อยากจำกลับลืม อยากลืมกลับจำ

    คนเราเมื่อผ่านกาลเวลามานาน มักมีเรื่องราวมากมายที่ได้มากระทบความรู้สึก ของเราบ้าง  ไม่มากก็น้อย  และอาจมีบางเรื่องที่เราอยากจำ แต่ลืม และบางเรื่องที่เราอยากลืมกลับจำ

ฉันก็เป็นคนหนึ่ง ที่ผ่านเรื่องราวต่างๆมานาน และในช่วงชีวิตที่ผ่านมา ก็มีเรื่องที่สร้างความสุข  เรื่องน่าขัน น่าอับอาย เรื่องเศร้าเคล้าน้ำตา    ฉันก็เป็นคนธรรมดา ที่มักจะซ่อนเรื่องน่าอับอายไว้แบบลึกสุดใจ ไม่อยากให้มันผุดมาหลอกหลอน เพราะนึกถึงทีไร ก็ให้อายทุกทีซิน่า

 แต่มันก็เป็นความสามารถแกล้งลืมได้เพียงชั่วระยะเวลา หนึ่ง  ในตอนที่ใจฉันสาระวนกับการงาน หรือภาระต่างๆ แต่เมื่อสมองฉันปลอดโปร่ง และบังเอิญมีบางสิ่งที่มันสามารถเชื่อมโยงอดีตตรงนั้นได้ (ไม่ใช่กระจก ทวิภพหรอกน่า) แต่มันอาจเป็นการ พบเพื่อนเก่าที่ร่วมในเหตุการณ์   หรือบังเอิญได้กลิ่นหอม เหมือนช่วงเวลานั้น  หรือได้ไปอยู่ในสถานที่เดิม     เรื่องราวเก่าๆ ก็ย้อนกลับมาฉายซ้ำเหมือนละครน้ำเน่า ไม่มีผิดเพี้ยน

เพื่อนฉันสมัยเป็นนักเรียน ได้มาเจอกันโดยบังเอิญที่ตลาดสด ในเย็นวันหนึ่ง  เราได้พูดคุยกันตามประสาเพื่อนเก่า แต่ก็มีช่องไฟที่ห่างขึ้น อาจจะเป็นเพราะเวลาทำให้เราเริ่ม เก็ก และกั๊ก ...หรือเราไม่ใช่เด็กกะโบโลที่คุยกันเรื่องไร้สาระก็สนุก อีกแล้ว

เรื่องทางการเท่านั้นที่เราได้พูดคุยกัน เช่น เรื่องครอบครัว อาชีพการงาน สภาพเศรษฐกิจ  ดีที่ไม่ได้วิเคราะห์สถานการณ์หุ้น  และเราก็ร่ำลากัน  ฉันซะอีกที่กลับเก็บมาคิดถึง เรื่องราวเก่าๆ วีรกรรมที่เราเจอมาด้วยกัน กับกลุ่มเพื่อนๆ  นึกถึงทีไร ก็แอบหัวเราะคนเดียวทุกที

ในสมัยที่พวกเราเรียนอยู่ที่สุพรรณ เราอยู่หอพักเล็กๆ โดยเบียดกันอยู่ห้องละ 2 คน เพื่อนกลุ่มเราที่เป็นผู้หญิง มี 10 คน เพื่อน 3 -4 คนในกลุ่มเขามีเพื่อนผู้ชาย (แฟน) แล้ว  ส่วนที่เหลือยังไม่มีแม้สุนัขมาเห่า  (รวมฉันอยู่ด้วย)

   วันนั้นเป็นวันเกิด เพื่อนชายของเพื่อน ซึ่งมันก็เป็นเพื่อนฉันด้วยหละ และพวกเราทั้งกลุ่มก็ได้รับเชิญให้ไปงานปาร์ตี้ (ไม่มียาอีแน่นอน)

พวกฉันดีใจกว่าแฟนมันซะอีก เพราะหมายความถึงต้องมีขนมเลี้ยง แน่ๆ  และเมื่อถึงเวลาพระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปได้ ชั่วโมงกว่าๆ ความมืดเข้ามาแทนที่ ถนนลูกรังที่ทอดผ่าน ลำน้ำกระเสียวซึ่งเป็นเส้นกั้น ฟากถนน  บ้านของเพื่อนผู้ชาย อยู่ฝั่งตรงข้ามกับหอพักที่พวกฉันอยู่

เมื่อไปถึงกระท่อมของพวกเด็กผู้ชาย   ไม่เห็นมีบรรยากาศของงานเลี้ยงหรือปาร์ตี้วันเกิดอย่างที่พวกมันบอก   พวกเราตะโกนเรียก   เจ้าของวันเกิด หน้าแหลม ยิ้มเผล่ ออกมาต้อนรับ พร้อมชี้แจงว่า กำลังปิดไฟ เพื่อทำพิธีดูเนื้อคู่อยู่  ด้วยความใสซื่อ(หรือโง่ไม่รู้) ทำให้ พวกเราเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง   "พวกแกจะหรอกพวกข้ามาทำมิดีมิร้ายหรือป่าวฟ่ะ"   (เพื่อนคนหนึ่งที่น้ำหนักประมาณ 70 กิโล โวยวาย)

พอเข้าไปภายในกระท่อม  เห็นเทียนแท่งหนึ่งสว่างอยู่กลางห้อง ดูมันน่ากลัว เหมือนหนังไสยาศาสตร์  พวกเพื่อนๆผู้ชายนั่งล้อมรอบ  ราวกับศรัทธา  เจ้าของวันเกิดบอกว่า  ใครอยากเห็นเนื้อคู่สามารถร่วมพิธีได้นะ  พิธีไม่ยาก ก็แค่ หลับตา จับขันน้ำมนต์  วนบนเปลวเทียนสามรอบ  แล้วเอามือลูบหน้าสามครั้ง และลืมตาดูน้ำมนต์ในขันจะเห็นหน้าเนื้อคู่ลอยออกมา

อย่างกะจุดขาย พวกเรา ทั้งสิบ สนใจ แต่พวกผู้ชายขอเลือก  สัก 2 คนก่อน และ 1 ในนั้นคือฉัน และเพื่อนฉันที่เรียบร้อยที่สุดในกลุ่มอีกคน

ฉันกะเพื่อน ทำตามที่พวกผู้ชายบอก อย่างว่าง่ายเพราะกลัวไม่ขลัง  จับก้นขันน้ำมนต์ วนรอบเปลวเทียน 3 รอบ ลูบหน้า 3 ครั้ง ลืมตาดูน้ำมนต์   ปรากฎว่าไม่เห็นมีอะไรเกิดขึ้น  เสียงพวกผู้ชายก็สอดถามอยู่นั่นล่ะ เห็นไม๊ เห็นเนื้อคู่ไม๊ 

 ฉัน และเพื่อนพยายามเพ่งพิศ พินิจพิเคราะห์  ก็ไม่เห็น  เพื่อนผู้ชายบอกว่า สงสัยมันมืดงั้นเปิดไฟดูซิว่าเห็นไม๊

แสงไฟสว่าง จ้า ฉันและเพื่อนยังคงก้มหน้าก้มตาดูเนื้อคู่ในขันน้ำมนต์   เสียงฮาของเพื่อนๆ ทำให้พวกฉันต้องเลิกสนใจเรื่อง เนื้อคู่  เงยหน้ามามองกันเอง  เมื่อเห็นหน้ากันและกัน  ต่างคนต่างฮากันกระจาย  ไล่ขว้างพวกเด็กผู้ชายกันจ้าละหวั่น

พวกฉันถูกหลอก  ให้จับก้นขันน้ำมนต์ที่เต็มไปด้วย เขม่าดำๆ   แล้วเอามามือเปื้อนๆเขม่ามาลูบหน้าตัวเอง 3 รอบ   ... คิดดูซิว่า อะไร จะเกิดขึ้น...ฉันเห็นแต่ตาขาวของเพื่อน (สงสัยอยากเห็นหน้าเนื้อคู่จัด).........อายสุดดดดชีวิต (เลยทำให้พวกฉันครองตัวเป็นโสดมาอย่างยาวนาน...)