ภารกิจ

  เป็นธรรมดาของคนเรา เมื่อต้องห่างจากสังคมที่คุ้นเคย ไปชั่วคราว ต้องมีความคิดถึง แอบคิดถึงเนืองๆเมื่อไม่ได้พบเจอ

 ผู้เขียนรู้สึกห่างๆจาก Gotoknow ไปมาก ไม่ได้ต้องการให้เป็นเช่นนั้น แต่เวลามานั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์ มันขาดอารมณ์ที่จะเขียน รู้สึกเรื่องราวความกังวลในงาน หน้าที่ ต่างๆ ที่เร่งรัด และรวมทั้งการเตรียมงาน ต้อนรับแขกที่จะมาเยือนอีก เลยกลายเป็นปล่อยให้ผ่านไป ผ่านไปวันๆ

  บัดนี้ ทุกอย่างเริ่งลงตัว และจัดการตัวเองได้แล้ว ภารกิจก็หมดไปตามลำดับ ที่สุดความคิดถึงก็กลับมาเตือน คิดถึง Gotoknow แต่ก่อนอย่าว่าจะทำอะไรเลย ต้องรีบมาบันทึก ๆ แล้วก็จะมีมิตรสหายเข้ามาอ่าน มาฟังเรื่องเล่าของผู้เขียนเหมือนรอคอย แต่ป่านนี้ ใครๆก็คงรอจนระอาไปแล้ว..ขอโทษด้วยนะคะ

  มาแล้วค่ะ มาด้วยความคิดถึง เอาของสวยของงามมากำนัล บันทึกนี้ พิเศษสำหรับทุกท่าน เพราะจะมาอวยพรเนื่องในเทศกาลตรุษจีน และวาเลนไทน์ ขอให้ทุกท่าน ร่ำรวยเงินทอง ได้ของต้องใจ กำลังกายแข็งแรง และถูกรายล้อมไปด้วยคนที่รักและปรารถนาดีต่อเราเสมอนะคะ

คิดถึง...

คิดถึง..

    ทุกคนเลยค่ะ