การแก่งแย่งแข่งขันกันเป็นหนึ่ง
๑๕.๓๗ น. วันอาทิตย์ที่ ๒๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓ ยี่สิบนาทีกว่า ๆ ก่อนออกเดินทางไปอาจสามารถบ้านเกิดเมืองนอน ดูเหมือนจะไกลเอามาก ๆ แต่จริง ๆ แล้วก็แค่สามสิบห้ากิโลเมตรเท่านั้นเอง ความรู้สึกว่าไกลเป็นเพียงแค่ภาพจินตนาการ ที่สร้างขึ้นในใจแล้วเอาความขี้เกียจ มาเป็นตลับเมตรทำให้ระยะทางในความรู้สึกมันเหมือนไกลก็เท่านั้นเอง ก่อนออกเดินทางได้โทรหาพี่กระแตว่าจะแวะไปหานำหนังสือเก่า ๆ ไปมอบไว้ที่ห้องสมุดโรงเรียนเชื้อจรูญวิทย์ เผื่อจะพอเป็นประโยชน์อยู่บ้าง แต่ตอนนี้พี่ท่านก็ยังอยู่ที่ร้อยเอ็ด เหมือนกันยังไม่กลับอาจสามารถพาลูกมาเรียนพิเศษในเมืองว่างั้น แต่ก็ได้นัดหมายกันเป็นที่เข้าใจเรียบร้อยแล้ว... วันนี้ เมื่อเช้าไปตักบาตรที่บึงพลาญชัย คนเยอะพอสมควร เป็นวันที่ทุกคนต่างก็ตั้งใจที่จะทำบุญกัน เพราะบางครั้งบางทีมัวยุ่งอยู่แต่กับภาระหน้าที่ประจำวัน จนเหนื่อยล้าพอถึงเวลาตักบาตรก็อาจจะหมดแรงไปแล้ว คือลุกไม่ขึ้นว่างั้นเถอะ แต่วันนี้เป็นวันพิเศษและอีกอย่างเป็นวันหยุดด้วย ทำให้เราหลายคนมีโอกาส เตรียมตัวเตรียมใจเพื่อทำบุญตักบาตรกันมากขึ้น ถ้ามีแบบนี้สัปดาห์ละครั้งก็คงดีครับ คือรัฐบาลน่าจะกำหนดให้วันพระเป็นวันหยุดแทนเสาร์อาทิตย์ไปเลย จะได้มีเวลาทำบุญกันมากขึ้นผมว่านะ... วันนี้ประกาศผลสอบ Gifted และ EP ของ รว.ประกาศผลเรียบร้อยแล้ว ปรากฎว่า Gifted มีนักเรียน พรว.สอบได้ ๙ คน จากจำนวนที่รับ ๗๐ คน คิดแล้วเป็นประมาณร้อยละ ๑๒ พระกุมารร้อยเอ็ด คิดดูแล้วประมาณร้อยละ ๒๘ ส่วนโรงเรียนอนุบาลร้อยเอ็ด คิดแล้วสอบได้ประมาณร้อยละ ๔๔ และที่เหลือก็มาจากโรงเรียนอื่น ๆ อีกประมาณร้อยละ ๑๓ เปอร์เซ็นต์ ก็อย่างว่าละครับทุกวันนี้ การเรียนของเด็กต่างก็ถูกสอนมาให้แก่งแย่งแข่งขันกันเป็นหนึ่ง ต้องเข้าโรงเรียนที่มีชื่อเสียง พ่อแม่บางคนก็เหลือเกินขนาดลูกตัวเองสอบได้ Gifted แต่ได้ลำดับที่น้อยกว่าเพื่อนข้างบ้าน ก็ดุด่าว่ากล่าวลูกตัวเองว่าไม่เอาไหน ก็คิดเอาเองครับสังคมก็เริ่มมาจากบ้านใช่ไหมครับ ที่นี้พอมาถึงโรงเรียนฝ่าย ผู้บริหารของแต่ละโรงเรียน ก็ต้องมาดูผลการสอบของเด็กที่ออกมาแล้วก็ไปบี้ที่ครูผู้สอน หากผลออกมาไม่เป็นที่พอใจ เพราะเปอร์เซ็นต์การสอบได้ของเด็ก ก็มีผลต่อการตัดสินใจของผู้ปกครองที่จำนำเด็กมาเข้าเรียน คนที่เครียดเป็นระยะสุดท้าย และต้องเครียดอย่างยาวนานไปตลอดปีการศึกษาก็คือครูผู้สอนนั่นเอง... วันนี้ต้องกลับอาจสามารถจึงรีบเขียนบันทึกก่อนเดินทางครับ ขอให้ผมเดินทางโดยสวัสดิภาพนะครับ (อวยพรให้ตัวเอง อย่างนี้ก็มีด้วย คร้าบ...)
เดินทางปลอดภัยนะคะ
สวัสดีจ๊ะพลาย
ขอบคุณความตั้งใจอันแรงกล้าที่จะนำหนังสือไปมอบให้โรงเรียนของพี่
ขอให้บุญกุศลผลดีที่ทำได้ค้ำชูหนุนนำน้องพลายมีความสุข ความเจิญรุ่งเรืองในทุกๆด้าน
หวังสิ่งใดก็ให้สมปรารถณาทุกประการ
ขอบคุณเจ้าหญิงแห่งท้องทะเลนะครับ
ปลอดภัยดคีครับกลับมาแย้ววว
ดีใจที่ได้ช่วยเหลือถิ่นฐานบ้านเกิดครับ
แม้เป็นเพียงเสี้ยวเล็ก ๆ ในสังคมบ้านเรา