“ขอมาชิมาโร่ได้มะ?”
          สวัสดีตอนบ่ายแก่ๆนะคะ   วันนี้ได้คุยกับเพื่อนซี้มากๆมาค่ะ เมื่อก่อนเราต้องไปไหนมาไหนด้วยกัน  ขาดกันไม่ได้ และเธอก็เป็นคนที่ชอบเจ้า มาชิมาโร่ เอามากๆ 
                                             มาชิมาโร่
          แต่ด้วยภาระหน้าที่การงาน ทำให้เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน ( เศร้า )  เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าฉันถักไหมพรมเป็นค่ะ  จนกระทั่งวันหนึ่งด้วยภาระหน้าที่การงาน ( อีกแล้ว )  ทำให้เธอต้องเดินทางมาสำรวจพื้นที่  และบังเอิญมากที่มันใกล้กับที่พักของฉัน  เธอจึงได้กลับเยี่ยมเพื่อนซี้คนนี้  แล้วพบกับกองตุ๊กตาไหมพรมถักเข้า  ในตอนนั้น เธอทำตาเป็นประกายขึ้นมาทันที  แล้วพูดว่า “ขอมาชิมาโร่ได้มะ?” ซึ่งตอนนั้นฉันยังไม่ได้ทำไว้เลย  เธอจึงขอให้ทำให้   ด้วยความสงสัยฉันจึงถามเธอไปว่า ทำไมถึงอยากได้  ทำยากนะเนี่ย  และตอนนี้ก็ไม่ค่อยมีเวลาด้วย   เธอตอบกลับมาว่า “ ก็แค่อยากได้สิ่งที่ชอบจากคนที่มีความรู้สึกดีๆให้  โดยฉันต้องเป็นคนทำด้วยตัวเอง ต้องใส่ทั้งความตั้งใจและความรู้สึกดี  และอีกอย่าง  เธออยากให้ฉันลำบากที่ต้องทำให้เธอ      (= =”) ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก  แต่เป็นเพราะมันจะมีค่ามากถ้าเธอได้มันไปแล้ว
มาชิมาโร่ถัก
           แต่จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่ได้มาชิมาโร่ตัวนั้นเลยค่ะ  เพราะฉันยังไม่มีเวลาทำให้  แต่ตอนนี้ก็ได้รวบรวมแบบและซื้อไหมพรมที่จะต้องใช้มาแล้ว  ทุกวันนี้เธอก็ยังขอเจ้ามาชิมาโร่ตัวนั้นทุกทีที่เราได้คุยกัน  ขอบ่อยๆเดี๋ยวก็ได้เองนั่นแหละเธอบอก