ก่อนที่พวกเราจะถึงที่พักก็ได้เริ่มจากการผจญภัยเดินเข้าไปในป่าเพื่อไปตามหาหน่อไม้ ระหว่างทางที่เข้าไปในป่าก็เต็มไปด้วยต้นไม้น้อยใหญ่ที่คละกันไป ทำให้บรรยากาศโดยรอบรู้สึกสดชื่นร่มเย็น มีทั้งพืชที่กินได้และกินไม่ได้ปะปนกันไป ระยะทางในการเดินดูเหมือนว่าจะไม่ไกลสักเท่าไหร่ แต่ก็ทำเอาสมาชิกในกลุ่มเหนื่อยเอาการเลยทีเดียว ซึ่งพวกเราต้องเดินขึ้นเขาที่ชันพอสมควร ทางเดินค่อนข้างที่จะลำบาก ถ้าบางทีเราเดินไม่ระวังก็อาจจะเดินตกเขาได้เหมือนกัน ยุงที่นี่ขอบอกว่าดุมาก กัดเจ็บ บินตามตลอดทางไม่ละเว้นแม้แต่กางเกงยีนส์
พวกเราเดินเข้าป่าไปเรื่อยๆ ไปพร้อมกับคุณลุงบุญเสริฐ โจมขัน (วิทยากร) คุณลุงได้บอกกับเราว่าฤดูที่เรามาหาข้อมูลนั้นไม่ใช่ฤดูที่หน่อไม้ออก พวกเราก็แอบผิดหวังกันเล็กน้อยที่ไม่ได้เห็นหน่อไม้ออก แต่พวกเราก็ยังโชคดีที่ได้เห็นตอนที่หน่อไม้มันโตแล้ว นั่นก็คือ ต้นไผ่นั่นเอง
การเข้าป่าครั้งนี้ คุณลุงบุญเสริฐ ก็เล่าข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับหน่อไม้ให้กลุ่มของพวกเราฟัง คุณลุงเห็นว่าไม่มีหน่อไม้ให้พวกเราได้เห็น ก็เลยแนะนำให้พวกเราเข้าไปในหมู่บ้านอีกครั้ง ก่อนที่พวกเราจะเดินย้อนกลับไปในหมู่บ้านก็ได้แวะรับประทานอาหารกลางวันระหว่างทางและพักเพื่อที่จะเอาแรงในการเดินกลับไปยังหมู่บ้าน
อ๊ะๆ อยากรู้ล่ะสิว่าคุณลุงให้พวกเรากลับเข้าหมู่บ้านไปอีกทำไม ถ้าอยากรู้ต้องคอยติดตามตอนต่อไปนะคะ
น.ส สาวิตรี ชายฝั้น
รหัส 5214101377
สาขานิเทศศาสตร์บูรณาการ
