ที่ปลายฟ้า

 ที่ปลายฟ้า

เราอาจจะอยู่ห่างกันบ้างก็ไม่เป็นไร
เคยคิดอยู่ว่าเราห่างกันบ้างสักพักคงดี
เพราะไม่มีสมาธิที่จะไปคิดเรื่องอื่นเลยจริงๆ
เมื่อเราอยู่ใกล้กัน อันที่จริงความรักก็ไม่ใช่ว่าต้อง
ได้เป็นเจ้าของไม่ใช่หรือ แต่ในทางตรงกันข้ามเมื่อความรัก
เปลี่ยนเป็นหน้าที่ เราจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงน่ะคนดี!
ขอให้จำเอาไว้ว่าอีกไม่นานเราจะไปหาเธอ                         
เธอที่รักกว่าใคร รู้ไหมว่ากว่าจะหาเธอในชาตินี้                   
ลำบากแค่ไหน  ขอโทษ!ที่ไม่ได้บอกรักออกไป
แม้เราจะอยู่ไกลกันคำนั้นก็อยู่มิใช่หรือ ผิดไหม?
ที่ไม่รักใครต่อใคร เพราะเธอคนเดียวที่ไม่เหมือนใคร
และเธอเองที่บอกว่าเราไม่เหมือนใคร                   
คนดี...
คนดีเราเชื่อว่าเธอเองคงไม่ไปมีใครแน่
ไม่อยากให้เธอต้องรอเลยจริงๆรู้ไหม
เมื่อเราให้มากกว่าคำว่ารัก
และมากกว่าผู้ชายนี้ เราเองก็พร้อมให้เธอใช้คำว่า
"แฟนเก่า" เมื่อเจ็บมาเราพร้อมจะเป็นที่ระบายกับอ้อมกอด
แรกที่แสนอบอุ่น..............................
สุดท้าย..ที่รักเราเพียงแยกกันตามหาฝันเท่านั้นใช่ไหม?
ฟ้าคงไม่ตั้งใจแยกเราหรอกจริงไหม?
รู้ไหมว่ารักแค่ไหน.........รู้ไหมคิดถึงเพียงใด...
ถ้านานไปลมหายใจคงหมดลง(เจ็บหม้ากๆทุกครั้งที่...)