เหนื่อยนักก็พักสักนิด
เมื่อร่างกายเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า จากการทำงานอันยาวนานถึง 36 ชม. ผู้เขียนรู้สึกได้ถึงกำลังอันเข็มแข็งและเด็ดเดี่ยวที่ต้องยืนยัดเพื่ออดทนต่อเรื่องราวต่าง ๆอันมากมาย แต่มีคติ ที่ให้กำลังใจตัวเองเสมอตลอดมา...ว่า
ชีวิตคือการต่อสู้ ปัญหาคือการเรียนรู้
ศัตรูคือครูของเรา
ฉนั้นเมื่อชีวิตที่ได้เกิดมา มีสองขาที่ก้าวเดิน มีหนึ่งตัวตนที่ตั้งมั่น สองแขนที่มีพลัง และหนึ่งมันสมองที่กล้าคิด เท่านี้แหละคือชีวิตที่ต้องยืนยัดและต่อสู้เพื่อดิ้นรนกันต่อไป
ปัญหาและอุปสรรค์ที่ต้องต่อสู้และดิ้นรน ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่สำคัญไม่สามารถหาซื้อที่ใดได้นอกจากสิ่งที่เกิดขึ้นกับบุคคลในเรื่องนั้น ๆ
อีกหนึ่งสิ่งเคยมีคำที่ว่าคุณจะเลือกอยู่กับศัตรูหรือมิตร(ครูบาอาจารย์ท่านสอนไว้) หากเป็นผู้เขียนแล้วละก็ขอเลือกอยู่กับศัตรู เพราะมันจะไม่ทำให้ตัวของเรานั้น มัวเมา ประมาท และขาดสติ พึงต้องระแวดระวัง และเตรียมตัวเสมออย่างมีสติที่รู้เท่าทันตลอดเวลา หากผู้ใดแล้วเลือกที่จะดำรงชีวิตอย่างมีคุณค่า พึงรักษาไว้ซึ่ง
ไม่เบียดเบียนตัวเอง และไม่ทำให้ผู้อื่นเดือนร้อน
เหล่านี้แหละ คือผู้เจริญ
ขอกำลังใจอันศักดิ์สิทธิ์ และผลบุญอันประเสริฐ คุณธรรมอันสูงสุดแห่งองค์คุรุผู้เจริญ
จงเป็นแรงพลักดันพลังชีวิตของตนเองและท่านเพื่อความถึงพร้อมทุกประการ...
เหนื่อยนักก็พักบ้างนะ
ขอเป็นกำลังใจให้นะ
เหนื่อยก็พักค่ะ แล้วพอร่างกายหายดี จิตใจแข็งแรงแล้ว ก็ต้องออกมาเผชิญกับโลกต่อไป ชีวิตยังคงดำเนินต่อไปค่ะ
แวะมาทักทาย รายงายตัวว่ากลับมาแล้วนะคะ ^^
ขอคุณคับ สำหรับทุกท่านที่ติดตามกัน
และหวังว่าคงเจอกันตลอดไป นะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ
อย่าลืม มารายงานตัวบ่อย ๆ นะคับจะรอ......
กลับมาแล้วเลยแวะมาทักทาย
เหนื่อยกายก็พักกาย
เหนื่อยใจก็พักใจ
ถ้าไม่ไหวก็นอนหลับ
ถ้านอนไม่หลับก็ออกเดินทาง(เหมือนเรา)ซิ
....ขอให้สดชื่น ^_^แจ่มใสนะ......
แวะมาทักทายอีกแล้วค่ะ ..คุณวรพงศ์
ขอเรียกแบบไม่เป็นทางการได้มั้ยค่ะ
ถ้าได้ ไม่ทราบจาให้เรียกว่าไรดีคะ ^^
แค่ผ่านมาบ่นว่า เหนื่อยจัง ไม่ต้องถึง 36 ชม.
แค่หนึ่งนาทีก็แทบไม่ไหวแล้ว
ขอพักหน่อยนะ
ขอบคุณที่แวะมาพักให้หายเหนื่อย สำหรับทุก ๆท่าน
จากนั้นเตรียมพร้อมทั้งกายและใจเพื่อเดินทางต่อ.... ^_^
โอโฮ มีด้วยเหรอคะทำงาน 36 ชั่วโมงต่อวัน พยาบาลทำ OT มากสุดก็ยิงยาว 18 ชั่วโมงเเต่กระนั้นก้เกือบตาย เป็นกำลังใจให้สู้สู้นะคะ เเวะมาทักทายย้อนหลัง เคยเห็นเเวะไปให้กำลังใจชาวสีขาว ขอบคุณค่ะ
หายเหนื่อยแล้ว จากกายและใจ
เราวางแล้วจากเครื่องร้อยรัด
เบาสบายจริงแท้ การไม่แบกอะไร
รู้เห็นแล้วตามความเป็นจริง
สุดท้ายยิ่งดิ้นก็ยิ่งเจ็บ...............^_^
ยินดีกับการเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่รอคอนมานาน
วันนี้คงสะบายดีใช่หรือเปล่า งานที่ทำเป็นอย่างไรบ้าง
จนถึง ณ วันนี้ ได้พบเจอแต่สิ่งใหม่ ๆ
เริ่มต้นสถานที่ทำงานใหม่ ๆ
พบเจอเพื่อนใหม่ ๆ
แต่สุดท้ายจะไม่หลงในสิ่งใหม่ ๆอย่างแน่นอน...^_^