ผมขอเชียร์ครับ ผมก็ทำวิจัยแบบถูกตีหน้าแตกยับเยินเหมือนกันครับ เพราะบังเอิญไปทำ AI ซึ่งเน้นการค้นหาสิ่งที่ work ในระบบ พูดง่ายๆเราว่ากันที่จุดแข็งและโอกาสก่อน แทนที่จะเริ่มแก้จากจุดอ่อน แถมทดลองขยายผลเป็นวัดรายได้ วัด Performance ตัวเลขไม่มี เพราะบางเรื่องมันป็นร่องรอยครับ

ปรากฏว่าใหม่ๆ ถูกหัวเราะ ลูกศิษย์ถูกไล่บี้จนร้องให้ก็มีครับ แต่ก็ได้บทเรียน ศิษย์เก่า (หนึ่งคน) ที่เป็นระดับผู้ใหญ่ ถึงกับเสนอไห้ วิทยาลัยไม่ให้นำ case ที่ใช้ AI มาสอบ ประมาณว่าขอแบนก็มีครับ ปรากฏว่าที่ประชุมยังให้โอกาสครับ

ในที่สุดเริ่มมีคนเข้าใจ นั่นก็ปีที่ 4 ครับ ปีนี้คงดีขึ้นกว่าเดิม

ขอให้สู้ต่อไปครับ เคยยับเยินชนิดอยากขายบ้านทิ้งเลิกเป็นนักวิชาการ ไปขายพวงมาลัยก็เคยเป็น แต่เดี๋ยวนี้ไม่สนใจแล้วครั

ให้กำลังใจนะครับ แวะมาม.ขอนแก่น มา Present ให้พวกเราฟังก็ได้ รับรองคุณจะได้กำลังใจจากพวกเราสุดๆครับ