เรากำลัง...ส่งเสริม สนับสนุน R2R แบบnormal distribution   หรือเปล่าคะอาจารย์?

เป็นคำถามที่ผุดขึ้นมาในความคิด หลังจากที่ได้อ่านบันทึก ชีวิตที่พอเพียง : ๙๕๕. มายาของ Normal Distribution ของท่าน อ.หมอวิจารณ์ มโนภาพแรกที่แว้ปเข้ามาไม่ว่าอะไรก็แล้วแต่เรากำลังนำเรื่องของ normal distribution มาเป็นฐานในการทำสิ่งต่างๆ หรือเปล่า แล้วประเด็นไหนตก curve เราก็จะกระโดดเข้าไปตัดสินหรือพิพาก ด้วยความดีหรือไม่ดี...ความเหมาะไม่เหมาะ ความถูกต้องไม่ถูกต้อง

ซึ่งจริงๆ แล้วไม่ว่าอย่างไรก็ตาม สองด้านนี้มักจะก้าวไปด้วยกันเสมอ และต่างเป็นพลังหนุนนำกัน...

ในการทำเรื่องพัฒนาคุณภาพต่างๆ เองก็เช่นเดียวกัน...

เรามักนำเรื่องของ norm ทั่วไปมาตัดสิน...แต่จริงๆ แล้วในความเป็นธรรมชาติของสิ่งๆ นั้น องค์กรนั้นๆ หรือบุคคลนั้น มีความต่าง...

ทำให้ข้าพเจ้านึกไปถึง งานวิจัยของคุณโอ...พยาบาลวิชาชีพที่อยู่บนดอยสูงเมืองปาย ที่หอบหิ้วงานวิจัยม้ง ไปนำเสนอที่ต่างๆ แต่กลับถูกตีกระเจิงยัยเยิน เพราะคุณค่างานวิจัยตก curve ของเรื่องระเบียบวิธีวิจัย และความถูกต้อง แต่เราพลาดโอกาสของการได้ฟังความคิด ความรู้สึก และมุมมองต่อปัญหา ที่ทำไมพยาบาลชาวม้งนี้ถึงปรารถนาอยากจะหยิบเรื่องนี้มาศึกษา หรืองานวิจัยของน้องโย๋ พี่ปราง..หรือใครอีกหลายๆคน... หากเราน้อมใจ เปิดประตูใจ...เราจะช่วยกันชี้แนะความงดงามให้เกิดขึ้นในกระบวนการทางปัญญาของเขา และนำพาไปสู่การเรียนรู้เพื่อค้นหาคำตอบแห่งปัญหาได้อย่างลุ่มลึก ลึกซึ้งขึ้น มากกว่าตัดสินว่างานวิจัยของเขาเหล่านี้ถูกหรือผิด ดีไม่ดี

เรื่องราว...เช่นนี้ เกิดขึ้นมากมายเลย จากคำบอกกล่าวของคนหน้างานตัวเล็กๆ ที่ไม่ชำนาญในการทำวิจัยแต่ใจนี้อยากจะทำ แต่เขาจะถูกลิดรอนด้วยเพราะว่าเขาจัดอยู่ในกลุ่มที่ตกขอบของ curve

และข้าพเจ้าก็สงสัยต่อไปว่า... หากน้องอ๋อย ฝ่ายสนับสนุนที่ทำงานเป็นคนตัวเล็กๆ ในหน่วยจ่ายกลาง...ส่งงานวิจัยไปเทียบเคียงกับแพทย์ พยาบาล นักวิชาการต่างๆ งานของน้องอ๋อยจะถูกหยิบขึ้นมามองหาความงามของชิ้นงานหรือเปล่านะ... หรืออาจจะถูกวาง เพียงเพราะตก curve ที่ว่า น้องอ๋อยไม่เคยเรียนวิจัย ไม่เคยทำวิจัยและน้องอ๋อยไม่ใช่นักวิชาการ...หรือว่า...?

น่านะ...ก็เป็นเช้านี้ที่ได้ต่อยอดความคิด...อย่างสนุกๆ...

Zen_pics_007