ไม่ว่าจะเรียนระดับใด "จิตพิสัย" สำคัญเสมอ....

สอบเค้าโครงดุษฎีฯ (2)

13 มกราคม 2553

            
เลข 13 เป็น lucky number ขึ้นมาได้จากเหตุการณ์ในวันนี้....
         เข้าห้องสอบเค้าโครงดุษฎีฯ ..ห้องสอบ ตึก QS ห้อง 1
         อาจารย์ที่ปรึกษาที่สอบ มี 3 ท่าน คือ
         ผศ.ดร.เจริญวิชญ์
         ผศ.ดร.ภารดี
         ผศ.ดร.สมโภชน์
         เข้าสอบสี่โมงเย็น  เสร็จตอนหกโมงครึ่ง..ก็ใช้เวลา 2 ชั่วโมงครึ่ง
 
         สรุปผลการสอบ  คือ มีปรับแก้ไขบางส่วน หลังจากนั้นทำ 3 เล่มเสนออาจารย์ที่ปรึกษา
         หากเรียบร้อย     ก็ทำ  5 เล่มเสนอบัณฑิตฯ ภายใน 30 วันนับตั้งแต่วันเข้าสอบ
         สิ่งที่แก้ไข...เริ่มตั้งแต่บรรทัดแรกจนบรรทัดสุดท้าย (บันทึกไว้เพื่อทบทวน)
         1. ชื่อเรื่อง ขยายขอบเขตกลุ่มประชากร
         2. ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา เพิ่มเติมการปฏิรูปการศึกษารอบสองและปรับแก้กลุ่มประชากรที่กล่าวถึงให้เป็นไปตามชื่อเรื่อง
         3. กรอบแนวคิดการวิจัย  เขียนแบบ conceptual framework ไม่ใช่เขียนแบบขั้นตอนการวิจัย
         4. ขอบเขตการวิจัย ปรับขยายกลุ่มประชากร
         5. นิยามศัพท์เฉพาะ เพิ่มเติมศัพท์บางคำตามชื่อเรื่อง
         6. บทที่ 2 เอกสารและงานวิจัยที่เกี่ยวข้อง  เพิ่มเติมหัวข้อเรื่องการวิจัยเชิงพัฒนา (R&D) และเพิ่มเติมกรณีตัวอย่างเกี่ยวกับรูปแบบการฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูของมหาวิทยาลัยต่างๆทั้งในประเทศและต่างประเทศ (ข้อนี้รู้สึกว่ายาก..ฉันจะสืบค้นได้ที่ไหนเนี่ย..แล้วจะต้องมีกี่ประเทศถึงจะเอามาเป็น norm ของการสร้างรูปแบบในงานวิจัยของเราได้..)
          7.  วิธีการดำเนินการวิจัย  มีปรับเปลี่ยนแก้ไขจากสนทนากลุ่มเป็นการใช้แบบสอบถาม และขั้นตอนการวิจัยจาก 4 ขั้นตอนเป็น 3 ขั้นตอน ขั้นสุดท้ายคือการวิพากษ์ความเหมาะสมของรูปแบบ  ไม่ต้องทดลองใช้รูปแบบเพราะมีข้อจำกัดหลายๆอย่าง โดยเฉพาะเวลาในการฝึกประสบการณ์วิชาชีพของนักศึกษา
         8. บรรณานุกรม  ปรับแก้ให้ถูกต้องตามวิธีการเขียนในคู่มือ
      ข้อคิดอย่างหนึ่งที่ได้ในวันสอบ คือ ท่านอาจารย์ ผศ.ดร.สมโภชน์ บอกว่า "ศักยภาพในการเรียนปริญญาเอกมี 2 ประเด็นใหญ่ๆ 
      ประเด็นแรก คือ สามารถสร้างองค์ความรู้ได้
      ประเด็นที่สอง คือ สามารถต่อยอดความรู้ให้วงการวิชาการในสาขาวิชาของตนเองได้ 
       ไม่ใช่แค่เพียงการวิเคราะห์ สังเคราะห์เป็นเท่านั้น...

     นอกจากนี้ยังเรียนรู้ด้วยประสบการณ์ตรงที่รู้เลยว่าการเรียนในระดับที่สูงขึ้นไม่ได้พัฒนาคนทางด้านวิชาการเพียงอย่างเดียว  ที่มากกว่านั้นคือฝึกความละเอียดรอบคอบ ความอดทน  ความอ่อนน้อม ความมีน้ำใจ

และอีกหลายๆจิตพิสัย

                                                                                   

     จิตพิสัยที่พัฒนาคนไปพร้อมๆกับพุทธิพิสัยและทักษะพิสัย

     ไม่ว่าจะเรียนระดับใด "จิตพิสัย" สำคัญเสมอ....