ฉันอาจไม่ใช่ใคร. . . ที่เธอใช้ทั้งหัวใจค้นหา

 ฉันอาจไม่ใช่ดวงดาวบนฟ้า. . . ที่เธอแหงนมองดูได้

 ฉันเป็นเพียงแสงเล็ก ๆ . . . จากก้านไม้ขีดไฟ

หลอมเป็นแสงสว่าง. . . สุดท้าย...ให้เพียงเธอ

 

ฉันอาจไม่ได้เป็น. . . ดอกกุหลาบ..ที่ต้องตาใคร

ฉันเป็นเพียงดอกไม้ที่พลิ้วไหว.....ให้เธอยิ้มได้เสมอ

 ดอกไม้ไม่มีชื่อในโลก....ไม่มีใครได้พบเจอ

 แต่จะเป็นดอกไม้เดียว...ที่บานในใจเธอตลอดไป

 

ฉันอาจไม่ใช่...สายฝนที่โปรยปราย

เป็นเพียงหยดน้ำ...หล่อเลี้ยงใจให้เธอได้

 หากเป็นหยดน้ำตา.....จะหลั่งรินมาให้เธอสบายใจ

 รอเวลาเหือดแห้งไป....ให้เธอพบวันสดใส...แสนดี

  

ฉันอาจไม่ใช่. . .สายลม

 แต่ฉันเพาะบ่มความห่วงใย....ทุกลมหายใจนับจากนี้

ในหัวใจที่ว่างเปล่า.....เธออาจไม่มีฉันแล้วก็ตามที

แต่รู้ไว้นะคนดี. . . ทุกความรู้สึกที่ฉันมี...ไม่เปลี่ยนไป

 

ฉันเป็นเพียงสิ่งเล็ก ๆ บนโลกนี้. . .

ไม่ขอเป็นอะไรที่มากมี และยิ่งใหญ่. . .

แม้เธอเห็นฉัน....ไร้ตัวตนบนความห่างไกล

ก็ลืมเถอะเธอ.... ลืมฉันให้หมดใจ . . .

แต่อยากให้รู้ไว้.....ฉันไม่เคยเสียใจ.....ที่รักเธอ . . .

                                     กิ่งไผ่ใบหลิว