“นู๊จาคุยกาบป๊อฮับ” ข้อความจากโทรศัพท์มือถือ ปรากฏขึ้น เมื่อเปิดโทรศัพท์ เมื่อเห็นข้อความดังกล่าว จึงรีบกดไปหาเจ้าตัวน้อยที่บ้านทันที “ป๊อ ไม่รับโทสับนู๊ นู๊โท ไปก็ไม่ติด” “โทรศัพท์ของพ่อไม่ดีครับ อยู่ดีๆเครื่องก็ดับเอง” “ป๊อกลับมาต้องเปลี่ยนเครื่องใหม่ เวลาป๊ออยู่ไกลๆ นู๊คิดถึงจะได้โทสับหาได้ฮับ” “วันนี้แม่พานู๊ ไปเดินถนนคนเดิน พ่อจูงมือลูกเดินเที่ยวกันเยอะเลยครับป๊อ นู๊อยากให้ป๊อ จูงมือน็เดินบ้าง” “วันนี้วันเด็ก ป๊อก็ไม่ได้อยู่กับนู๊ อีกนานไหมครับ ป๊อจะกลับบ้านมาหานู๊” “นู๊ต้องรับตาอีกกี่หน ปํอจึงจะกลับบ้านครับ” “ พรุ่งนี้พ่อจะกลับแล้ว ปิดประชุมพรุ่งนี้ พ่อเดินทางกลับกลางคืน ถึงตอนเช้าวันจันทร์ หนูหลับคืนและพรุ่งนี้อีกคืนตื่นมาก็เจอพ่อแล้วครับ” “แสดงว่า นู๊ หลับตา คืนนี้ แล้วตื่นขึ้นมา พรุ่งนี้หลับตาอีกที ลืมตาก็เจอแล้วใช่ไหมฮับ นู๊ดีใจจัง” “วันเสาร์หน้า พ่อจะพาหนูไปเดิน ถนนคนเดินใหม่ครับ” “สัญญาลูกผู้ชาย นะฮับ ป๊อ ต้องจูงมือนู๊เดิน นู๊อยากให้ป๊อจูงมือนู๊เหมือนป๊อคนอื่นที่เขาจูงมือลูกเดิน” “นู๊ รักป๊อคับ นอนฝันดีฮับป๊อ” ดูนาฬิกา ตอนนี้ ๔ ทุ่มกว่าแล้ว ขอตัวเข้านอนก่อนดีกว่า หลังจากนั่งฟังการประชุมมาทั้งวัน