๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓
สวัสดีค่ะคุณครู
หนูเงยหน้ายิ้มให้รูปของครูแล้วก็ค่อย ๆ พิมพ์ เรื่องราวของวันนี้ที่จะเล่าให้ครูฟัง ครูค่ะ เมื่อเช้าหนูตื่นสาย อีกแล้ว ดูเหมือนว่าสายจนไม่ได้ไปออกกำลังกาย แต่มาทบทวน ณ ขณะนี้ เหมือนหนูโดนกิเลสหลอกเอาว่า ไม่มีเวลา เพราะใจหนูยังเห่อ กับของเล่นใหม่ มีเวลานั่งปั่นผลไม้ เตรียมกับข้าว ทานทั้งเช้าและเที่ยง กว่าจะรู้สึกตัวก็สายเสียแล้ว หนูจึงบอกกับตนเองว่า อย่างนี้แหละมันไม่เที่ยง รู้แล้วว่ายังไม่ถึงพร้อมก็ ทำใหม่ ตั้งใหม่ ตั้งไปจนกว่าจะเป็นธรรมชาติ ใจหนูก็เบาลงเพ่งโทษน้อยลง เหมือนพึ่งผ่านอะไรมาสักอย่าง พอไปถึงที่ทำงาน วันนี้เหมือนโดนสอบ เพราะว่างานประชุมที่หนูตั้งใจจะเอางานไปนำเสนอ กลายเป็นงานที่ทำเพื่อประชาสัมพันธ์ของหน่วยงานระดับกรม แถมโดนเร่งให้เขียนงานย่นเข้ามาอีกเป็นอาทิตย์ ใจหนูแฟ๊บลง ส่วนหนึ่งเพราะเกรงว่าจะทำไม่ทัน อีกส่วนหนึ่งคือ เดิมหนูคาดหวังว่าจะเอางานไปนำเสนอเพื่อเผยแพร่งาน แต่ตอนนี้กลายเป็นงานที่ ไปเอาหน้า ใจที่เคยฮึด แฟ๊บลงทันที หนูเอ้อระเหยไม่เร่งงาน ด้วยความดื้อรั้นของใจตนเอง ทำให้หนูนั่งลงค้นหางานที่อื่น ๆ ที่จะเอาไปนำเสนอแทน หรือ ไม่ก็วารสารอื่น ๆ ที่น่าจะนำงานไปลงได้ ด้วยความรู้สึกไม่พอใจที่ปรากฏ
พอหนูได้ทุกอย่างในมือ แล้วนั่งลงสงบสติแล้วพิจารณา หนูพบว่า หนูโดนกิเลสหลอกอีกแล้ว หนูเกิดอาการหวงงานทั้ง ๆที่ยังทำไม่เสร็จ แล้วที่น่าสงสารคือ หนูอาจจะทำไม่ทัน แล้วใจหนูก็หาเหยื่อ แล้วก็ดูเหมือนคนที่แทงหนังสือมาจะเป็นเหยื่อของหนูเต็ม ๆ
พอเห็นดังนี้ใจหนูสบายขึ้นค่ะครู หนูทำงานนี้เพื่อให้ตนเองได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ เรียนรู้ใจตนเอง มีหน้าที่เพียงเรียนรู้และทำในหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุด สิ่งอื่น ๆ หาได้สำคัญไม่ แล้วแต่มันจะเป็นไป
พอพักเที่ยงก็นั่งลงทานอาหารที่หนูเตรียมไว้
บ่าย ๆ หนูก็ลุยงาน ทำเต็มที่ แต่ก็ไม่หวังว่าจะทัน หรือ ไม่ทัน ไม่กังวลว่าจะต้องเอาไปนำเสนอที่ไหน เพราะงานที่ทำและได้เรียนรู้ มันมีค่าในตัวของมันเอง ไม่จำเป็นว่าต้องดิ้นรนให้มันเป็นอย่างไร หรือใครเห็นว่าอย่างไร เพียงแค่หนูทำให้ดีที่สุดก็เพียงพอ ใจหนูสบายมากขึ้น ทำไปเรื่อย ๆ บ่าย ๆ เพื่อน ๆมาเรียกไปทานมะม่วง หนูจึงวางมือ เพื่อไปร่วมวง ตั้งแต่วันที่หนูทำยำมะม่วงแบ่งปันให้พี่ ๆน้อง ๆ ในห้องทาน มะม่วงและยำมะม่วง ก็กลายเป็นอาหารว่างประจำห้องโดยปริยายค่ะครู แต่ก็เป็นวงอาหารว่างเล็ก ๆ ที่เรามานั่งแบ่งปันเสียงหัวเราะและแลกเปลี่ยนสิ่งดี ๆ กัน
หลังจากช่วยน้องเก็บล้างเรียบร้อยก็กลับมานั่งทำงานต่อ แต่ละคนก็ทะยอยกันกลับตามเวลาเลิกงานของตนเอง แต่มีน้องท่านหนึ่งเดินมาบอกหนูว่า “เดี๋ยวเรากลับพร้อมกันนะ พี่ติ๋วนะ”
พอตอบตกลง หนูก็นั่งทำงานต่อไปเรื่อย ๆ ประมาณห้าโมงกว่า ๆ พอน้องเสร็จงาน เราทั้งคู่ก็เดินออกมาหน้ากรมฯ พร้อม ๆ กัน เป็นการแบ่งปันช่วงเวลาดี ๆ
พอหนูกลับมาถึงห้อง ทำดีท๊อก รู้สึกว่า หนูตัวเหม็นค่ะครู อืม แม้จะรู้สึกว่ากลิ่นตัวจะอ่อนลงกว่าเมื่อก่อน แต่ก็รู้สึกได้ว่ามันเหม็น เสื้อที่หนูถอดออกมาก็มีกลิ่น กางเกงที่ถอดออกมาก็มีกลิ่น ตอนใส่เมื่อเช้าก็สะอาดสะอ้านไม่มีกลิ่น แต่พอตกเย็นมากลับมีกลิ่นฉุน กลิ่นตัวและดูสกปรก ทำให้หนูระลึกถึงบทสวดที่กล่าวประมาณว่า เสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มเหล่านี้ ไม่เป็นของน่าเกลียดมาแต่เดิม ครั้นมาถูกเข้ากับกาย อันเน่าอยู่เป็นนิจนี้แล้ว ย่อมกลายเป็นของน่าเกลียดอย่างยิ่งไปด้วยกัน”
เหมือนเห็นความสกปรกอยู่ตรงหน้าเลยค่ะครู สิ่งนี้หรือที่หนูหลงว่าสวยว่างาม น่าหลงไหลและอยากให้ใคร ๆมาหลงไหล หนูจึงอาบน้ำสระผม เปลี่ยนชุดไปวิ่งออกกำลังกาย วิ่งสบาย ๆ ค่ะวันนี้ไม่ได้เคร่งเครียด เป็นเบา ๆ สบาย ๆ เหงื่อไหลย้อยเปียกชุมตามเสื้อ พอกลับมาที่ห้อง ระหว่างรอให้อุณหภูมิร่างกายลดลง จึงเปิดคอมอ่านอะไรไปเรื่อย ๆ พอเจอ 10 วิธี "ตื่น" ได้ทุกวัน ทำให้หนูหันไปยิ้มกับรูปของครู จึงเดินไปหยิบเอามาวางไว้หน้าโต๊ะทำงาน เห็นรอยยิ้มของครูแล้วรู้สึกสบายใจ จึงเขียนบันทึก ครูอยู่ในใจของหนูเสมอ เสร็จแล้วหนูก็นั่งลงทำวัตรเย็น นั่งสมาธิภาวนา อาบน้ำแล้วก็มานั่งเขียนจดหมายถึงครูค่ะ
วันนี้ว่าด้วยเรื่องศีล
ข้อ ๑ เพราะหนูทำกับข้าวเอง แล้วหลาย ๆ อย่างคงหก มีมดตัวเล็ก ๆ เดินเพ่นพ่าน ดูท่าทางหนูคงเผลอทำร้ายเขาไปหลายตัวเหมือนกันค่ะ ได้โปรดอโหสิกรรมให้หนูด้วยนะคะ เจ้ามดน้อย
ข้อ ๒ วันนี้เดินไปหยิบสก๊อตเทปของห้องที่วางอยู่บนโต๊ะเพื่อน แม้ว่าจะเป็นของส่วนรวม แต่การที่มันตั้งอยู่โต๊ะเพื่อนแล้วหนูเดินไปหยิบโดยไม่ได้ขอก่อน ก็เป็นความรู้สึกว่า ไม่ควรค่ะครู
ข้อ ๓ วันนี้พี่เขาถามพี่อีกคนว่า “เวลาผู้หญิงเขาจีบผู้ชายเขาทำกันยังไง” ครูขาใจหนูคิดปั๊บ ๆ ๆ มีแผนจีบผู้ชาย โผล่มาเป็นช๊อต ๆ มีสเต๊บตั้งแต่วิเคราะห์นิสัยพื้นฐานของผู้ชาย แต่ละแบบ ก่อนที่จะลงมือโปรยเสน่ห์ แล้วก็ลงมือจีบ เห็นแล้วก็น่าตกใจ มันเร็วขนาดนี้เลยค่ะ เรื่องนี้ เห็นความดีดดิ้นของตนเองแล้วก็ให้รู้สึกระอาค่ะครู
ข้อ ๔ วันนี้บอกน้องว่าจะเขียนบันทึกส่งเอกสาร แต่แล้วก็ไม่ได้ทำ ค่ะครู โกหก คำโต ๆ
ข้อ ๕ หนูยังประมาทอยู่มาก ปล่อยให้กิเลสเข้ามา ฉกฉวยโอกาส แสดงให้เห็นว่า หนูยังตั้งใจไม่พอ ต้องตั้งใหม่ แล้วต้องหนักแน่นกว่าเดิม แล้วครูยิ่งให้อิสระ ยิ่งต้องหนักแน่นให้มากขึ้น แต่ต้องให้อภัยตนเองให้เร็วขึ้น ไม่งั้น จะเป็นเหยื่อของกิเลสได้ง่าย
กราบขอบพระคุณครูค่ะ
