ข้าคือ..คนไทย

     ช่วงนี้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น....มีแต่เรื่องไม่ค่อยน่ารื่นรมย์ซักเท่าไหร่ ทั้งๆที่ก็ใกล้ช่วงเทศกาล...อาจจะเป็นเพราะว่า ในหลวงทรงพระประชวร..การเมืองที่น่าเบื่อหน่าย.. เผอิญวันนี้แม่มดน้อยได้ยินเพลงๆนึง ฟังแล้วรักแผ่นดินขึ้นอีกเยอะเลย..                    

เงียบขรึม..ใช่ว่าฉันจะโง่งม     อดกลั้นใช่ว่าฉันจะเฉื่อยชา    หนึ่งในคำสอนเหล่าบรรพชนสืบมา  นำพาพวกเราก้าวไป       แผ่นดินแม่..แม่ผู้มีแต่ให้เรา    พระคุณใหญ่ยิ่ง..ยิ่งกว่าสิ่งใด  แทบไม่ต้องถามประเทศชาติให้อะไร   เป็นไทยคนไทยต้องตอบแทน                ข้า...คือคนไทย ไม่เคยลืมชาติพันธ์ จะเกิดที่ใดจะตายที่ใดวิญญาณก็เป็น..คนไทย

     แม่มดน้อยว่า....ถ้าคนไทยทุกคนมีความคิดนี้...ในจิตสำนึก  บางทีเรื่องต่างๆคงไม่เกิดขึ้น...ทั้งๆที่คนไทยทุกคนรับรู้ว่า...พ่อ..ไม่สบาย สาเหตุเรื่องอะไรเราไม่เอ่ยถึง..แต่อย่างน้อยเรื่องนึงก็คือทรงมีความทุกข์....บ้านเมืองแบ่งฝ่ายแล้วอ้างว่าทำเพื่อ...พ่อ..ของคนไทยทุกคน...ฟังแล้วมันน่าขำสิ้นดี  ทำไมวันนี้เรามีสีแดงสีเหลือง....ทำไมเราต้องให้ประเทศอื่นเข้ามารังแกคนไทย...เคยมีใครนึกถึง..พ่อบ้างมั๊ยว่า...ทรงตรอมพระทัยแค่ไหน..ในเมื่อไม่ว่าจะเหลืองหรือแดง .. ต่างก็เป็นลูกพ่อเหมือนกัน...ยิ่งบ้านเมืองเจริญแค่ไหน..จิตใจยิ่งเสื่อมถอย..เห็นแต่ว่ามันเป็นเรื่องของข้า..เงิน..อำนาจ..ของข้า(อยากบอกเหลือเกินว่าถ้าเกิดมาแล้วคิดได้แค่นี้...เสียชาติเกิดเปล่าๆ)..พวกเราลืมกันแล้วหรือว่าประเทศไทยของเราโดนรังแก..ย่ำยีมามากแค่ไหนกว่าจะมาถึงวันนี้....ลืมเรื่องคนไทยขายชาติ..ทรยศกันเองเพราะเห็นแก่ตัว..จนเราต้องเสียอยุธยาให้กับพม่าว่างๆลองไปอยุธยากันดูนะคะ...แล้วหลับตานึกว่าใต้เท้าที่เรายืนนั้น..ใช่ที่ๆบรรพบุรุษของเราใช้ชีวิต..เลือดเนื้อปกป้องแผ่นดินหรือไม่...มองตามวัดต่างๆซิว่าเราเหลือซากปรักหักพังเพราะเหตุใด....ไม่ใช่เพราะว่าเราชักศึกเข้าบ้านเราเองหรอกหรือ...เราต้องนำหน่อเนื้อเชื้อกษัตริย์ของไทยไปเป็นตัวประกัน...ถึงแม้ว่าพระมหากษัตริย์ไทยท่านสามารถกอบกู้บ้านเมืองกลับคืนมาได้...แต่องค์พระพี่นางสุพรรณกัลยาได้กลับมาเหยียบแผ่นดินเกิดอีกหรือไม่....มีใครสงสารพระองค์บ้างมั๊ย...แล้ววันนี้เรายังจะยอมให้เหตุการณ์ย้อนกลับอีกหรือ...บทเรียนราคาแพงนี้น่าจะทำให้เรา...หยุด....แล้วหันมาปรองดองกันเพื่ออย่างน้อยก็ถวายให้..พ่อหลวงของคนไทยทั้งชาติ...ให้ทรงมีความหวังว่า...ลูกทุกคนมีจิตสำนึกว่า..เกิดมาต้องตอบแทนบุญคุณแผ่นดิน...

     เราทุกคนสามารถทำได้โดยเริ่มที่ตัวเราเองก่อน...เลิกที่จะคิดทำอะไรเพื่อตัวเอง  ลองหันมาเป็นผู้ให้บ้างบางทีมันอาจทำให้รู้ตัวเองก็ได้ว่าสิ่งที่พยายามหามาเติมเต็มให้ชีวิตนั้นมันจะมีประโยชน์อะไรถ้าไร้ซี่ง..แผ่นดินไทย...ไร้ซี่งสถาบันกษัตริย์...ช่วยกันจำดีกว่าว่าพ่อแม่สอนเราไว้ว่า..เราเกิดมาใต้เบื้องพระยุคลบาท...ดังนั้นมาคิดทำสิ่งดีกันดีกว่าว่าทำยังไงให้...เบื้องพระยุคลบาทไม่แปดเปื้อนหรือถึงแม้เบื้อนในฐานะลูกหลานไทยก็ต้องช่วยกันเช็ดให้สะอาด....

     เลิกเห่อกับสิ่งที่ไม่ใช่ของไทย...แล้วหันกลับมามองและเห็นค่าสิ่งที่เป็นของเราดีกว่า.....ช้างไทยไงคะ....เราไม่ได้มีช้างไว้เดินตามถนนหรือโชว์ชาวต่างชาติแล้วไปให้ความสำคัญกับสิ่งอื่น....ของดีๆของเรามีมากมาย...ช้างไทยคือช้างศึก...ที่กษัตริย์ไทยใช้กอบกู้บ้านเมืองมาตลอด...ช้างช่วยเราปกบ้านป้องเมือง...แล้วไฉนช้างศึกไทยจึงถูกเพิกเฉย..ไม่มีคุณค่า....จำกันให้ดีนะคะ...ถ้าวันที่ผ่านมาเราไร้ซึ่งช้างศึก....เราก็ไม่เหลือแล้วซื่ง..แผ่นดินไทย.....มาทำความดีถวายให้...พ่อ..ของแผ่นดินไทยกันดีกว่านะคะ...ลองคิดกันคนละอย่างสองอย่าง....แค่คิดจิตใจเราก็ยกระดับแล้วค่ะ...เพราะการอยากทำสิ่งดีงามให้ใครก็ตาม.....จะทำให้เราเลิกคิดถึงเรื่องตัวเองได้ในระดับนึง...แม่มดน้อยขออ้อนวอน....รักชาติ..รักในหลวงกันให้มากๆ อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง...เพราะเราไม่รู้ว่าวันเวลาเราเหลือแค่ไหน..ถ้าอยากทำดี..ทำเลยค่ะอย่ารีรอ...ถ้าจะให้ดีชวนคนอื่นร่วมด้วยก็ได้...ยิ่งมากยิ่งดี....เกิดเป็นไทยต้องรักกัน...แม่มดน้อยรักคนคิดดีทุกคนค่ะ.....อย่ารำคาญเรื่องที่แม่มดน้อยเขียนเลยนะคะ.... ช่วยอ่านแล้วคิดดูมันไม่ซีเรียส มากนักหรอกค่ะ...เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง....บ๊ายบายค่ะ