การยอม ไม่ใช่การยอมแพ้

การยอม ไม่ใช่การยอมแพ้

 

แต่เป็นการยืดหยุ่น รู้จักคล้อยตามสภาพที่ควรจะเป็น เพื่อรักษาส่วนสำคัญหรือหลักการที่ดีเอาไว้

 

เป็นการลดการแตกหักในสังคม ญาติ และมิตร

การยอม หมายถึง การยอมให้โอกาสคนอื่นได้แสดงบทบาทเด่นโดยตัวเองทำเฉยเสียบ้าง

 

หรือยอมเสียเปรียบบ้างโดยทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ หรือยอมทำเป็นโง่ในบางเรื่องเสีนบ้าง

คนที่กล่าวว่ายอมหักแต่ไม่ยอมงอมักจะเป็นคนอันตราย มักจะนึกถึงตนเองเป็นใหญ่ นึกถึงความชนะ และจะต้องเอาให้ได้ เหตุผลที่ยกมาอ้างก็มักจะเข้าข้างตัวเอง

ในชีวิตคนเรา ต้องมีการยอมงอบ้าง เพื่อไม่ให้หัก เรียกว่าเป็นการยืดหยุ่น

ซึ่งเป็นหลักของการมีสุขภาพดี มีความสุขด้วย

คนเหล่านี้ พร้อมจะเป็นคนแพ้ได้ ชนะได้ อดทนได้ รอคอยได้ เริ่มต้นทำใหม่แบบเดิมหรือแบบใหม่ก็ได้ โดยไม่รู้สึกเสียศักดิ์ศรี หรือเสียมาตรฐานของตัวเอง

เพราะเขาตัดสินใจยอม เพื่อผดุงรักษาส่วนสำคัญของชีวิตหรือสังคมเอาไว้ ซึ่งได้แก่มิตรภาพ ความรัก หรือสร้างสรรค์ส่วนรวม

คนรู้จักยอมจึงเป็นคนน่ารัก เป็นคนสมานรอยร้าวของมิตรภาพและสังคมเอาไว้ได้