...แต่ก็เพียงพอให้จดจำตลาดนัดกลางแจ้งต่างบ้านต่างเมืองได้แจ่มชัด ไม่เลือนหายไปกับกาลเวลา...

 

เที่ยวไปตามใจฉัน

สองขาพาไปเที่ยว : 03-08-05, Italy  

 

         ตอนไปอิตาลีกับเพื่อนรัก นับเป็นทริบที่เมามันสุดๆ เพราะไม่ได้ไปกับทัวร์ ไปถึงเมืองไหนก็เดินหาที่พัก ซื้อแผนที่ แล้วก็เดินซอกแซกชมเมืองตามใจฉัน เดิน เดิน เดิน แล้วก็เดิน เดิน เดิน โอ้ยเที่ยวครบทุกโบสถ์ยังเนี้ย!! คุ้มยังเพื่อน!! ถ้าให้ถ่อขึ้นภูเขาอีกโบสถ์ เธอฝังชั้นเลยแล้วกัน ซาบซึ้งแล้วว่ากรุงโรมมิได้สร้างในวันเดียว จนมีบางอารมณ์อยากเอาเท้ามาห้อยคอ แล้วเดินกับมือแทน เมื่อยเกินจะบรรยายถูก รองเท้าคู่นั้นพังสนิททู่ซี้ใส่จนกลับมาทิ้งที่เมืองไทย เพื่อนรักวางแผนการท่องเที่ยวดีเลิศ ทุกวันต้องคุ้มค่า กินอย่างประหยัดเก็บตังส์ไปเข้าพิพิธภัณฑ์ อนุญาตให้กินไอติมบ้าง เพราะมาถึงอิตาลีแล้วชิมไอติมไม่ถึงสิบรส เรียกว่าเสียเที่ยวอย่างยิ่ง เรื่องที่พัก เราพักอย่างเจียมตัวอยู่นอกเมือง ค่อยนั่งรถเข้าเมืองเอา เมืองไหนมี Youth hostel ก็รีบจอง ตอนนั้นยังไม่ได้ดูหนังเรื่อง Hostel ของ Quentin Tarantino ไม่งั้นสยองแย่ เพราะตอนข้ามไปปรากก็พัก hostel เหอ เหอ เหอ 

          เนื่องจากเดินเที่ยวตามใจฉัน บางทีก็ไปโผล่ในที่ๆ ไม่ได้คาดหมาย เช่น ตลาดนัดเป็นต้น เช่นที่เมือง Pisa หลงทางมาเจอตลาดที่ปลายถนน มองไกลๆ นึกว่าจะเป็นตลาดแคบๆ พอโผล่เข้าไป โอ้ว ละลานตาทั้งซ้ายขวา หนุกแน่ หาของกินกันดีกว่า

 

 

              บรรยากาศคล้ายๆบ้านเรามั้ย แค่เครื่องคิดเงินดูหรูหรากว่า เราเดินหาของนู่นนี่ ในที่สุดก็มาอุดหนุนพ่อค้าชาวบังคลาเทศคนนี้ เค้าชวนคุยใหญ่เลย ทั้งที่เราซื้อแค่แตงกวากับแอบเปื้ล เอาไปกินกับมาม่าต้มที่โรงแรมคืนนี้ อิอิอิ เค้าคงคิดถึงบ้าน อยากคุยกับคนหน้าดำๆบ้าง เราแอบถ่ายปลามาด้วย ดูหน้ามันซิ เหมือนยังมิตายแน่ะ แค่นอนทอดหุ่ยโชว์ผิวชมพูเฉยๆ ที่ต้องแอบถ่ายเพราะพ่อค้าปลาหน้าตาไม่รับแขกมากๆ น่าจะมาจากเกาะซิซิลี อิอิอิอิ 

 

 

                ที่มุมตลาดมีผู้หญิงขอทานนั่งอยู่ เค้านั่งเฉยมากๆ ก้มหน้าตลอดเวลา ตลอดทั้งทริบก็เห็นหลายคน เป็นผู้หญิงหมดเลย นอกจากตลาดกลางแจ้งแล้วก็มีคนมายืนขายพวกผ้าพันคอ สองคนนี้เจอที่หน้าพิพิทธภัณฑ์รูปปั้น David ที่ฟลอเรนส์ ดูแล้วน่าจะเป็นคนจีน  

 

 

               ที่เราชอบอีกอย่างคือโซนตลาดจะได้ยินเสียงเพลงจากแอคคอเดียนบ้าง ไวโอลินบ้างลอยมาตามลม เร่งให้เดินไปฟังใกล้ๆ  เพลงช่วยเพิ่มสีสันให้เมืองอย่างวิเศษ อาจจะไม่ได้ไพเราะเลิศเลอ แต่ก็เพียงพอให้จดจำตลาดนัดกลางแจ้งต่างบ้านต่างเมืองได้แจ่มชัด ไม่เลือนหายไปกับกาลเวลา