คืนนี้...........

ฉันยืนร้องไห้ใต้ฟ้าที่ไร้แสงดาว

ฉันเหน็บหนาว.....เมื่อลมพัดกราวมาทางนี้

น้ำตารินใหล.....ท่วมหัวใจที่ฉันมี

ยืนอ้างว้างอยู่อย่างนี้...เพียงลำพัง

 

สั่นสะท้านเยียบเย็นไปถึงขั้วหัวใจ

เมื่อเส้นทางที่ผ่านไป....มีแต่ภาพของความหลัง

มีเงาของเราอิงแอบ..แนบซบกัน

แต่ตอนนี้...มีเพียงฉัน..ยืนเดียวดาย

 

ภาพเก่า-เก่า เดิม-เดิมยังคงอยู่

แต่คนเดิมที่เคยเคียงคู่..ไม่รู้ไปอยู่ไหน

ทิ้งฉันไว้กับภาพความหลัง...ที่ยังคงฝังอยู่ในใจ

เหลือเพียงเศษชีวิตร้าย-ร้าย..กับหัวใจที่ร้าวราน

                                            ......กิ่งไผ่ใบหลิว.....

(บทกวีบรรณาการ..คุณรพี   กวีข้างถนน)