ผมค่อนข้างแปลกใจว่า ทำไมหมออายุรกรรมโรงพยาบาลจังหวัดจึงรักษาโรคแบบนี้ไม่ได้ .. งง?

       เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาผมได้กลับบ้านเพื่อไปร่วมงานคืนสู่เหย้าโรงเรียนเก่าสมัยมัธยม(สารคามพิทยาคม) ได้พบเพื่อนหลายคนจำได้บ้างไม่ได้บ้าง รู้สึกว่าสมองทำงานช้าลง แต่สิ่งที่ได้มากคือความรู้สึกผูกพัน จากเพื่อนๆและอาจารย์ซึ่งส่วนใหญ่จะเกษียณแล้ว เหลือไม่กี่ท่าน ได้เห็นรุ่นพี่รุ่นน้องมากมายทำความรู้จักไม่หมด อาจต้องมีการพบปะอีกบ่อยครั้งก่อนที่ความรู้สึกจะจางหายไปตามกาลเวลา..

    กลับบ้านคราวนี้ผมได้มีโอกาสไปดูน้าซึ่งไม่สบาย ป่วยมาได้หลายเดือน มีอาการปวดบวมตามข้อ ไปหามาหลายคลินิกดีขึ้นชั่วคราว ไม่นานก็เป็นอีก ผมพยายามซักประวัติและตรวจร่างกาย นึกว่าหลักๆคงต้องแยก ข้ออักเสบรูมาตอย เก๊าท์ ให้ออกก่อนที่จะต้องนึกไปถึงโรคพวก SLE แต่วันที่ผมไปหาปัญหาใหญ่คือมีอาการคลื่นไส้ อาเจียน กินอาหารไม่แซบ รู้สึกเหนื่อยเพลียมาก ผมจึงแนะนำให้ ไปรพ. ปรากฏว่าไป รพ.แล้วแพทย์ให้ยากลับมากินที่บ้าน (ซึ่งที่บ้านก็มียาเยอะแล้ว..หลายหมอด้วย) ผมจึงตัดสินใจให้ไปเจาะเลือดที่ แลปเอกชน ผมกลับมาก่อนที่ผลจะได้เพราะผมส่ง ANA ต้องรออีกวัน เจ้าหน้าที่แลปบอกน้าว่าผลเลือดเป็นภูมิตัวเองบกพร่องต้องไปรักษาที่ขอนแก่นเท่านั้น เมื่อโทรกลับมาถามผมผมก็ยังรู้สึกว่า เอ....ไม่น่าจะต้องลำบากไปถึงขอนแก่นอีกเกือบร้อยกิโล! หมออายุรกรรมที่บ้านเราก็น่าจะดูแลได้ จึงบอกผ่านทางโทรศัพท์ว่าอย่าพึ่งเสียเวลาไปเลยไป รพ.บ้านเราก่อนดีกว่า น้าและญาติๆต่างมีความเห็นว่าไปแล้วคงได้ยาเดิมกลับมากิน อยากไปหาหมอดังๆที่คลินิกขอนแก่นดีกว่า(ทราบว่ามีรายชื่อหมอที่เพื่อนบ้านแนะนำว่าไปแล้วดีอยู่หลายคน) บังเอิญว่ามีอาจารย์หมออายุรกรรมท่านหนึ่งที่เคยดูแล พ่อและแม่ผมประจำ ผมจึงแนะนำให้เอาผลเลือดไปปรึกษาท่านดู......เมื่อสักครู่ผมโทรกลับไปถามข่าวทราบว่า หมอแนะนำว่าให้ไปรักษาที่รพ.ศรีนครินทร์ ขอนแก่น ผมค่อนข้างแปลกใจว่า ทำไมหมออายุรกรรมโรงพยาบาลจังหวัดจึงรักษาโรคแบบนี้ไม่ได้  .. งง?