การจากกันทำให้คนเราเสียความรู้สึกเสมอ

  ผู้เขียนอยู่ระหว่างไว้ทุกข์ให้คุณพ่อ เนื่องจากท่านมีเชื้อสายจีน ลูกๆจึงทำทั้งธรรมเนียมจีนและไทยไปด้วยกัน

อย่างแรกคือ พวกเราจะมีสายไว้ทุกข์ คาดข้อมือข้างซ้าย เพราะคุณพ่อ(เตี่ย) เป็นผู้ชาย ประเพณีจีน ให้คาดข้างซ้าย เราจะไม่ตัดเล็บ ไม่ตัดผม ผู้ชายจะไม่โกนหนวด แต่งขาว หรือดำ สำรวมกายวาจาและใจ ทุกสัปดาห์ เราจะนำของไปเซ่นไหว้คุณพ่อร่วมกัน ที่กระถางธูป ซึ่งอยู่ที่บ้านพี่สาว เราจะออกทุกข์วันที่ ๒๔ มกราคม ๒๕๕๓ ทำบุญ อุทิศส่วนกุศล โดยถวายภัตตาหาร และทำพิธี นำกระดูกเข้าเจดีย์ เดียวกับคุณแม่ พ่อและแม่จะได้อยู่รวมกัน เมื่อถึงวันสำคัญ เราจะพาลูกหลานไปไหว้ ที่เจดีย์ คงจะทำให้คุณพ่อคุณแม่ อบอุ่นดี และพวกเราก็จะรู้สึกว่า ได้มาอยู่รวมกัน ต่อหน้าคุณพ่อคุณแม่อีกครั้ง

 การจากกันทำให้คนเราเสียความรู้สึกเสมอ แม้จะยอมรับการจากนั้น ใครที่อยู่ในภาวะเช่นนี้ จะได้เรียนรู้ว่า ความรู้สึกแห้งแล้งในใจเป็นอย่างไร โหยหาถึงกัน ที่เกิดขึ้นเป็นระยะ

มิน่า โบราณจึงกำหนดประเพณี ให้ลูกมาพบปะกัน ได้ร่วมความรู้สึกที่ถ่ายทอดให้กันบ้าง ให้ได้ความอบอุ่น จนกว่ากาลเวลาจะเยียวยา หัวใจ ของผู้สูญเสีย ให้กลับมามีพลังต่อไป

ชืวิตของคนเรากว่าจะจบสิ้น ต้องเกิดบาดแผลในใจมากมาย ไม่แน่ใจว่า บาดแผลเหล่านี้ ยิ่งสร้างความแกร่ง หรือความอ่อนล้าลงไปทุกที

  ขออภัย ที่ไม่ค่อยได้เขียน ได้เล่าเรื่องเหมือนเคย แต่คิดถึง และเปิดหาเพื่อนทุกวัน ขอเพียงคืนวันที่ผ่านไป จะได้เติมเต็มหัวใจที่ขาดหาย ให้กลับมาเป็นดังเดิมอีกครั้ง

 ขอบคุณค่ะ