อ่านบันทึกของ อ.หมอวิจารณ์ นักศึกษาปริญญาเอก : ๑. สอบอะไร ทำให้เกิดปิ๊งแว็ป...ประเด็นหนึ่งในการทำ R2R และการนำพาผู้คนก้าวย่างไปในเส้นทางแห่งการทำ "ชีวิต" นี้ให้มีคุณค่า

___________________________________________________________________________________________________

เส้นทางการทำ R2R เสมอเหมือนเป็นเส้นทางที่นำพาคนหน้างาน ค้นหาหนทางแห่งวิถีการงานที่เป็นเส้นทางของการทำงานที่มีคุณค่า มีความหมาย และมีความสุข ทำให้เขารู้สึกว่า การงานที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ เป็นชีวิตที่ต้องดำเนินไปโดยมีตัว "จิตวิญญาณ" เป็นตัวขับเคลื่อนและผลักดัน...ซึ่งตัวจิตวิญญาณนี้ ต้องเป็นไปในด้านบวก ด้านดี อันเป็นเมล็ดพันธุ์หรือต้นอ่อนตัวเล็กๆ ...ที่มีอยู่ในจิตใจของผู้คน...

ข้าพเจ้าได้คิดขึ้นมาว่า...

การทำ R2R น่าจะเป็นวิถีแห่งการที่ส่งเสริมและสนับสนุนให้ผู้คน...

คิดได้ คิดเป็น และมีความสุข

แต่...เราจะหาจุดสมดุลของสิ่งนี้ได้อย่างไร

บางครั้ง...มักจะเอนเอียงไปในความมากไปหรือน้อยไป ...

การคิดได้ คิดเป็น ต้องสอดคล้องกับศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์ของคนหน้างานนั้นๆ

อะไรล่ะ...คือ ความพอดี ที่จะนำพาให้คนหน้างาน ได้ลุกขึ้นมาทำสิ่งที่สร้างสรรค์ เพื่อให้ชีวิตและวิถีแห่งการทำงาน เป็นการทำงานที่มีคุณภาพ และที่สำคัญคนหน้างานรู้สึกได้ว่าตนเองนั้นมีความสุข... อันเป็นความสุขที่เป็นแบบพออยู่ได้ พอเลี้ยงชีวิตที่เหลืออยู่ในโลกนี้ให้เป็นการดำรงอยู่อย่างมีคุณค่า มีความหมาย และที่สำคัญได้ทำประโยชน์ต่อสังคมและโลกนี้ได้...

ความคิดที่ปิ๊งแว๊ป...ขึ้นมา

ดูคล้ายเป็น "โจทย์" สำหรับข้าพเจ้า อันเป็นโจทย์ที่ข้าพเจ้ามักตั้งขึ้นมาในตนเองเสมอ เมื่อคิดที่จะนำพาในเรื่องอะไร และจะลงมือเรียนรู้ด้วยตนเองก่อน...ก่อนที่จะผ่องถ่ายสู่ผู้คน...

ขณะที่เราทำ R2R นั้น... เป้าหมาย..คือ การให้คนหน้างานคิดได้ คิดเป็น และที่สุดจะเกิดสภาวะสุข ซึ่งความคิดได้คิดเป็นนั้น คือ ... "ปัญญา" ผู้คนเกิดเป็นปัญญาได้ แล้วเขาจะรู้ว่าเขาจะต้องทำอะไร อย่างไร...

แต่กว่า...จะได้มาซึ่งปัญญานั้นได้ ต้องทำอย่างไรเล่า

...

อืม...ก็ต้องเรียนรู้ล่ะนะ หากว่าไม่ก้าวสู่เส้นทางการเรียนรู้ ก็ยากที่จะรู้ได้ว่าอะไรคือ ความเป็นสาภาวะแห่งการคิดได้ คิดเป็น...

R2R จึงน่าจะเป็นมากกว่า การเรียน "ระเบียบวิธีวิจัยและสถิติ"...

แต่..จะเป็นสิ่งที่ส่งเสริมและสนับสนุนให้คนหน้างาน "คิดได้ คิดเป็น และมีความสุข"

 

๒๑ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๓