เลือกที่จะแตกต่าง
จงเป็นดั่งภูผาหิน
ที่น้อมรับแม้ละอองน้ำค้างเดือนหงาย
แต่ยามลมกระหน่ำกราย ก็พร้อมที่จะเผชิญหน้า
จงเป็นดังต้นไม้
ที่ให้อากาศบริสุทธิ์ในเมืองใหญ่
รวมทั้งคอยโอบอุ้มมลพิษ เพื่อที่จะเยียวยาหัวใจผู้คน
จงเป็นเพื่อนที่
คอยปลอบประโลมยามเพื่อนสิ้นหวัง
แต่ก็ไม่ลืมที่จะกล่าวตักเตือน ยามเพื่อนพลั้งเดินผิดทาง
จงทำความดีดุจสายลม
ที่มาต้องกายผู้อื่นอย่างแ่ผ่วเบา
แล้วจากไปอย่างไร้เงา ฤาตัวตน
ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ตครับ

จงเป็นตัวของตัวเองนะดีที่สุดคะ
ชอบคำว่า "เยียวยาหัวใจผู้คน" มากครับ
เพราะว่า ถ้าเราหาทางเยียวยาหัวใจของเราได้แล้ว ก็อยากหาทางเยียวยาผู้คนต่อไปครับ...
จงเป็นเช่น...น้ำค้าง
ที่มาจากความมสูงส่งแห่งท้องฟ้า
แต่เลือกที่จะให้ชุ่มเย็นแก่ต้นหญ้าอย่างไม่เดียดฉันท์
แวะมาเยี่ยมค่ะ
ขอบคุณครับ ที่บอก ให้เป็นทุกสิ่งทุกอย่าง รอบกายเรา ล้วนมีประโยชน์ครับ
อย่าเป็น นกมองไม่เห็นฟ้า ปลามองไม่เห็นน้ำ ใส้เดือนมองไม่เห็นดิน
สวัสดีครับ คุณจำปาดะน้อย
เป็นตัวของตัวเองให้ดีที่สุดนะครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ท่าน เด็กข้างบ้าน ~natadee
เยียวยาหัวใจเพื่อนมนุษย์เป็นพรอันประเสริฐนะครับ
สวัสดีครับ คุณ กิ่งไผ่ใบหลิว
ขอบคุณมากครับสำหรับบทกลอน
สวัสดีครับ คุณพรชัย
ขอบคุณที่เตือนสตินะครับ
สวัสดีค่ะ
แต่ยามลมกระหน่ำกราย ก็พร้อมที่จะเผชิญหน้า
สวัสดีค่ะ น้องPhornphon ชอบบทสุดท้ายค่ะ
"จงทำความดีดุจสายลม
ที่มาต้องกายผู้อื่นอย่างแ่ผ่วเบา
แล้วจากไปอย่างไร้เงา ฤาตัวตน"
สวัสดีครับพี่ครูคิม
เพิ่งเปลี่ยนภาพครับ
จะเป็นดังภูหินร่องกล้าครับ
อจจะไม่ได้เจอกันนะครับ เพราะยังไม่แน่ใจว่าโปรแกรมจะแน่นขนาดไหน และเกรงใจด้วยครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีพี่ noktaly ครับ
ขอบคุณสำหรับคำชม
มีความสุขในวันหยุดเสาร์ อาทิตย์นะครับ
สวัสดีค่ะ
ชื่นชมทุกถ้อยคำเลยค่ะ แวะมาเยี่ยมหลังจากกลับจากไปอบรมที่ต่างจังหวัดมาค่ะ ใช้เสียงเยอะมาก กะว่าจะหยุดพูดและหยุดคิดสักพักเพื่อสุขภาพค่ะ ขอบพระคุณมากที่ให้กำลังใจเสมอค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเช่นกันนะคะ
สวัสดีครับ พี่ศิลา
ขอบคุณที่มาเยี่ยมเยียนนะครับ