บางทีชีวิตก็...เลือกได้บ้าง ไม่ได้บ้าง สุขบ้างทุกข์บ้าง ชอบบ้าง ไม่ชอบบ้าง...

 

       ได้ยินเสียงบ่นลอยตามลมของครอบครัวข้างบ้านแต่เช้า... อย่านะ อย่ามาเลือกที่รักมักที่ชัง...หน่อยเลย

       ครอบครัวนี้มีลูกชาย-หญิงไล่ ๆ กัน หลายคน อยู่ในวัยเรียนตั้งแต่ระดับมัธยมปลายจนถึงมหาวิทยาลัย

  

       นั่งอมยิ้ม คิดตามเล่น ๆ สบาย ๆ กับอากาศดี ๆ ยามเช้า เจ้าอาการเลือกที่รักมักที่ชันี่ คงเป็นสามัญลักษณะของมนุษย์ปุถชนสินะ

 

 

แน่ล่ะ เราชอบและมักเลือกที่จะสนทนากับ...

 

คนที่สนุกอารมณ์ดีและทำให้เราหัวเราะ...เพราะทำให้เรามีความสุข

คนฉลาด...เพราะทำให้เราได้รู้คิด

คนประนีประนอม...เพราะทำให้เรารู้สึกผ่อนคลาย

คนเข้มแข็ง...เพราะทำให้เรารู้สึกมั่นคง 

 

      

 

บางครั้งเราก็ลืมบางแง่บางมุมไป  เราควรสนทนาและใกล้ชิดบ้างกับ...

 

คนเคร่งเครียด... เพราะทำให้เราได้เห็นความทุกข์ อันเป็นอริยทรัพย์ของมนุษย์

คนเพ้อเจ้อ...เพราะจะเป็นแรงบันดาลใจให้เรากล้าฝัน

คนชอบวิพากษ์วิจารณ์...เพราะทำให้เราได้เห็นมุมมองสะท้อนกลับ บางมุมที่เราไม่เคยเห็น

คนอ่อนแอ...เพราะทำให้เราได้เห็นขุมทรัพย์อันเข้มแข็งในตน

  

บางทีชีวิตก็...เลือกได้บ้าง ไม่ได้บ้าง สุขบ้างทุกข์บ้าง  ชอบบ้าง ไม่ชอบบ้าง...

 

ก็ชีวิตเป็นเช่นนี้เอง....

(^___^)