มะเร็ง คือ กลุ่มของโรคที่เกิดเนื่องจากเซลล์ของร่างกายมีความผิดปกติ ที่ DNA หรือสารพันธุกรรม ส่งผลให้เซลล์มีการเจริญเติบโต มีการแบ่งตัวเพื่อเพิ่มจำนวนเซลล์ รวดเร็ว และมากกว่าปกติ ดังนั้น จึงอาจทำให้เกิดก้อนเนื้อผิดปกติ และในที่สุดก็จะ ทำให้เกิดการตายของเซลล์ในก้อนเนื้อนั้น เนื่องจากขาดเลือดไปเลี้ยง เพราะการ เจริญเติบโตของหลอดเลือด ถ้าเซลล์พวกนี้เกิดอยู่ในอวัยวะใดก็จะ เรียกชื่อ มะเร็ง ตามอวัยวะนั้นเช่น มะเร็งปอด มะเร็งสมอง มะเร็งเต้านม มะเร็งปากมดลูก มะเร็ง เม็ดเลือดขาว มะเร็งต่อมน้ำเหลือง และมะเร็งผิวหนัง เป็นต้น ดังนั้น การรักษามะเร็งแต่ละชนิดจะไม่เหมือนกัน มีวิธีการรักษาที่แตกต่างกัน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอวัยวะที่เป็นมะเร็ง ระยะของมะเร็ง สภาพร่างกาย และความเหมาะสม ของผู้ป่วยมะเร็ง การรักษาจะยากหรือง่ายนั้นก็ขึ้นอยู่กับชนิดของเซลล์มะเร็งและ การดำเนินโรคของมะเร็งด้วย เช่น มะเร็งต่อมน้ำเหลือง มะเร็งผิวหนัง รักษาง่ายกว่า มะเร็งปอด มะเร็งสมอง เป็นต้น

    วันเสาร์ที่ผ่านมา เราได้ไปเยี่ยม คุณวีรพันธ์  ชัยมี ที่บ้านของท่าน  ท่านทำงานที่ธนาคารกรุงไทยและท่านก็ได้ร่วมเป็นหนึ่งในคณะกรรมการสถานศึกษาของโรงเรียนเราด้วย  ท่านป่วยด้วยโรคมะเร็งในต่อมน้ำเหลืองระยะสุดท้ายและกำลังพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน ในวันที่เราและคณะครูไปเยี่ยมท่านนั้น  สีหน้าท่านสดชื่นแจ่มใส  ใบหน้าของท่านเต็มใบด้วยรอยยิ้มแต่ท่านก็ไม่ได้คุยกับเราเพราะใบหน้าของท่านแม้จะยิ้ม แต่ก็มีแววของความเหน็ดเหนื่อยและความเจ็บปวด เรารู้ว่าร่างกายของท่านไม่ไหวแต่ใจของท่านสู้ เราออกมาคุยกับแม่บ้านของท่านข้างนอก พี่น้อยภรรยาของท่านบอกว่าท่านทำใจแล้วพร้อมที่จะรับสภาพที่ท่านจะต้องเจอ 

     ข้าพเจ้าเคยมีสภาพและความรู้สึกเดียวกับพี่น้อย เพราะพ่อที่ข้าพเจ้ารักสุดชีวิตก็ได้จากแม่ ข้าพเจ้าและน้อง ๆ ไปด้วยโรคมะเร็งในต่อมน้ำเหลือง ข้าพเจ้ารู้ถึงความเจ็บปวดที่คนป่วยได้รับ ข้าพเจ้าเคยเห็นสภาพของความทุกข์ทรมานของพ่อ  แต่ข้าพเจ้าก็ไม่สามารถช่วยอะไรท่านได้  พ่อของข้าพเจ้าสะอึกเสมอและทุกวันจนท่านรำคาญ แม้แต่ข้าพเจ้ายังรำคาญและอยากให้ท่านหายสะอึก พ่อเอามือล้วงเข้าไปในคอเพื่อให้อ๊วกออกมาและหายสะอึก ท่านทำเสมอที่มีอาการสะอึกจนข้าพเจ้ารู้สึกสงสาร ท่านอ๊วกออกมาทั้งน้ำตาและความเจ็บปวด ตอนนั้นข้าพเจ้าอยากจะทำอะไรก็ได้ที่ให้ท่านหายแต่ก็ทำไม่ได้ พ่อของข้าพเจ้าจากไปโดยที่ข้าพเจ้าและน้อง ๆไม่ได้อยู่ใกล้และดูแลท่านเลย เพราะท่านได้เดินทางไปรักษาตัวที่โรงพยาบาลจุฬา ข้าพเจ้าเพิ่งบรรจุเป็นครูใหม่ พ่อก็เลยไม่ยอมให้ลาเพื่อพาท่านไปหาหมอ น้อง ๆ ก็กำลังเรียน  มีเพียงแม่ของข้าพเจ้าที่ไปกับพ่อ  แต่พ่อก็จากไปโดยแม่ไม่ได้อยู่ด้วยเช่นเดิมเพราะพ่ออยู่ห้องปลอดเชื้อแม่ไปเฝ้าตลอดเวลาไม่ได้  ดังนั้นความรู้สึกของความสูญเสียพ่อผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวข้าพเจ้าจึงเข้าใจและรู้ซึ้งถึงความเศร้าโศกเสียใจที่ยากเกินกว่าจะบอกใครให้รู้ได้

     .......ทำไมโรคนี้คนถึงเป็นเยอะจัง......มีแนวทางป้องกันบ้างไหม......อ่านจากหนังสือชีวจิตก็ได้รับรู้เรื่องราวของคนเป็นมะเร็งเยอะมาก.....ดังนั้นเราทุกคนควรศึกษาเรื่องนี้ไว้ก็ดีน่ะจ๊ะ......

5 ประการเพื่อการป้องกัน

     1. รับประทานผักตระกูลกะหล่ำให้มาก เช่น กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก ผักคะน้า หัวผักกาด บรอคโคลี่ ฯลฯ  เพื่อป้องกันโรคมะเร็งลำไส้ใหญ่ ลำไส้ส่วนปลาย กระเพาะอาหาร และอวัยวะระบบทางเดินหายใจ

     2.รับประทานอาหารที่มีกากมากเช่น ผัก ผลไม้ ข้าว ข้าวโพด และเมล็ดธัญพืชอื่นๆ   เพื่อป้องกันมะเร็งลำไส้ใหญ่

     3.รับประทานอาหารที่มีเบต้า- แคโรทีน และ ไวตามินเอ สูงเช่น ผัก ผลไม้ สีเขียว-เหลือง  เพื่อป้องกันมะเร็งหลอดอาหาร กล่องเสียง และปอด
     4. รับประทานอาหารที่มีไวตามินซีสูง เช่น ผัก ผลไม้ต่าง ๆ เพื่อป้องกันมะเร็งหลอดอาหาร และ กระเพาะอาหาร

     5. ควบคุมน้ำหนักตัว โรคอ้วนมีความสัมพันธ์กับโรคมะเร็งมดลูก ถุงน้ำดี เต้านม และลำไส้ใหญ่ การออก กำลังกายและการลดรับประทานอาหารที่ให้ พลังงานสูง จะช่วยป้องกันมะเร็ง เหล่านี้ได้

7 ประการเพื่อลดการเสี่ยง

1.ไม่รับประทานอาหารที่มีราขึ้น

2. ลดอาหารไขมัน

3.ลดอาหารดองเค็ม อาหารปิ้ง-ย่าง รมควัน และอาหารที่ถนอมด้วยเกลือไนเตรท- ไนไตร์ท

4.ไม่รับประทานอาหารสุกๆ ดิบ ๆ เช่น ก้อยปลา ปลาจ่อม ฯลฯ

5.หยุดหรือลดการสูบบุหรี่

6.ลดการดื่มแอลกอฮอล์

7. อย่าตากแดด