Appreciative Inquiry : การเอาชนะอุปสรรคในการขอ และการขอแบบผสมผสาน

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ผมปักหลักอยู่ที่โคราชครับ

คงได้กลับไปขอนแก่นวันศุกร์ พอดีมีรุ่นน้องบินกลับมา

จากออสเตรเลีย ไม่ได้เจอกันนาน มันโทรมาหาเมื่อเช้า

จะได้ไปถามสักหน่อยว่าชีวิตในต่างแดนมันเป็นยังไง

เพราะอีกไม่นานผมก็ต้องไปล่าฝันเหมือนกันครับ ^^



เรื่องราวในวันนี้ก็กลับมาสู่ประสบการณ์ในการขอที่ใช้แล้วเวิร์คกันอีกครั้ง หลังจากครั้งก่อน

ขอมอบพื้นที่ตรงจุดนี้ให้กับเหล่าทหารหาญทุกท่าน ที่คอยปกป้องประเทศของเราไว้อย่างกล้าหาญ

เรื่องราวในวันนี้เป็นประสบการณ์การขอที่ดูธรรมดา แต่ไม่ธรรมดา เพราะเธอคนนี้ต้องรวบรวมความกล้าอยู่นาน

กว่าที่เธอจะ"กล้าที่จะขอ"ในสิ่งที่ใจต้องการ ทำไมมันถึงได้ยากเย็นขนาดนั้น เรื่องราวจะเป็นอย่างไร... ตามผมมาเลยครับ ^^



ก่อนอื่นต้องขอแนะนำเจ้าของเรื่องในวันนี้กันก่อนครับ... น้องคนนี้มีชื่อว่า "มีน" แปลว่า ค่าเฉลี่ย

หรือเรียกภาษานักศึกษา ก็คือสิ่งที่พวกเราต้องเกาะมันไป เพื่อเกรดที่สดใสในวันข้างหน้า (แฮะๆ)

ผมถามน้องมีนว่า "ช่วงนี้มีนได้ขออะไร แล้วได้บ้างป่ะ" น้องมีนตอบ "อืม... มีแต่ขอแม่ซื้อของอะค่ะ

จากที่ไม่เคยกล้าขอมาตลอด คราวนี้ได้ Notebook กับมือถือด้วยละ ^^ " ผมถามต่อ "ทำไมถึงไม่กล้าขอละ ???"

น้องมีนตอบ "คือเมื่อก่อนตอนเด็กๆมีนก็เหมือนคนอื่นๆค่ะ ชอบตามเทคโนโลยี เคยขอแม่ซื้อมือถือ แต่แม่ก็ไม่ให้

จะเอาเงินตัวเองซื้อ แม่ก็ไม่ให้อีก ก็เลยจำมาตลอดว่าแม่จะไม่ให้ซื้อของพวกนี้ พอเจอแบบนี้มีนก็เลยเป็นคนไม่สนใจ

ที่จะตามกระแสเทคโนโลยี เพราะตามไปก็เท่านั้น อย่างโทรศัพท์เนี่ยมีนใช้มา 5-6 ปีแล้วนะ เชื่อป่ะ 555+"



ผมถามต่อ "แล้วทีนี้ทำไมถึงกล้าขอละ" น้องมีนตอบ "เพราะเครื่องเก่ามันเก่ามากแล้ว และก็อยากจะให้รางวัลตัวเองด้วยค่ะ

คือมีนว่าจะซื้อด้วยเงินเก็บของตัวเอง แต่ทีนี้เงินไม่พอ แล้วอยากได้ 2 อย่างก็เลยไปขอแม่ดู แต่ก็ไม่ได้ขอตรงๆนะค่ะ

วันนั้นแม่โทรหามีน แล้วแบตมันหมด พอกลับมาบ้านมีนก็เลย"บ่นๆ"ว่า แบตมันเสื่อม แม่ก็เลยเสนอมาเองเลยว่า ซื้อใหม่ไหมละ

ที่นี้เข้าแผนค่ะ (555+) ก็เลยบอกแม่ว่าจะซื้ออยู่ กำลังเก็บเงิน ดูเหมือนแม่จะปลื้มหน่อยๆที่มีนรู้จักเก็บเงิน แม่เลยบอกว่า

ขาดอีกเท่าไหร่ละ เดี๋ยวช่วยออกก็ได้ มีนก็บอกว่าไม่เป็นไรเดี๋ยวเก็บเอง (แต่ที่จริงจะให้แม่ซื้ออย่างอื่นให้ค่ะ) ที่นี้เลยบอกแม่ไปว่า

ที่ไม่ให้ออกเงิน เพราะอยากให้แม่ซื้ออย่างอื่นให้ แม่เลยถามว่าอะไรละ มีนเลยบอกไปว่า Notebook ตอนแรกคิดว่าแม่จะไม่ให้

แต่มันง่ายกว่าที่คิดค่ะ แม่บอกว่า เอาสิ 2-3 หมื่นพอมะ... มีนดีใจมากเลย ในที่สุดก็ได้สักที รู้งี้น่าจะขอมาตั้งนานแล้ว ^^ "



ตัดมาที่จุดนี้ครับ... มาดูกับครับ ว่าการขอที่ธรรมดา แต่ไม่ธรรมดานี้ ให้อะไรกับเราบ้าง ^^

จะเห็นได้ว่า... ในตอนแรก น้องมีน"ไม่กล้าขอ"เพราะมีความเชื่อตั้งแต่เด็กว่า "แม่จะไม่ให้ซื้อของพวกนี้" ซึ่งเป็นความเชื่อที่ผิด

แต่ด้วยระยะเวลาประกอบกับมือถือก็เก่าเกินห้ามใจ ทำให้น้องมีนเอาชนะอุปสรรคในการขอเรื่อง"ความเชื่อที่จำกัด และไม่ถูกต้อง"

ได้สำเร็จ ต่อมาด้วยโอกาสที่เหมาะคือแม่โทรหาแล้วแบตหมด ทำให้น้องมีนได้จังหวะ"ขอคุณแม่" โดยการ"บ่น"ให้ฟังว่าแบตเสื่อม

และจุดนี้นี่เองที่ทำให้น้องมีนได้ในสิ่งที่ต้องการ และที่ร้ายไปกว่านั้นยังมีการ"ใช้อุบาย"คือบอกแม่ว่า "ไม่ต้องช่วยออกเงินหรอก"

เพราะต้องการให้แม่ซื้อของที่แพงกว่าให้นั้นก็คือ Notebook ผลที่ออกมาก็ได้สมดั่งตั้งใจ ในงบประมาณ 2-3 หมื่นซึ่งถือว่าสูงมาก


เป็นยังไงกันบ้างละครับ... กับ"การเอาชนะอุปสรรคในการขอ"จนทำให้น้องมีน "กล้าที่จะขอ" ในสิ่งที่ต้องการ... ต้องยอมรับจริงๆครับ

ว่าน้องมีนมีลูกล่อลูกชนที่ไม่ธรรมดาจริงๆจึงทำให้การขอในครั้งนี้สำเร็จ แต่สิ่งที่ผมอยากจะฝากสำหรับเคสนี้คงหนีไม่พ้นผู้ปกครองครับ

จะเห็นได้ว่า การที่ท่านปลูกฝั่งความเชื่อที่ผิดๆให้กับลูกหลานของท่านตั้งแต่เด็ก ในกรณีของน้องมีนจะเห็นได้ชัดเลยว่า การที่แม่

ไม่ให้น้องเขาซื้อมือถือแม้กระทั้งด้วยเงินของตัวเอง เป็นเหตุที่ทำให้เด็กคนหนึ่งเลิกที่จะสนใจในสิ่งที่ตนชอบ นั้นก็คือเทคโนโลยี

เพราะเขาคิดว่า"ตามไปก็เท่านั้น"ยังไงก็ไม่มีทางได้มาครอบครองอยู่ดี อันตรายนะครับ... ถ้าเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นโดยที่ท่านไม่รู้ตัว

ลองนำไปปรับใช้ดูครับ... นี่ก็เป็นอีกเคสหนึ่งที่สามารถเอาชนะอุปสรรคในการขอได้ ซึ่งมันก็ทำได้ไม่ยากครับ เพียงแค่เรา"กล้าที่จะขอ"



แล้วคุณละคิดยังไง ^^