"...อย่าสร้างความรู้สึกถูก-ผิดขึ้นมากีดกั้นความเข้าใจต่อสรรพสิ่ง บุญหรือบาป มันก็เลวพอกัน..."

วนิพกข้างถนนคนหนึ่ง กล่าวว่า...

 

"...ชีวิตนั้นกลวงเปล่า แต่ไม่ได้หมายความว่าไร้สาระ ไม่มีอะไรที่แน่นอน อย่ามัวแต่ไปนินทาผู้อื่น หัดพิจารณาตัวของตัวเองให้แม่นมั่น ว่ามันไม่มีอะไรที่เที่ยงแท้แน่นอน แต่อย่าหลงไปว่ามันไม่มีอะไรเลย ความหยิ่งผยองพองขน ความทะนงตน คิดว่าแน่กว่าคนอื่นนั้น มันหาได้มีอยู่จริงไม่ ใครเป็นคนคิดและสร้างมันขึ้นมา ก็จงรับมันไปรับผิดชอบเอาเอง นั่นแลคือความไร้สาระแห่งตัวตน ที่เขาสร้างมันขึ้นมาเบียดบังจิตใจของตน หากไม่เข้าใจ ก็อย่าได้แสดงออกมาอย่างผิดๆ กล้าเมื่อควรกล้า เมื่อเห็นว่ามันไม่ถูกต้อง ยอมเมื่อควรยอม เมื่อเห็นว่ามันไม่ได้ประโยชน์อะไร ทำไมถึงต้องชนดะ ในเมื่อมันล้วนแต่เป็นเรื่องไร้สาระ มันเป็นเพียงการล่อเป้าเอาไว้ให้แมลงเม่า บินมาเข้ากองไฟ อย่าพยายามคิดว่าตน พ้นจากไฟกองนี้ไปได้ ก็อะไรเล่าที่เป็นเช่นนั้น จิตที่ไม่อาจควบคุม นั่นเองที่นำพา อย่าสร้างความรู้สึกที่ถูก-ผิดขึ้นมากีดกั้นความเข้าใจต่อสรรพสิ่ง บุญหรือบาป มันก็เลวพอกัน ทำให้กิเลส ตันหา อุปาทานยังดำเนินต่อไป..."