เตาวง(เตาฟืนหรือเตามอญ)
มีลักษณะเป็นกำแพงขึ้นมาจากดินเกือบเต็มวงกลมมีนม 3 เต้ายื่นออกมาไว้วางภาชนะหุงต้ม
ทำจากดินเผา ด้านหน้าเอาไว้ใส่ฟืน เตานี้พัฒนามาจากก้อนหินที่ใช้หุงต้มในสมัยก่อน
ที่เป่าให้ไฟที่กำลังจะมอดลุกขึ้นมาอีกครั้ง วัสดุทำจากไม้ไผ่ที่ต้องทำให้ยาวก็เพราะเวลาที่เรา
เป่านั้นเข้าไปใกล้ๆ มันจะร้อนหน้า แต่ถ้ามีที่เป่าแล้วจะทำได้อย่างสะดวก
เหยือกมอญหรือน้ำหม้อใส่น้ำ
เป็นเหยือกดินเผาเป็นของชาวมอญที่ใช้ใส่น้ำแล้วรินดื่ม เหยือกนี้จะมีคุณสมบัติคล้ายๆโอ่งก็คือเมื่อใส่น้ำลงไปน้ำก็จะเย็นเหมือนน้ำฝนดื่มแล้วสดชื่น
หม้อนึ่งข้าวเหนียว
ทำจากดินเผา เป็นเครื่องปั้นดินเผาที่มีการเจาะรูไว้ด้านล่าง ลักษณะของหม้อจะคล้ายๆกับไห
ถ้าผมไม่เปิดดูก็คงไม่รู้ว่าเป็นที่นึ่งข้าวเหนียวคงนึกว่าเป็นหม้อธรรมดา
ที่เก็บกับข้าว
เป็นกระดงไว้ใส่กับข้าวแล้วมีเส้นลวดขึงขึ้นไปตรงกลางเส้นลวดมีกะลาเจาะรูแล้วอุดไว้ไม่ให้น้ำไหลแล้วก็แขวนไว้ที่ต่างๆจะทำให้มดไม่ข้ามากินอาหารของเรา
กระบุง
เอาไว้ใส่ข้าวเปลือกเวลาเก็บเกี่ยวข้าวเปลือกเพื่อนำไปสีต่อไป ทำจากตอกทั้งใบ
รูปของมันอยู่ด้านขาวมือผม ครับข้างๆเหยือกมอญครับ
ถังข้าว
ถังข้าวสมัยก่อนนั้นมีตราครุฑติดด้วยถ้าลองมองดีๆจะเห็นครับ อันนี้
ใช้วัดปริมาณข้าวเป็นถังไงครับ
ที่ทำรอดช่อง
ทำจากกะลาแล้วนำมาเจาะรูหลายๆรูเวลาทำก็นำแป้งใส่แล้วใช้สารพีกด
ให้เป็นเส้นรอดช่อง
เครื่องโม้แป้ง
จะใช้แป้งใส่ไปที่รูแล้วก็หมุนครับแป้งก็จะออกมาอันนี้ดีมากเลยครับไม่ต้องนวด
ที่ชั่ง
อันนี้ทำจากเหล็กครับ ไม่ค่อยได้เจอแล้วครับ เป็นของเก่าไปแล้วเมื่อก่อนชั่ง เนื้อหมู จะชั่งอะไรก็ใช้อันนี้แหละครับชั่ง
เฟอร์นิเจอร์ที่คิดจากเครื่องดนตรีและเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน
ที่ตั้งอยู่บนพื้นสีเขียวเป็นที่นั่งที่ดัดแปลงมาจากสุ่มไงครับ สุดยอดมากครับ
ตอนตั้งอยู่
ตอนกางออก(ผมว่ามันคล้ายๆผลกระจับนะครับเวลากางออก)
อย่าตกใจครับ มันคืออันเดียวกัน ซึ่งทำเลียนแบบมาจากขนมครับ ขนมใส่ไส้ไงครับ
เป็นไงครับ ชาวบ้านที่นี่เก่งจริงๆครับดัดแปลงของที่อยู่ในชีวิตประจำวันเป็นเครื่องใช้ได้ด้วย
สุดท้ายนี้ต้องขอขอบคุณ "ป้าแก้ว" ที่มาช่วยแนะนำเราให้รู้จักกับเครื่องใช้ต่างๆ
ที่พวกเราไม่รู้จนได้ข้อมูลมาเพื่อเผยแพร่ให้ผู้อื่นได้รู้ว่าภูมิปัญญาท้องถิ่น
ของชาวจังหวัดปทุมธานีมีอะไรบ้าง
ใครสนใจจะไปดูของจริงๆ มีป้าแก้วแนะนำให้สดๆ
ก็ติดต่อได้ที่นี่เลยครับ
ป้าแก้ว 0814010634
