อุปสรรคของการเดินทางคือหัวใจของเราเอง

ใครบางคนกล่าวว่า
สิ่งที่ยากที่สุดสำหรับการเดินทาง
คือการตัดสินใจออกเดินทาง
ความกล้าหาญในการตัดสินใจออกเดินทาง
คือของขวัญที่งดงามที่สุดของนักเดินทาง
อุปสรรคสำคัญของการเดินทางคือ หัวใจของเราเอง
หัวใจที่หวาดหวั่นต่อปลายทางที่มองไม่เห็น
หัวใจที่ขลาดกลัว คับแคบ และเต็มไปด้วยอคติ
เมื่อตัดสินใจเก็บสัมภาระลงกระเป๋าเดินทาง
จงเดินทางด้วยความหวัง
และสิ่งที่มีค่าที่สุด ที่ไม่ควรลืมเตรียมไปด้วยทุกครั้งคือ
ใจที่ใฝ่รู้โลกกว้าง
ใจที่พร้อมเผชิญอุปสรรค
ใจที่ยินดีพบความยากลำบากระหว่างทาง
ใจที่ยอมรับความแตกต่างของผู้คนต่างวัฒนธรรม
ใจที่เคารพในคุณค่าของธรรมชาติ
และศักดิ์ศรีของคนที่เท่าเทียมกัน
และสุดท้ายใจที่รู้ว่ายังมีคนที่เรารักรออยู่ข้างหลัง
เมื่อเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว
จงเดินทางอย่างเงียบ ๆ กลมกลืนกับทุกสรรพสิ่ง
อย่าแสดงตัวตนของเราต่อผู้อื่น
แต่จงเดินทางด้วยความซาบซึ้ง
ในความงดงามของธรรมชาติ และน้ำใจของผู้คน
อย่ากังวลถึงจุดหมายปลายทางมากเกินไป
เพราะนั่นอาจทำให้เราละเลยความงามของทิวเขา
และทุ่งหญ้าสดขจี แต่งแต้มด้วยดอกไม้หลากสีระหว่างทางผ่าน
ทุกหนแห่งล้วนน่าสนใจ
ทุกหนแห่งล้วนทำให้เราผ่อนคลาย
ฉะนั้น อย่าคิดถึงเพียงจุดหมาย ที่บางครั้ง อาจทำให้เราผิดหวัง
เดินทางด้วยความยกย่องนับถือวัฒนธรรม
และชีวิตของผู้คนที่เราได้พบเจอ
การให้เกียรติ อ่อนน้อมถ่อมตน จะทำให้เราสง่างาม
การเดินทางที่งดงาม
คือการเดินทางด้วยสำนึกของความรักผู้อื่นอย่างลึกซึ้ง
หากเรามีสำนึกของความรักอย่างลึกซึ้งแล้ว
เราย่อมไม่กอบโกย เสพสุข
และเหยียบย่ำทำลายเพื่อนมนุษย์ร่วมโลก
เพียงเพราะเรามีอำนาจทางการเงินเหนือกว่า
เดินทางด้วยความรู้สึกที่เป็นสุข
เบาสบาย และผ่อนคลายความตึงเครียด
ความสุขในขณะเดินทางจะทำให้หัวใจเราอ่อนเยาว์
เดินทางด้วยความรักในมนุษยชาติ
ยุติความหวาดระแวง และขลาดกลัว
เดินทางด้วยความมั่นใจว่า
เราเป็นเจ้าของโลกใบนี้เช่นเดียวกับทุกคน
การเดินทางที่งดงาม คือการตระหนักรู้ว่า
ยังมีคนที่เรารักและรักเรารออยู่ข้างหลัง
ฉะนั้น จงระวังรักษาตน
ให้รอดปลอดภัยจากภยันตรายทั้งปวง
เพื่อจะซาบซึ้งว่าไม่มีที่ใดในโลก
ที่อบอุ่นมากไปกว่าบ้าน
สวัสดีค่ะ
การเดินทาง หากไม่เริ่ม ไม่กล้า ก็ ไม่ได้เดินทางครับ
สวัสดีค่ะน้องซิลเวีย
ขอบคุณที่ติดตามค่ะ
ขอบคุณค่ะอาจารย์หมอ jj
ชอบครับ เขียนได้ร้อยรัด น่าอ่าน ทำอย่างไรจึงจะเขียนเป็นครับ
สวัสดีค่ะครูพร
ขอบคุณนะคะที่ชอบและชม
สำหรับคำถามว่า ทำอย่างไรจึงเขียนเป็น
คงมาจากการอ่านมั้งคะ ชอบอ่าน เลยทำให้ชอบเขียนไปด้วย
อ่านทั้งจากหนังสือ จากชีวิตตนเอง และชีวิตคนอื่นค่ะ
สิ่งสำคัญที่สุดคืออ่านใจและอ่านความคิดตัวเองค่ะ