” การศึกษามันผิดพลาด ” ... ยิ่งเรียนยิ่งวิ่งหนีธรรมชาติ เห็นการปรุงแต่งทุกชนิดว่าคือ ความเจริญ หรือการพัฒนา

   ผมไปอ่านบันทึกหนึ่งของท่านครูบาสุทธินันท์แล้วให้เกิดแรงบันดาลใจ อยากเขียนอะไรระบายออกมาอีกครั้ง  เพราะมันเป็นความเชื่อ ความรู้สึกอยู่ลึกๆตลอดมา ว่าต้นเหตุใหญ่แห่งปัญหามันมักจะมารวมอยู่แถวๆเรื่องที่จะนำเสนอต่อไปนี้ ...

   .... และแล้วมันคงไม่พ้นที่จะต้องกล่าวซ้ำอีกว่า ” การศึกษามันผิดพลาด ” พลาดไปหมดตั้งแต่การศึกษาจากพ่อแม่ในครอบครัว และการศึกษาในระบบโรงเรียน  ไม่ต้องดูอะไรมากครับ อบรมเลี้ยงดู สั่งสอนกันอีท่าไหนเล่าถึงได้ผลผลิตออกมา มีความอ่อนด้อยไปเสียแทบทุกด้าน ที่เห็นเด่นชัดสัก 2-3 รายการ ได้แก่

  1. เรียนรู้แต่เรื่องไกลตัว  เรียนจนไม่รู้จักตัวเอง
  2. ดูถูกตัวเอง ดูถูกพ่อแม่ ดูถูกเหยียดหยาม “หยาดเหงื่อ” และการใช้แรงงาน
  3. ยิ่งเรียนยิ่งวิ่งหนีธรรมชาติ  เห็นการปรุงแต่งทุกชนิดว่าคือ ความเจริญ หรือการพัฒนา
  4. ฯลฯ

            นั่นคือต้นตอ ที่มาของการ “ไปไม่ถึงไหน” ของการพัฒนาในทุกๆเรื่อง  


    ทางแก้หรือผ่อนหนักเป็นเบาน่าจะได้แก่

  1. จัดการใหม่ให้การศึกษาในโรงเรียน เน้นการเรียนรู้ที่เรียนรู้จากสิ่งใกล้ตัว และเรียนรู้อย่างมีความหมาย ให้รักธรรมชาติ รักถิ่นฐาน รักการงาน หนักเอาเบาสู้ .. ทำอย่างไรให้ไปคิดกันดู
  2. วิทยุ หนังสือพิมพ์ สื่อมวลชน ต้องมีรายการที่ตอกย้ำสำนึกที่ถูกต้องอยู่อย่างต่อเนื่อง เพื่อแก้ไขความหลงผิด ดึงผู้คนที่ผ่านระบบการศึกษาแบบผิดๆมาแล้ว ออกมาเสียจากกระแสแห่งความเป็นทาสทุกรูปแบบ .. แต่ทำได้แค่ไหนพอใจเท่าที่ได้ เพราะงานนี้ยากและหนักแน่นอน .. ก็คนส่วนมากมันเคยชินต่อ “การรอเสวยผล โดยไม่ต้องสร้างเหตุ” มายาวนาน เป็น “นิสัยถาวร” เสียแล้วเป็นส่วนใหญ่
  3. ฯลฯ

      นั่นคือสิ่งที่ผมไปแสดงไว้ท้าย  บันทึกนี้ ครับ ตามไปดูก็จะได้อะไรดีๆอีกมากมาย

ไม่เชื่อ อย่าลบหลู่ ... อิ อิ อิ