สวัสดีค่ะ

ตามมาขอบคุณที่แวะไปทักทายค่ะ ^^

รถเมล์เหรอคะ .. ตอนไปเรียนเฉพาะทางที่สถาบันมะเร็งฯ

เคยได้ใช้บริการตลอดระยะเวลาเรียนค่ะ อิอิ

จำได้ว่าขึ้นรถเมล์เป็นอยู่สายเดียวคือสาย 8 และเป็นสายที่คนขับซิ่งสุดๆเลยค่ะ

ถามว่าเรียนรู้อะไรจากการใช้บริการรถเมล์

สิ่งแรกที่เรียนรู้คือ การใช้ชีวิตในกทม.นั้น

จะเชื่องช้ารอให้รถจอดสนิทแล้วค่อยขึ้นนี่ไม่มีทางได้นั่งแน่ๆ 555 คน ตจว.ที่เพิ่งเข้ากรุงอย่างเราจึงไม่เคยได้นั่งเลยค่ะ

ยืนตลอดกาล 555

สิ่งที่ได้เรียนรู้ต่อมาคือ ต้องยืนทรงตัวให้มั่นคง 555 และไม่ควรพกพาข้าวของพะรุงพะรังค่ะ

และป้ายที่เขียนติดไว้ในรถว่า โปรดเอื้อเฟื้อแก่ เด็ก ผู้หญิง(ตั้งครรภ์) และคนชรา อิอิ แทบไม่มีใครสนใจเลยค่ะ (ป้ายนั้นอาจไม่เร้าใจพอ)

แต่มีครั้งนึงเคยเจอ ชายหนุ่มใจดี (เป็นคนมีน้ำใจมากๆ ประทับใจจนทุกวันนี้เลยนะคะ ^^) ลุกขึ้นสละที่นั่งให้คุณตาท่านนึง แต่เนื่องด้วยคุณตาเคลื่อนไหวร่างกายได้ช้า ขณะรถวิ่ง ก็กลายเป็นว่า มีบุคคลที่คงจะเมื่อยขาเต็มทีเข้ามานั่งแทน และหลับได้ในทันทีด้วยค่ะ โอ้ววววว คงจะเหนื่อยมากกกมาย ถึงได้หลับเร็วซะขนาดน้านน อิอิ

โอย...บรรยายไม่หมดค่ะ เยอะมากอย่างที่คุณกอิสระว่าไว้จริงๆค่ะ ^^