๒๑ มกราคม ๒๕๕๓
เช้านี้หนูตื่นขึ้นมา มองไปทีระเบียงมีความรู้สึกว่าฟ้ามันสว่างกว่าปกติ มองดูนาฬิกาหกโมงครึ่ง รู้สึกเซ็งขึ้นมา รีบแต่งตัวไปวิ่งออกกำลังกาย กลับมาทำธุรส่วนตัว แล้วไปทำงาน ตอนเช้ามีงานที่ตั้งใจว่าจะทำ แต่พอดี พี่แนะนำว่าปรับใหม่ให้ลองนั่งลงทำความเข้าใจ ปรับปรุงสิ่งที่ทำที่ผ่านมาให้สมบูรณ์ แล้วก็นั่ง list ปัญหาอุปสรรค หนูค่อย ๆ นั่งทำงานไป ครูโทรสอบถามว่าวันนี้หนูทำอะไร ท่านวานให้หนูไปดูแล ผู้มีพระคุณ หนูรู้สึกดีที่ท่านเมตตาให้โอกาส จึงแจ้งท่านว่าน่าจะไปได้ประมาณเที่ยง พอถึงเวลา หนูแวะซื้อของเยี่ยมไข้แล้วเข้าไป เยี่ยมผู้ป่วย รู้สึกได้ว่าผู้ป่วยสดชื่น ภรรยาของท่านดูแลเอาใจใส่อย่างดี การเจ็บป่วยครั้งนี้ของท่านเหมือนเป็นบทเรียนที่มีค่า ท่านเล่าว่า “โชคดีที่ไม่เป็นอะไร” ตอนบ่ายมีนัดตรวจเพิ่มเติม ใจหนูตอนแรกอยากจจะอยูดูผลก่อน แต่ทบทวนอีกที จึงกะว่าเย็น ๆ จะแวะมาอีกรอบ หนูกลับเข้าที่ทำงาน โทรแจ้งรายละเอียดต่าง ๆ กับครู เลิกงานหนูกลับหอ ทำธุรส่วนตัว แล้วก็เปลี่ยนชุดเข้าไปเยี่ยมท่าน ท่านรีบเล่าเรื่องเข้าใจผิดให้ฟังอย่างขำ ๆ ว่า ตอนแรกเก็บของจะกลับแล้ว เปลี่ยนกางเกงเรียบร้อย เพราะข้างล่างโทรมาแจ้งว่าให้กลับบ้านได้ ดีใจกันมาก ๆ ท่านเล่าไปยิ้มไป แต่ไม่นานพยาบาลเข้ามาจะเปลี่ยนน้ำเกลือให้ และบอกว่าให้ไปจ่ายส่วนเกินค่าประกันสังคม ยิ่งงกันไปใหญ่ เพราะว่า ไม่ได้ใช่สิทธิของประกันสังคม ไป ๆ มา ๆ กลายเป็นว่า เขาแจ้งผิด จะแจ้งเตียงข้าง ๆ ไม่ใช่ท่าน หัวเราะกันสนุกสนาน
ส่วนอัลตราซาว ที่ตรวจเพิ่มไม่มีอะไรผิดปกติ ตับยังดีอยู่ หนูนั่งคุยกับป้า พี่ผู้หญิงอีกที่หนึ่งซึ่งเป็นญาติของท่าน บางคราลุงก็ร่วมสนทนาด้วย แต่รู้สึกได้ว่า ลุงท่านมีอาการง่วง หนูจึงบอกว่า ไม่ต้องห่วงนะคะ หลับได้เลย แต่พอดีพยาบาลเอายามาให้ทานบอกว่าแก้วสุดท้ายของวัน ทานเสร็จญาติท่านกลับไปก่อน ส่วนป้าท่านรอให้ญาติอีกท่านหนึ่งมาเปลี่ยนกันเฝ้าไข้ ไม่นานลุงท่านก็หลับไป เหลือป้าและหนู ป้าเล่าเรื่องราวต่าง ๆ ในอดีตให้ฟังอย่างตั้งใจ ว่าชีวิตที่ผ่านมาท่านต้องสู้อดทนอย่างไร ผ่านวิกฤตของชีวิตแต่ละช่วงมาอย่างไร หนูรู้สึกว่า ท่านมีความอดทนและเข้มแข็งมาก เหมือนท่านเมตตามาสอนหนูเรื่องนี้การใช้ชีวิต ต้องมีความอดทนและเข้มแข็ง จึงจะผ่านทุกสิ่งทุกอย่างมาได้ ท่านเล่าอีกว่า ตอนนี้ไม่ห่วงแล้ว ลูกแต่ละคน เลี้ยงตนเองได้ หลังลุงเกษียณ ป้ากับลุงจะไปอยู่บ้านที่ต่างจังหวัด หนูอยู่เป็นเพื่อนป้าจนประมาณสองทุ่ม จึงขอตัวกลับ
หนูแวะหาซื้ออะไรกลับไปทานด้วย กว่าจะถึงห้อง รู้สึกเหนื่อย ๆ เพลีย ๆ แทบไม่ได้ทานอะไร แต่ก็หลับเป็นตาย
ศีล
- ไม่ได้ฆ่าสัตว์ค่ะ เพ่งโทษตนเองเยอะอยู่ ทำร้ายตนเองด้วยความเศร้าหมอง
- ไม่ได้หยิบของ ๆ ใคร โดยไม่ได้รับอนุญาต
- ไม่ได้แฟนใคร
- ทำตามข้อวัตรไม่สมบูรณ์ ที่ตั้งใจ ก็ทำไม่ครบถ้วน
- ไม่ได้ดื่มเหล้าค่ะ แต่ขาดสติบ่อย