เรา ทำงานผิดวิธีหรือเปล่า

เรียนดนตรี บ้าง สมาธิมา ปัญญาเกิด

 

ตั้งแต่เริ่มรับงานยาก(มาก)หนัก(มาก)ในที่ทำงานใหม่

ร่างกายอ่อนเพลีย

ร่องรอยคล้ำใต้ดวงตาเห็นชัด

 

ความเหนื่อยล้า

ความเชื่องช้า มาเยือน

 

ถดถอยบ่อยขึ้น อารมณ์ขันลดน้อยลง บางเวลามีอาการ..จิตตก

 

เรา หลงลืมอะไรในชีวิตไปบ้าง

ต้นไม้(จริง) เรารดน้ำ หาก(จำใจ)ลืมพรวนดิน ใส่ปุ๋ย

ต้นไม้(ในใจ) เงียบ ๆ เหงา ๆ เฉา..ไปกี่ส่วน

 

กีฬา

เหลือเพียงการหัดไดร์ฟ golf ซึ่งเริ่มผัดตัวเอง..ไปสนามไดร์ฟ ห่างขึ้นทุกที ๆ

 

(อ้าง)ว่าตัวเองมีเวลาน้อยลง

 

กล้อง

เรานำมาปัดฝุ่น เล็งวิว มุม กำหนดกรอบภาพ ที่อยากถ่ายไว้ในใจ

ภาพจริง ยังไม่ได้ถ่าย

 

หนังสือ

ห้วงเวลานี้ ส่วนใหญ่หนังสือนอนรอให้เราอ่าน อยู่บนเตียง

ตั้งวางบนแท่นรออ่าน

อยู่อย่างนั้น มานาน

 

หมาคู่ใจสองตัว เรายีหัว ลูบเนื้อตัว "วิ่งแข่งกัน" แต่แทบไม่ได้อาบน้ำให้เองเลย

 

โต๊ะเอกสาร

ใช่ เป็นโต๊ะวางเอกสารไปแล้ว

ไม่ใช่โต๊ะทำงาน

เพราะเราวางเอกสารที่ต้องค้น ต้องอ่านไว้เต็มโต๊ะ

เวลาทำงานจริง ๆ ต้องใช้โต๊ะทำการบ้านของลูก และโต๊ะทำงานที่โรงพยาบาล

 

เรา

ทำงานผิดวิธีหรือเปล่า

 

ดูราวกับว่า งาน"กิน"เวลาเราไปมาก

แต่

เหมือน ไม่มี"ผลงาน" ออกมา

 

ดนตรี เล่า

 

อิเล็คโทนเราแทบไม่ได้เปิดผ้าคลุม

ไวโอลิน ยังไม่ได้หยิบออกมาเทียบสายหลายเดือน เกือบครึ่งปีแล้ว

ซ้อมมือ จึงไม่ต้องกล่าวถึง

 

ตึง เครียด เกินไป

 

คุณพ่อขายาว

คงมองดูอยู่ห่าง ๆ มาระยะหนึ่ง

 

 

"เอ้า นี่ ตารางเรียน"

"เริ่มกลางเดือนมีนาคมนี้"

 

เอ  ตารางเรียนอะไร

 

โอ้ เรียนเปียโน

เรียนพร้อมกันสองคนกับลูก

 

"เล่นหรือเรียนดนตรีบ้าง สมาธิมา ปัญญาเกิด"

คุณพ่อทิ้งท้ายไว้

 

 

ได้ผลอย่างไรจะมารายงานค่ะ