สวัสดีครับ _/|\_ ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่มุมเล็กๆของ Go2Know
Blog "จิตวิทยาการขอ" ครับ ที่แห่งนี้เป็นแหล่งรวมประสบการณ์"การขอ"
ทุกแง่มุมไม่ว่าจะเป็น จากประสบการณ์ จากเรื่องบอกเล่า จากการสัมภาษณ์
จากการสังเกตุสิ่งต่างๆรอบๆตัวของผมเอง โดยใช้วิถีแห่ง AI ในการรวบรวมข้อมูล
ประสบการณ์ใน"การขอที่สุดยอด&ใช้แล้วเวิร์ค" มานำเสนอผู้อ่านทุกท่าน เป็นประจำทุกวันครับ ^^
เรื่องราวในวันนี้เป็นการขอที่ผมเชื่อเหลือเกินว่าทุกท่านน่าจะเคยใช้กันมาแล้วทั้งนั้น... เรื่องราวจะเป็นยังไงนั้น ตามผมมาครับ
จุดเริ่มต้นของเรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวผมเองเมื่อ 4 ปีก่อนครับ ตอนนั้นเทรนในการไปเรียนต่อต่างประเทศกำลังมาแรง
ที่ดังๆและหลายๆท่านน่าจะเคยได้ยินก็ โครงการ Work&Travel ที่จะส่งนักศึกษาไทยไปทำงานและท่องเที่ยวที่สหรัฐฯ
ในช่วงปิดภาคเรียน... ผมอยากไปมากครับตอนนั้น เลยไปขออนุญาติที่บ้าน... คำตอบที่ได้ก็คือ "จะไปทำไม ตั้งหลายแสน
ไม่ใช่ถูกๆนะนั้น"... ได้ยินดังนั้น ความฝันในการผจญภัยในต่างแดนของผมก็เป็นอันต้องจบลงไปครับ T_T
หลังจากนั้นประมาณปีกว่าๆ จุดเปลี่ยนในชีวิตผมก็เกิดขึ้น เพราะน้องญาติผม(เขาชื่อแจ็ค)ครับ
หลังจากแจ็คเรียนจบปริญญาตรีที่มหาลัยเอกชนแห่งหนึ่ง อาของผมก็ได้ส่งแจ็คไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษ
ซึ่งถือเป็นคนแรกในตระกูลที่ได้ไปเรียนต่อยังต่างแดน... หลังจากแจ็คไปเรียนได้เกือบ 2 ปี น้องญาติของผมอีกคน
(เธอชื่อเมย์ครับ)ก็กำลังจะตามแจ็คไปเรียนต่อที่อังกฤษอีกคนครับ... พ่อของผมเลยไปถามข้อมูลจากอาๆว่า"ไปแล้วมันดียังไง
น่าให้เอิร์ทมันไปไหม" อาของผมตอบ "ให้มันไปซิ ไปมันก็ได้ภาษา ดูอย่างแจ็คซิ ไปที่โน้นก็ทำงานหาเงินได้
ที่บ้านไม่ต้องส่งเงินไปให้เพิ่มเลยนะ แถมมันยังส่งเงินกลับมาให้ด้วยซ้ำ ภาษาอังกฤษมันก็ดีขึ้นนะ เริ่มพูดได้ฟังรู้เรื่องแล้ว" 

พ่อของผมก็กลับมาคิดครับ... และเมื่อปลายปีที่ผ่านมานี้อยู่ดีๆท่านก็มาถามผมครับ "จบโทแล้วจะทำอะไร" ผมตอบ "คงทำงานละพ่อ
เรียนมานานแล้ว" พ่อผมถามต่อ"ไปอังกฤษไหม... สักปีหนึ่ง" ผมอึ้งครับ... แต่ในใจนี้ดีใจสุดๆ เพราะมันคือความฝันของผมเลย
ผมก็ตอบพ่อกลับไปว่า "ไปซิพ่อ... แต่ทำไมถึงอยากให้ไปละ แต่ก่อนขอแล้วไม่ให้ไปหนิ" พ่อตอบ "พ่ออยากให้แกได้ภาษา
มันจำเป็นต่ออาชีพแก ดูอย่างแจ็คซิ ตอนนี้พูดอังกฤษคล่องเลย"
ตัดมาที่จุดนี้ครับ... หลายๆท่านคงสงสัย ว่ามันเกี่ยวกับการขอตรงไหนน้ออออ... ตามผมมาครับ ^^
เคสนี้เป็น"การขอไปต่างแดน" ในตอนแรกผมอยากไปมากๆเลยไปขอ แต่โดนส่วนกลับมาว่า "ไปทำไม ไม่ใช่ถูกๆนะนั้น" - -"
จนมาเจอจุดเปลี่ยนครับ นั้นก็คือ "แจ็ค" เขาเป็นเหมือนกับผู้นำร่อง (Innovator) ให้กับตระกูลของผม
แถมยังมีน้องเมย์ตามไปติดๆอีกคน ซึ่งจุดนี้ทำให้พ่อของผม "เริ่มที่จะสนใจ" ว่าไปเรียนอังกฤษมันดียังไง จึงได้ไปถามข้อมูลจากอาๆ
สุดท้ายท่านจึงตัดสินใจ"มาถามผมเอง" ว่าอยากไปไหม ทั้งๆที่ผม"ไม่ได้ขอเลยด้วยซ้ำ" ... งง ไหมละครับ...
การขอแบบนี้... ผมขอเรียกว่า "การขอแบบอาศัยตัวนำร่อง" ในเคสนี้แจ็คคือตัวนำร่องครับ ซึ่งถือเป็นจุดเปลี่ยนที่ทำให้ผมได้ไปอังกฤษในที่สุด



เป็นอย่างไรกันบ้างครับ กับ"การขอแบบอาศัยตัวนำร่อง" มีอีกหลายเคสครับที่ใช้เทคนิคการขอแบบนี้
ส่วนมากจะเห็นได้บ่อยในครอบครัว แต่ในทางธุรกิจก็มีเหมือนกันนะครับ เดี๋ยวจะนำมาเสนอในโอกาสต่อๆไป
ลองนำไปปรับใช้ดูครับ... เทคนิคการขอแบบนี้เป็นเหมือนหลักทางจิตวิทยาครับ ที่ว่า "ถ้าเราเห็นคนหาว เราก็จะหาวตาม" ประมาณนั้นครับ
แล้วคุณละคิดยังไง ^^
หนีตามกาลิเลโอกันซะทีค่ะ ..^^
สวัสดีครับท่านเอิร์ท
วันนี้มาไวนะครับ สงสัยตอนเย็นมีสายซ้อน .ฮา...
สายแรกตามเจอรับรองคุยยาว ทนายไม่เกี่ยวงานนี้......อิ.อิ..
ตอนอ่านบทความก็งง..ว่าขอยังงัย สรุปถึงหาย งง
แต่มึนแทนว่าคุณพ่อหลงกลไปส่งหลายได้ไง อย่างนี้ก็เสียเงินแสนจนได้
เออ......วิธีนี้ถึงรอนานก็สมใจนึกนะครับยินดีด้วยครับ
ก็คุ้นๆนะวิธีนี้ ออ...นึกออกแล้ว นักเลงสนุกแถวบ้านเรียก " ใช้บ๋อย "
ไปหละ ขอให้สนุกกับสายซ้อนนะ แฮ...
ปล. อย่าลืมเรื่องบอล TriGoal นะครับ ผมกำลังคิดหาคำที่เหมาะสมอยู่
ขอบคุณสำหรับคอมเม้นครับ
@คุณเพลินเพลง >>> ประมาณนั้นครับ... ยิ่งดูหนังเรื่องนั้นแล้ว ยิ่งอยากไปอังกฤษมากขึ้นไปอีก ได้หนีจามกาลิเลโอกันสักทีครับ ^^
@ท่านชาวฝนแปดแดดสี่ >>> ขอบคุณครับท่านที่แวะมา... แหมๆ ไม่ได้มีสายซ้อนอะไรหรอกครับ พอดีพรุ่งนี้มีสอบนิดน่อย ช่วงเที่ยงมีเวลาว่างเลยอัพซะ แต่วันนี้ GTK เหงามากมาย ไม่รู้ไปไหนกันหมด เรื่อง Trigoal ยังไม่ลืมครับ รอเสร็จภาระกิจสอบก่อนนะครับ (ขอนิดส์นึง) แล้วจะเดินหน้าเต็มกำลัง ขอบคุณครับท่านที่ยังไม่ลืม ^^
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามานะครับ
แสดงความคิดเห็นกันได้เต็มที่เลยนะครับ จะติ จะชม จะแชร์ประสบการณ์ หรือเคยเจอการขอคล้ายๆอย่างนี้
ก็สามารถแชร์กันมาได้ครับ เป็นการเปิดมุมมองใหม่ๆให้ผมด้วย
ยินดีและดีใจทุกครั้งที่ได้รับคอมเม้นจากทุกท่านครับ ^^
สวัสดีค่ะ
อยากไปเหมือนกันน่ะ จะลองไปขอแม่ดูบ้างนะ ^^ แต่จริงๆเรื่องแบบนี้เราก็เจอมาเยอะนะคะ เช่น ญาติรุ่นพี่เราแม่เขาให้อยู่ช่วยงานที่บ้าน พี่เขาเคยขอไปเรียนต่อแม่ก็ไม่ให้ แต่ตอนไปเราไปเรียนที่เมืองจีน เราลองชวนพี่คนนนี้ดูว่ามาเรียนกับเราไหม เขาเลยไปขอแม่เค้า คราวนี้แม่เค้าให้มาค่ะ อาจจะเป็นเพราะว่าเห็นเรามาแล้ว ไม่น่าเป็นห่วงอะไร ใช้เราเป็นตัวนำร่อง ว่างั้นเถอะ
ขอบคุณสำหรับเทคนิคการขอแบบอาศัยตัวนำร่องค่ะ
ขอบคุณทุกความเห็นครับ
@คุณน้องซิลเวีย >>> ขอบคุณสำหรับคอมเม้นครับ ยินดีมากเลยครับที่ได้เห็นคอมเม้นของน้องซิลเวีย เป็นคอมเม้นแรกสำหรับ Blog ผมเลยมั้งเนี่ย ดีใจมากครับที่อธิบายให้คุณเข้าใจได้ ลองนำไปปรับใช้ดูครับ หาตัวนำร่องให้เจอ แล้วขอตามนั้น โอกาสได้ในสิ่งที่ขอสูงแน่นอนครับ ขอบคุณมากครับผม ^^
@คุณOrn >>> ขอบคุณที่แชร์ประสบการณ์ครับ เป็นการยืนยันได้อีกว่า วิธีนี้ใช้ได้ผล แค่ต้องหาตัวนำร่องให้เจอ และก็รอเวลาครับ ขอบตุณมากครับ ^^
@คุณมนัสนันท์ >>> ยินดีมากครับ ขอบคุณเช่นกันที่แวะเข้ามาอ่านครับผม ^^
คอมเม้นแสดงความคิดเห็นได้เต็มที่นะครับ ถ้ามีประสบการณ์แบบนี้ลองแชร์กันมาดูครับ
ผมว่าวิธีการนี้ อยู่รอบตัวเราจริงๆ
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาครับ ^^
น่าสนใจนะคะ จากกรณีตัวอย่างนี้ตัวนำร่องถือว่าเป็นผู้ประสบผลสำเร็จกลับมาเพื่อเป็นต้นแบบให้เห็นถึงผลแห่งความฝันของคุณเอิร์ท ถือว่าเป็นแรงสนับสนุนในสิ่งที่เคยขอ .. เมื่อคุณพ่อของเอิทได้เห็นถึงประโยชน์ของการไป ถึงแม้จะต้องแลกกับค่าใช้จ่ายที่อาจจะแสนแพง แต่คุณพ่อก้เล็งเห็นว่าคุ้มค่า .. ประโยชน์ตรงนี้จึงทำให้คุณพ่อเป็นผู้อนุญาติให้ไปได้ยังไงล่ะค่ะ...
สนุกดีครับ ผมจะเอาไปใช้ครับ
เคยทำมาแล้ว แต่บางทีก็ลืมครับ ได้คุยได้ฟังทำให้นึกได้
AI ป็นเรื่องใหม่สำหรับตัวเองเลยค่ะ
เคยติดตามอ่านหลายบันทึกก็พอจะเข้าใจบ้าง
จิตวิทยาการขอ ...ฟังดูแปลกสำหรับตัวเอง จะคอยติดตามผลงานนะคะ
ขอบคุณทุกท่านมากครับ
@คุณนัท >>> ขอบคุณสำหรับความเห็นครับ ใช้แล้วครับ มันทำให้ฝันของผมเป็นจริงขึ้นมาเลยละ วิธีการขอแบบตัวนำร่องนี้ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะเอาเคสที่ได้ยินมาจากอาจารย์ท่านหนึ่งครับ เป็นเรื่องการขอแบบใช้ตัวนำเหมือนกัน แต่ออกเชิงธุรกิจนิดหน่อย ติดตามได้ครับ ^^
@อาจารย์โย >>> ขอบคุณสำหรับคำชมครับอาจารย์ และก็ขอแสดงความยินดีกับอาจารย์อีกครั้งครับ เดี๋ยวผมจะไปขอตัวอย่างในเคสนี้จากอาจารย์มาเพิ่มเติมนะครับ ขอบคุณครับ^^
@คุณนาง...มณีวรรณ ตั้งขจรศักดิ์ >>> ยินดีและเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ สามารถติดตามเทคนิคการขอแปลกๆแนวๆที่ใช้แล้วได้ผลได้เป็นประจำทุกวันที่ blog "จิตวิทยาการขอ" แห่งนี้ครับ ดีใจจริงๆครับ ที่มีคนติดตามงานของผม เหมือนเป็นกำลังใจชั้นเยี่ยมเลยละครับ ^^
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาครับ
แสดงความคิดเห็นกันได้ตามอัธยาศัยเลยนะครับ ^^
ยินดีด้วยครับที่ความฝันกลายเป็นจริงซักที
นี่คงต้องรีบปั่น IS ให้เสร็จเร็วๆ แล้วก็ สอบตอมพลี กะ ออรัล รอบแรก เลยสิครับ
จะได้ไปล่าฝันเร็วๆ
ไปเปิด ai thailand สาขาอังกฤษ เจออะไรที่นู่นก็อย่าลือเขียนมาเล่านะครับ จะคอยติดตาม
..สวัสดีค่ะ..ยายธีสนใจai thailand อ่านเมื่อวานเป็นหนแรก...ai จิตวิทยาการขอ..ผ่านเข้ามาในสายตา...ยายธีกำลังขอ..ลานภาวนาให้กับต้นไม้...ขอจิตอาสา.ขอวิธีการนำร่องสู่..จิตวิทยาการขอ..WWW.glangdin.spaces.live.com ทำไงดีเอ่ยมีคำแนะนำบ้างไหม
ว้าววว ยินดีด้วยนะคะ
ถ้าพี่เอิร์ทไปแล้ว ชามจะเอาเคสพี่เอิร์ทไปนำร่องขอคุณพ่อมั่ง แฮ่ะๆๆ