ทุกภาคส่วนล้วนมีเป้าหมายเพื่อส่วนรวมร่วมกัน ต่างกันเพียงมุมมองและแนวทางการปฏิบัติ ณ วันนี้ความร่วมมือจึงปรากฎขึ้นมากมายเพียงสื่อสารกันให้มากขึ้นและเหมาะกับรูปแบบที่เป็น

       อภิชา คุณวันนา : กระบวนการสื่อสารในการสร้างความร่วมมือด้านสิ่งแวดล้อมขององค์กร ภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชน. (COMMUNICATION PROCESS IN DEVELOPING COOPERATION BETWEEN BUSINESS ORGANIZATIONS AND NGO ON ENVIRONMENTAL ISSUES)  อ.ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์หลัก : รศ.ดร.ปาริชาต สถาปิตานนท์, 232 หน้า.

 

           การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ(1)ศึกษามุมมองจุดยืนเป้าหมายของการบริหารโครงการด้านสิ่งแวดล้อมบนความร่วมมือระหว่างองค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชน(2)วิเคราะห์แนวทางในการประสานความร่วมมือขององค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชน(3)วิเคราะห์กระบวนการสื่อสารในการบริหารโครงการบนความร่วมมือขององค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชนและ(4)วิเคราะห์ปัญหาอุปสรรคและแนวทางในการบริหารโครงการบนความร่วมมือขององค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชน โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ(Qualitative Research) ด้วยการศึกษาแบบสัมภาษณ์เจาะลึก(Indepth-Interview) การสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการ(Informal Interview) และการศึกษาจากเอกสารที่เกี่ยวข้อง(Documentary Research) โดยกลุ่มเป้าหมายที่ให้สัมภาษณ์เป็นผู้บริหารองค์กร ผู้ปฏิบัติงาน และผู้เกี่ยวข้อง จำนวน 20 คนจากคู่ความร่วมมือ 3 คู่ทั้งองค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชน

 

                ผลการวิจัยพบว่า

 

(1)            ในเชิงมุมมองและเป้าหมายบนความร่วมมือขององค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชนพบว่ามีส่วนที่เหมือนกันคือการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อม อย่างไรก็ตามองค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชนต่างกันเชิงการประชาสัมพันธ์ที่องค์กรภาคธุรกิจให้ความสำคัญเป็นหลักขณะที่องค์กรพัฒนาเอกชนในความสำคัญในระดับรอง ในเชิงจุดยืนระยะแรกองค์กรภาคธุรกิจสนับสนุนเงินและทรัพยากร ระยะกลางสนับสนุนความรู้ความสามารถเฉพาะด้านและระยะยาวสนับสนุนองค์ความรู้ในการพัฒนาองค์กร ส่วนองค์กรพัฒนาเอกชนในระยะแรกและระยะกลางเป็นผู้ลงมือปฏิบัติโดยยึดมั่นภารกิจหลักขององค์กรส่วนในระยะยาวมีบทบาทสำคัญในการผลักดันองค์กรภาคธุรกิจให้เป็นองค์กรที่ดี(Good corporate citizen)

(2)            แนวทางในการประสานความร่วมมือขององค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชนมี 3 แนวทาง คือ การสื่อสารผ่าน “แม่สื่อ” หรือองค์กรสนับสนุนที่เป็นผู้ประสานงานกลาง การสื่อสารโดยต่างฝ่ายต่าง “แสวงหา” และการสื่อสารของ “คนคอเดียวกัน”

(3)            กระบวนการสื่อสารในการบริหารโครงการบนความร่วมมือขององค์กรภาคธุรกิจและองค์กรพัฒนาเอกชนอยู่บนพื้นฐานของหลักการวิจัย การปฏิบัติ การสื่อสาร และการประเมินผล

(4)            ปัญหาอุปสรรคพบว่าในระยะต้นเป็นเรื่องความแตกต่างของวิธีคิด วิธีการทำงาน ความเข้าใจในเนื้อหาสารที่สื่อสารไม่ตรงกัน ระยะกลางเป็นเรื่องของความเกรงใจ ส่วนระยะยาวขาดการบริหารเวลาและกำลังคน

(5)            ส่วนทางออกในระยะเริ่มต้นทั้งสองฝ่ายต้องการผู้ประสานงานกลาง ระยะกลางเน้นการกระชับความร่วมมือ ระยะยาวต้องมีการสื่อสารที่ชัดเจนอย่างสม่ำเสมอทั้งเป็นทางการและไม่เป็นทางการ

..................................................................................

บทคัดย่อวิทยานิพนธ์ข้างต้น หากท่านใดอ่านแล้วต้องการเนื้อหาเพิ่มเติมสามารถขอเพิ่มเติมได้ที่เจ้าของบล๊อคค๊า...