ความประทับใจที่ได้จากอบรมการหุ่นยนต์เคลื่อนที่ และการแข่งขันหุ่นยนต์ซูโม่
นู๋รู้สึกดีใจม๊ากกกที่ได้เข้าอบรมครั้งนี้เพราะเป็นการหาประสบการณ์ใหม่ๆให้ตัวเอง ทุกคนในค่ายเป็นเหมือนครอบครัวเดียวกัล มีอะไรเราก็สามารถคุยกัลไกเรื่อง และที่สำคัญเราได้เล่าประสบการณ์ที่น่าอายแลกเปลี่ยนกัลฟัง การเข้าค่ายครั้งนี้เป็นเวลาที่สั้นและเร็วที่สุด จนนู๋ไม่อยากให้ถึงวันสุดท้ายเลย เพราะคิดว่าถ้าเราอบรมต่อพวกเราทุกคนคงสนิทกัลมากกว่านี้

ความรู้สึกที่มีต่ออาจารย์และพี่ๆ
อาจารย์ปัญญา เป็นอาจารย์ที่เข้าใจวัยรุ่นที่สุดและเป็นอาจารย์ที่ใจดี
พี่ปอคุง เป็นพี่ที่คอยแก้ปัญหาให้กับน้องๆและคอยช่วยเหลือน้องๆตลอดเวลาจะชอบให้น้องๆแก้ปัญหาด้วยตนเอง เป็นที่ปรึกษาในทุกๆเรื่อง
พี่เบท เป็นพี่ที่เฮฮาและชอบพูดใหน้องๆหัวเราะตลอด
พี่โอปอ เป็นพี่ที่หล่อ ชอบให้น้องๆแก้ปัญหาด้วยตนเอง ชอบพูดกวนๆให้น้องๆอารมณ์เสีย
พี่ต้น เป็นพี่ที่ชอบยิ้มและมีหุ่นที่เหมาะสำหรับการเป็นนักกีฬาว่ายน้ำ
พี่พี เป็นช่างกล้องที่เก่งและมีฝีมือในการถ่ายภาพได้สวย
พี่หนุ่ม เป็นคนที่ยิ้มเก่งสามารถเป็นที่ปรึกษาให้น้องๆได้
พี่นก เป็นคนที่เงียบม๊ากมากและจะเป็นคนที่ไม่ค่อยยิ้ม(แต่ถ้าได้คุยกับพี่เขาจะรู้ว่าพี่เขาเป็นคนคุยเก่ง)
พี่ปาร์ค เป็นคนอุตรดิถ์บ้านเรานี้เอง พี่เขาเป็นคนตลกและไม่เคยเครียดไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นพี่เขาจะตลกตลอดเวลา
พี่อ้อม เป็นผู้หญิงที่เหมือนผู้ชายม๊ากมาก ไมว่าจะเป็นการเดิน การพูด แต่พี่อ้อมก็เป็นที่รักของน้องๆเพราะพี่อ้อมสามารถทำให้น้องๆยิ้มและหัวเราะได้ตลอด
พี่ส้ม เป็นไอดอลของนู๋เลยพี่เขาเก่งม๊ากมาและสามารถแก้ไขปัญหาให้น้องๆได้
พี่กุ้ง เป็นพี่ที่คุยสนุกและจะคอยโดนกลุ่มพี่ๆที่มาด้วยกัลแกล้ง
ผึ้งหวังว่าพวากเราคงได้ร่วมกิจกรรมสนุกๆอย่างนี้ด้วยกัลอีก

การอบรมครั้งนี้ยังสอนการทำงานเป็นทีมและความสามัคคีให้กับพวกเราด้วย

ร๊ากและคิดถึงพี่ๆทุกคน(อาจารย์)