"หากคุณมีความฝัน มีความทรงจำให้หวนคิดถึง คุณคือคนโชคดีเป็นที่สุด..."
-จิมมี่ เลี่ยว-

จำได้ว่ากีฬาสีครั้งสุดท้าย อยู่ในช่วงวัยที่กำลังสิ้นกลิ่นเด็กมัธยมปลาย กีฬาสีที่เกิดขึ้นใน พอช. ครั้งนี้ จึงเป็นกีฬาสีแห่งทศวรรษของฉัน

ความทรงจำในวัยเด็กของฉันกำลังหวนกลับคืนมา ในวันที่เคยซ้อมกีฬา ในเวลาที่เคยซ้อมเพลงเชียร์ ถึงแม้ตอนนี้ด้วยแรงและพละกำลังจะไม่เท่ากับตอนนั้น แต่ความสดใส ความสนุก ยังคงอยู่กับตัวฉัน

ฉันร้อง ฉันเต้น ฉันเล่น แบบไม่รู้สึกเหน็ดเหนื่อย
หากมีใครมาถามฉันว่า "ความทรงจำในวัยเยาว์ของเธอเคยถูกลืมบ้างไหม"
ในขณะที่ฉันวิ่งไล่ฟุตบอลอยู่กลางสนาม ฉันตะโกนตอบไปว่า
"วัยเยาวร์มันอยู่ในตัวเสมอ อยู่ที่ว่าเราจะนำออกมาตอนไหนเท่านั้น"

ลองมองดูรอบๆ สนามซิ ทุกคนล้วนกลายเป็นเด็กน้อยที่อายุไม่ถีง 20 ขวบกันทั้งนั้น ^o^