รถเมล์เป็นยานพาหนะที่ใกล้ตัว ทุกคนก็ใช้ เเต่คิดหรือไม่ว่าเราได้บทเรียนอะไรกับการนั่งรถเมล์
รถเมล์เป็นยานพาหนะที่ใกล้ตัว ทุกคนก็ใช้ เเต่คิดหรือไม่ว่าเราได้บทเรียนอะไรกับการนั่งรถเมล์....มีระยะหนึ่งผมมีความจำเป็นต้องนั่งรถเมล์ไปใช้ชีวิตประจำวัน..ซึ่งไม่เคยใช้บริการมากว่า 20 ปี เมื่อมาใช้อีกครั้ง ได้เรียนรู้อะไรมากมายที่สุด...เเล้วท่านละได้เรียนรู้อะไรบ้างครับ....เรามาเเลกเปลี่ยนเรียนรู้กันครับ.....
สวัสดีค่ะ
ตามมาขอบคุณที่แวะไปทักทายค่ะ ^^
รถเมล์เหรอคะ .. ตอนไปเรียนเฉพาะทางที่สถาบันมะเร็งฯ
เคยได้ใช้บริการตลอดระยะเวลาเรียนค่ะ อิอิ
จำได้ว่าขึ้นรถเมล์เป็นอยู่สายเดียวคือสาย 8 และเป็นสายที่คนขับซิ่งสุดๆเลยค่ะ
ถามว่าเรียนรู้อะไรจากการใช้บริการรถเมล์
สิ่งแรกที่เรียนรู้คือ การใช้ชีวิตในกทม.นั้น
จะเชื่องช้ารอให้รถจอดสนิทแล้วค่อยขึ้นนี่ไม่มีทางได้นั่งแน่ๆ 555 คน ตจว.ที่เพิ่งเข้ากรุงอย่างเราจึงไม่เคยได้นั่งเลยค่ะ
ยืนตลอดกาล 555
สิ่งที่ได้เรียนรู้ต่อมาคือ ต้องยืนทรงตัวให้มั่นคง 555 และไม่ควรพกพาข้าวของพะรุงพะรังค่ะ
และป้ายที่เขียนติดไว้ในรถว่า โปรดเอื้อเฟื้อแก่ เด็ก ผู้หญิง(ตั้งครรภ์) และคนชรา อิอิ แทบไม่มีใครสนใจเลยค่ะ (ป้ายนั้นอาจไม่เร้าใจพอ)
แต่มีครั้งนึงเคยเจอ ชายหนุ่มใจดี (เป็นคนมีน้ำใจมากๆ ประทับใจจนทุกวันนี้เลยนะคะ ^^) ลุกขึ้นสละที่นั่งให้คุณตาท่านนึง แต่เนื่องด้วยคุณตาเคลื่อนไหวร่างกายได้ช้า ขณะรถวิ่ง ก็กลายเป็นว่า มีบุคคลที่คงจะเมื่อยขาเต็มทีเข้ามานั่งแทน และหลับได้ในทันทีด้วยค่ะ โอ้ววววว คงจะเหนื่อยมากกกมาย ถึงได้หลับเร็วซะขนาดน้านน อิอิ
โอย...บรรยายไม่หมดค่ะ เยอะมากอย่างที่คุณกอิสระว่าไว้จริงๆค่ะ ^^
นึกถึงสมัยโหนรถเมล์ตอนอยู่กรุงเทพเลยหล่ะคะ มันน่าดู ^^""
สวัสดีค่ะ คุณนกอิสระ
ขอบคุณค่ะที่แวะไปทักทายกัน
รถเมล์ ไม่ค่อยได้ใช้บริการค่ะ นานๆ ที
แต่ถ้าเป็นรถไฟฟ้า อ่ะบ่อยค่ะ
ได้รู้ว่า เดี๋ยวนี้ คำว่า เสียสละ ไม่ค่อยได้พบเจอเลยค่ะ
แบบว่า ใครดีใครได้ ซะงั้น .... อิอิ
พอขึ้นตอนเช้า ๆ นะคะ ใครจะทำอะไรไม่สนใจใคร
จะนอนลูกเดียว เฮ้อ คิดแล้ว ถอนหายใจแรง ๆ เลยล่ะค่ะ
โลกเรา ความเอื้อเฟื้อ ความมีน้ำใจ ไม่เจริญตาม วิวัฒนาการ
มีแต่จะย่ำแย่ ลง ทุกวันค่ะ อิอิ
บุญรักษาค่ะ ^_^
โชคดี มั่งมี ศรีสุข สุขภาพดี เฮงๆนะคะ
สุขภาพดี จะได้นั่งรถเมล์ได้อย่างเป็นสุข โดยเฉพาะถ้าได้ขึ้นต้นสายด้วยแล้วล่ะก้อ นกอิสระคงมีความสุขมากๆเน๊าะ ได้อ่านหนังสือ ได้คุยธุระ ได้มีเวลานั่งมองผู้คน รวมทั้งตัวเองด้วย..ว่าบางครั้งก็เป็นผู้แสดง บางครั้งก็เป็นผู้ชม อิสระในตัวเองดังนกพิราบใหญ่เลยนะคะเนี่ย...
เห็นรถเมล์แล้วนึกถึงเมืองหลวง...