นิสัย ในการพูดคุย
1.อย่าบ่น
ใครๆก็ไม่ชอบคนบ่นและมักจะเบื่อคนบ่น แม้อยากบ่นก็อย่าบ่นเพราะคนอื่นจะบ่นตาม
ลองหยิกตัวเองเบาๆเวลาบ่น เป็นการเตือนตัวเองไม่ให้บ่น แล้วชมตัวเองว่าลดการบ่นลงได้หน่ยหนึ่งแล้ว เก่งมาก ดีมาก คุณจะบ่นน้อยลง
ถ้าเอาต่จับผิดตัวเองหรือคนอื่นว่าบ่นเก่ง เราก็จะแก้นิสัยชอบบ่นไม่ได้ สิ่งที่บ่นนั้นมักไม่ใช่สิ่งเลวร้ายหรือเป็นความทุกข์จริงๆ หรอก แต่เราคิดไปเองซ้ำๆ จับผิดไปเองซ้ำๆ ทั้งจับผิดตัวเองและคนอื่นเลยติดนิสัยชอบพูดซ้ำๆด้วย และกลายเป็นบ่นซ้ำๆมากขึ้น เท่ากับความคิดซ้ำๆ นั่นเอง....................
2. มีน้ำเสียงนุ่มนวล
เวลาพูดจาต้องให้มีน้ำเสียงนุ่มนวล อย่าพูดเสียงดัง กระโชกโฮกฮาก ตะโกนหรือห้วนๆ คนเขาจะนึกว่าคุณหูหนวกหรือหูตึง ถ้าใครที่พูดเสียงดังบ่อยๆ ควรไปหาแพทย์ให้ตรวจหูเสียด้วยว่าหูตึงรึเปล่า.......
พวกที่พูดเสียงดังๆนี้ บางทีเขาเรียกเสียงหมาหนี หรือเสียงผัวหนี คือหมาได้ยินเสียงดังๆ ก็กลัว เดินหนีไป.....ถ้าเป็นภรรยาพูดเสียงดังๆให้สามีฟัง......เขาก็หนีเช่นกัน เวลาได้ยินคนพูดเสียงดัง เรามักนึกว่าเขาเครียด เราฟังก็เครียดไปด้วย......
บางคนพูดเสียงดังหรือเสียงข่มขู่เพราะอยากให้คนอื่นฟัง เหมือนบังคับเขา อยากให้เขาสนใจฟัง แต่เขาไม่สนใจจะฟังหรอกและเขาไม่ชอบด้วย.....เขาอยากฟังเสียงที่นุ่มนวลมากกว่า....
