (Best Practice : BP) เพื่อนำมาแก้ปัญหาที่เกิดจากการปฏิบัติงาน และการนำความรู้ที่เป็นภูมิปัญญาและประสบการณ์ แลกเปลี่ยนเรียนรู้ หรือสร้างความรู้ใหม่ และนำมาบันทึกไว้ในรูปสื่อต่าง ๆ ซึ่งจะเป็นประโยชน์สูงสุดต่อการทำงานขององค์กร (พ.ร.บ. พ.ศ. 2542 กระทรวงศึกษาธิการ.  การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่เป็นนิติบุคคล.  กรุงเทพฯ : 2546 หน้า 33)

                รูปแบบการจัดการความรู้ในสถานศึกษาเพื่อเสริมสร้างสมรรถนะครูในสถานศึกษาให้เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ควรทำเป็นระบบอย่างต่อเนื่อง  ต้องปลูกจิตสำนึกให้ครูได้ปฏิบัติตามขั้นตอนของกระบวนการความรู้  ดังต่อไปนี้

  1. การค้นหาความรู้  ครูทุกคนต้องพัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่องต้องค้นหาความรู้ใหม่ๆเพื่อนำมาพัฒนาการสอนและการดำเนินงานตามภาระหน้าที่ตลอดเวลา  เช่น  เข้ารับการอบรม  สัมมนาศึกษาดูงาน  การค้นหาความรู้ทางอินเตอร์เน็ต
  2. การสร้างและแสวงหาความรู้  ครูต้องสร้างและแสวงหาความรู้ใหม่ๆเป็นของตนเอง  ต้องมีความคิดริเริ่มสร้างสรรค์ในการปฏิบัติงาน  เช่น  ค้นคว้าวิธีการสอนใหม่ๆ  การวิจัยในชั้นเรียน
  3. การจัดการความรู้ให้เป็นระบบ  ความรู้ทั้งหลายที่มี  ครูทุกคนต้องนำมาจัดระบบตามกระบวนการจัดการความรู้  เช่น  ความรู้เชิงอรรถ  ความรู้เชิงปริมาณ  เป็นต้น
  4. การประมวลและกลั่นกรองความรู้  หลังจากจัดระบบความรู้ตามกระบวนการแล้วต้องนำความรู้มาประมวล  มากลั่นกรองเพื่อจะนำไปใช้ประโยชน์ได้ตามจุดประสงค์ต่อไป
  5. การเข้าถึงความรู้  การแบ่งปันแลกเปลี่ยนความรู้  และการเรียนรู้                    

       ซึ่งการกระทำดังกล่าวจะช่วยให้องค์กรสามารถเสริมสร้างสมรรถนะครูในสถานศึกษาให้เป็นบุคคลแห่งการเรียนรู้ได้