หนูกำลังว่าจะลุกขึ้นทำวัตรเย็น แต่แวะมาเปิด mail เห็น mail จากครูจึงรีบเปิดอ่าน ข้อความมีดังนี้

 

ต่อไปนี้ลองออกแบบชีวิตเองนะ

ว่าจะนำพาชีวิตตนเองให้เป็นไปเช่นไร

 

ส่วนเรื่องเขียน G2K ขึ้นกับเรานะว่าเราจะทำอย่างไรก็ได้

หาความพอดีในตนเองให้เจอ จะยังทำเหมือนเดิมหรือจะอย่างไรก็ได้

แต่ก็ให้เน้นบอกเล่าเรื่องราวที่เป็นความสุข หรือเรื่องทางเน้นไปทาง positive นะ

 

ไม่ว่าอย่างไร ครูท่านมีความเมตตาส่งมาให้หนูเสมอ ปกติหนูไม่ค่อยมีปัญญานักค่ะ ครูให้ทำอะไร ก็ ทำ ทำ และก็ทำ บอกตนเองว่า ห้ามสงสัย ทำไปถึงพร้อมแล้วก็จะรู้เอง แต่ในความโง่ของหนู บางทีที่ทำ ๆ ไป ก็มีความสงสัยเกิดขึ้นมามากมายแล้วทำให้หนูขาดความตั้งมั่น ขาดความมุ่งมั่น เขาเรียกว่า โง่แต่อวดฉลาดนั่นเอง

 

โดยปกติหนูทำอะไร หนูก็จะขออนุญาตครู ถามครูก่อน หรือไม่ก็รายงานท่าน จนบางทีรู้สึกเคยชิน จนอาจจะเคยตัว

แม้ใจ จะมีความสงสัย แต่ก็เชื่อมั่นในครูเสมอ หนูจะพยายามค่ะครู แม้จะมีคำถามในใจว่า “ถึงเวลาแล้วเหรอ”

แต่คำของครูศักดิ์สิทธิ์เสมอ “หายใจสบาย มีสติและอดทน” ก้าวเดินต่อไป

กราบขอบพระคุณค่ะ