มรดกอันประเสริฐที่บิดามอบให้บุตร ก็คือ "ตัวอย่างที่ดี"

แต่ละวันที่ผ่านไป คล้ายกับกระเป๋าที่มีขนาดเท่ากัน
คนบางคนสามารถใส่ข้าวของเข้าไป
ในกระเป๋านั้นมากกว่าผู้อื่น.

ดังนั้นท่านจงระมัดระวัง ในการดำเนินชีวิต อย่าให้เหมือนคนไร้ปัญญา
แต่ให้เหมือนผู้มีปัญญา จงฉวยทุกโอกาสที่ผ่านเข้ามา  (เอเฟซัส 5:15,16)

 
 

  ความร่ำรวยของคนเรา มิได้อยู่ที่ว่าเรามี
ทรัพย์สินเงินทองมากมายเพียงใด
แต่ขึ้นอยู่กับว่าเราเป็นคนอย่างไร.

บางคนไม่มีอะไรเลย แต่แสร้งทำเป็นคนร่ำรวย
แต่บางคนมีทุกสิ่งทุกอย่าง แต่ก็แสร้งทำเป็นคนจน  (สุภาษิต 13:7)

 การให้อภัยคล้ายกับเป็นการปล่อยนักโทษให้
เป็นอิสระ แล้วมาพบว่า
นักโทษนั้นก็คือ "ตัวคุณเอง"

หากท่านให้อภัยผู้ที่กระทำผิดต่อท่าน พระบิดาเจ้าก็จะทรงให้อภัยท่านด้วย
แต่หากท่านไม่ให้อภัยผู้อื่น พระบิดาของท่านก็จะไม่ทรงให้อภัยแก่ท่านเช่นกัน
(มัทธิ 6:14,15)

  ท่านคลุกคลีกับใคร ก็ย่อมจะบ่งให้เห็นว่า
ท่านกำลังจะพบกับความยุ่งยากอย่างไร.

อย่าไปผูกมิตรกับคนที่โกรธง่าย ท่านอาจจะเป็นเหมือนเขา
และติดอยู่ในกับดัก  (สุภาษิต 22:24,25)

 

 หัวใจมีความสุขมากที่สุด
เมื่อมันเต้นเพื่อคนอื่น.

ไม่มีผู้ใดมีความรักเท่ากับ ผู้ที่ยอมสละชีวิตของตนเองเพื่อผู้อื่น
(ยอห์น 15:13)

  บทเรียนจากการมองดูนาฬิกาก็คือ
มันทำให้เวลาผ่านไปก็จริง
แต่มันขยันทำงานตลอดเวลา.

การเป็นคนเกียจคร้าน ก็ไม่แตกต่างอะไรกับคนที่ชอบทำลาย
(สุภาษิต 18:9)

 

 มรดกอันประเสริฐที่บิดามอบให้บุตร
ก็คือ "ตัวอย่างที่ดี"

ท่านก็ทราบดีแล้วว่า เราได้กระทำทุกอย่างเพื่อท่าน
ดังบิดามารดา พึงกระทำต่อบุตรหลานของตน  (1เธสสะโลนิกา 2:11)

 พระเป็นเจ้าจะทรงเข้ามาสาละวนกับเรื่องของมนุษย์
ก็ต่อเมื่อพระองค์ได้รับเชิญเท่านั้น.

ดูเถิด เรายืนอยู่และเคาะที่ประตูของท่าน
หากท่านได้ยินเสียงของเราแล้วเปิดประตู
เราก็จะเข้ามาร่วมรับประทานอาหารกับท่าน   (วิวรณ์ 3:20)