ชัยชนะเหนือความโกรธ
ความโกรธเป็นเรื่องธรรมดา
ความโกรธเป็นความรู้สึกอย่างหนึ่ง เช่นเดียวกับความเหงา ความเศร้าเสียใจ และ ความตื่นเต้น จึงไม่เป็นเรื่องแปลกถ้าคุณรู้สึกโกรธ เพราะมันเป็นกริยาตอบสนองตามปกติของมนุษย์ทั่วไป บางครั้งความโกรธอาจจะเกิดจากความกลัวหรือความเจ็บปวด คุณอาจจะโกรธตัวเองที่หาเรื่องยุ่งยากมาสู่ตัวเอง หรือโกรธคนรอบข้างที่ทำร้ายคุณหรือทำให้คุณผิดหวังโกรธแม้กระทั่งเทพยดาฟ้าดินที่ปล่อยให้ความทุกข์ยากเกิดขึ้นกับคุณ
บางครั้งความโกรธก็เป็นเรื่องดี
เชื่อหรื่อไม่ว่า หากเรามีสติ ความโกรธก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย และ บางครั้งอาจจะสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้เกิดขึ้นได้ด้วยซำ แต่ที่สำคัญที่สุด เราจะต้องไม่ปล่อยให้อารามณ์โกรธนำเราไปสู่ความเกลียดชังหรือการทำร้ายผู้อื่นซึ่งมีแต่จะทำให้สถานการณ์เลวรายลงไปอีก พระคัมภีร์บันทึกว่า แม้พระเยซูผู้เป็นพระเจ้าเมื่อเกิดมาเป็นมมนุษย์ก็ยังรู้จักโกรธเช่นกัน แต่พระองค์ก็ไม่เคยทำบาปแม้สักครั้งเดียว พระองค์เป็นแบบอย่างของคำสอนที่ว่า "จงเกลียดชังบาป แต่อย่าเกลียดชังคนทำบาป"เรามักโกรธผู้ที่ทำผิดต่อเรา แต่หากเราคิดด้วยใจเป็นธรรมแล้วตัวเราเองก็คงเคยทำผิดต่อผู้อื่นทั้งโดยตั้งใจ และไม่ตั้งใจเช่นกัน
ความโกรธเป็นเรื่องร้ายถ้าคุณโกรธแบบไม่เลิกรา
ความโกรธไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้น ความเคียดแค้นและเกลียดชังมีแต่จะนำความวิบัติมาสู่ชีวิตของเรา เพราะความโกรธมีพลังอำนาจทำลาย ชีวิตทั้งชีวิตหากเราไม่อาจควบคุมอารมณ์โกรธได้ บางครั้งเราลงโทษตัวเองที่ได้ทำผิดต่อคนอื่น เราจึงโกรธและเกลียดตัวเราเองอย่างไม่รู้ตัว ความโกรธทำให้เราคิดอะไรไม่ออก และถึงจะคิดอะไรได้บ้าง ก็ไม่สามารถคิดได้อย่างถูกต้องเหมาะสม เราจึงยิ่งรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้น ให้เรามาดูว่าพระเจ้าสอนเราอย่างไรในเรื่องความโกรธ
"จะโกรธก็โกรธได้ แต่อย่าทำบาป อย่าให้ถึงตะวันตก แล้วยังโกรธอยู่..." (พระคัมภีร์ไบเบิ้ล : เอเฟซัส 4:26-27)
