19 ก.พ.2553 10.30 น.
ความแน่นอนคือ...ความไม่แน่นอน.....อะไรก็เกิดขึ้นได้เสมอ....เมื่อถึงคราวชีวิตมี
ปัญหา......ไม่ว่าใคร....สำคัยแค่ไหน...ให่กำลังใจเราแค่ไหน.....ถ้าเราสร้างกำแพง
กั้นมัน...แล้วมีแต่คำถุมว่าทำมั้ย......ทำมั้ย......ตลอดเวลา.....เราจะไม่สามารถ
แม้แต่ลุกนั่งอย่าว่าแต่ลุกยืนเลย....กำลังใจที่ดีที่สุดที่จะฉุดให้เราลุกฃึ้นได้คือใจเรา
ตัวเราเอง.....ที่จะสามารถผ่านแค่เส้นบางๆนั้นไปได้....กำลังใจจากรอบข้าง...
เป้นสิ่งที่จะช่วยให้เราลองและกล้าที่จะก้าวผ่านเส้นบางๆนั้น......
...ช่วงเวลาที่ผ่านมาสิ่งหนึ่งที่ตัวเองค้นพบความจริงคือ.......จงให้ในสิ่งที่ตนมีแก่ผู่อื่น
ให้มากที่สุด....เพราะเมื่อเขามีความสุขเขาก็จะให้ความรักเรากลับมาเป็นการตอบแทน
....กำลังใจที่ครูซ่อมคนได้รับในทุกวันนี้คือจากคนไข้...ญาติคนไข้....มีคำพูดขอบคุณ
มีผลไม้ขนมมาฝากทุกวัน...ขอบคุณมากค่ะ.....
สวัสดีค่ะ
แวะมาเยี่ยม
ขอให้มีกำลังใจที่เข้มแข็งตลอดไปนะคะ