การผันอักษร

      อักษร  ๓ หมู่ หรือไตรยางศ์ 

คือ การแบ่งพยัญชนะไทยทั้ง ๔๔ ตัว ตามระดับเสียง  เป็น  ๓ หมู่ ได้แก่            อักษรสูง อักษรกลาง  และอักษรต่ำ

การผันอักษร 

การผันอักษรไทย  ต้องใช้หลักไตรยางศ์  คือ

    ๑.   อักษรสูง มี ๑๑ ตัว  คือ  ข ฃ  ฉ  ฐ   ถ  ผ  ฝ  ศ  ส  ห  ผันได้ ดังนี้

  สามัญ เอก โท ตรี จัตวา
คำเป็น - ข่า ข้า - ขา
คำตาย   ขัด ขั้ด - -

ข้อสังเกต    คำเป็น  ผันได้  ๓ เสียง 

                คำตาย  ผันได้  ๒ เสียง

     ๒.  อักษรกลาง  มี  ๙ ตัว  คือ  ก จ ฎ  ฏ  ด  ต  บ  ป  อ  ผันได้ดังนี้

  สามัญ เอก โท ตรี จัตวา
คำเป็น กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า
คำตาย - จะ จ้ะ จ๊ะ  จ๋ะ

ข้อสังเกต   คำเป็นผันได้  ๕  เสียง

               คำตายผันได้  ๔  เสียง

    ๓.  อักษรต่ำ  มี ๒๔  ตัว  ค  ฅ  ฆ  ง ช  ซ  ฌ ญ  ฒ  ณ   ท  ธ  น  พ  ฟ   ภ  ม  ย  ร  ล  ว ฬ ฮ   ผันได้ดังนี้ 

  สามัญ เอก โท ตรี จัตวา
คำเป็น คา   ค่า ค้า  
คำตาย( สระเสียงสั้น)     ค่ก คก ค๋ก
คำตาย (สระเสียงยาว     คาก ค้าก ค๋าก
           
           

 ข้อสังเกต  คำเป็นผันได้  ๓ เสียง

               คำตายสระเสียงสั้น ผันได้ ๓ เสียง (ตรี  โท  จัตวา)

               คำตายสระเสียงยาว ผันได้  ๓ เสียง ( โท  ตรี  จัตวา)

อักษรคู่ - อักษรเดี่ยว

อักษรต่ำ  ๒๔  ตัว  แบ่งออกเป็น  ๒  พวกคือ

     ๑.   พวกที่มีเสียงคู่กับอักษรสูง  มี ๑๔ ตัว ( ผันได้ครบ ๕ เสียง)

ค  ฅ  ฆ   ช   ซ   ฌ  ฒ  ท  ธ  พ  ฟ  ภ  ฮ      จัดคู่กันดังนี้

                        ค  ฅ  ฆ            คู่กับ    ข   ฃ

                            ช  ฌ             "       ฉ

                                ซ             "        ศ   ษ   ส

                     ฑ  ฒ  ท  ธ           "        ฐ    ถ

                               พ  ภ          "        ผ

                                   ฟ          "        ฝ

                                   ฮ          "        ห