อย่างที่หนูเคยเล่าให้ฟังหนูเป็น “ลูกอีสาน” แต่ครานี้ต้นไม้ที่เลือกทำเป็นพืชจากป่าชายเลน งานวิจัยที่ทำอยู่ก็ทำด้วยการไม่มีเงินสนับสนุน รูปแบบที่ทำก็สุดแสนจะลูกทุ่ง ครั้งนี้หนูไปเก็บตัวอย่างที่ป่าชายเลนชลบุรี หลังจากตรวจสอบข้อมูลแล้ว หนูก็ออกเดินทางไปพักค้างกับเพื่อนและเธออาสาขับรถพาไปสถานที่
เมื่อวันที่ ๒๓ มกราคม ๒๕๕๓ พอไปถึงป่าชายเลน หนูก็ลุยสำรวจ แต่หาอย่างไรก็ไม่เจอ ได้ยินแว่วเสียงบรรยาย ของวิทยากรพาสำรวจป่า หนูจึงตัดสินใจเดินเข้าไปแจ้งความจำนงและถามรายละเอียด
ท่านจึงแนะนำว่าหนูควรไปถามข้อมูลได้ที่ใคร สุดท้ายด้วยความอดทน หนูก็เจอฮีโร่ หลังจากคุยกัน ด้วยความมีน้ำใจของท่าน ท่านหาช่องทางให้คือ มีต้นหนึ่ง ที่เพาะไว้ที่เรือนเพาะชำ หรือ ไม่ก็เข้าไปในป่า
หนูยิ้มแล้วตอบท่านว่า
"อยากได้ทั้งคู่ค่ะ แต่สิ่งสำคัญของหนู คือ หนูยังไม่เคยเห็นต้นนี้ในป่ามาก่อนค่ะ"
ท่านจึงพาเดินลุย ๆ ข้าง ๆ ที่พักท่าน ซึ่งทะลุกับป่าชายเลน ท่านเอ่ยอย่างเอาใจใส่ว่า “ช่วงนี้น้ำขึ้นนะ อาจจะต้องลุยน้ำ”
หนูจึงถามว่า “ลึกแต่ไหนค่ะ”
ท่านตอบ “ประมาณเข่า”
“โอเคเลยค่ะพี่ น่าจะไม่ปัญหา”
แต่พอไปถึง น้ำท่วมคันคูที่จะข้ามฝั่ง เลยต้องปรับแผนใหม่
เราทั้งคู่จึงเดินมาที่รถเพื่อนหนู โดยขับกลับไปที่ ศูนย์ศึกษาทรัพยากรป่าชายเลน จังหวัดชลบุรี พอไปถึงท่านพาเดินเข้าไปประมาณสองร้อยเมตร ก็เจอ
แต่ว่าเป็นช่วงที่เขากำลังผลัดใบ สังเกตเห็นร่องรอยของดอกและผลแห้ง หนูได้ตัวอย่างกลับมา รู้สึกกราบของพระคุณท่านมา จึงสอบถามชื่อ เพื่อเขียนขอบพระคุณท่าน ในความเมตตาหากไม่ได้ท่านแล้ว การเดินทางครั้งนี้ของหนู อาจจะไม่ได้ตัวอย่างกลับไป ท่านชื่อว่า “คุณสมควร เผือกผ่อง”
สรุปการเดินทางรอบนี้ของหนูได้ตัวอย่างพันธุ์ไม้มาสอง ตัวอย่าง คือ จากป่าชายเลนจริง ๆ และ เอามาเพาะในเรือนเพาะชำในเขตป่าชายเลน
จากการเดินทางครั้งนี้หนูได้เรียนรู้ว่า
