อย่าทำอย่างนั้นเลยลูก .. มันยาก

Handy
  ยอมให้มัน ช้า มัน ยาก บ้างเถอะครับ เขาจะได้เรียนรู้อะไรอีกมากมาย  

     ผมชอบพูดชอบบอกใครต่อใครว่า คำพูดอันตรายที่พ่อแม่ใช้ทำร้ายลูกโดยไม่รู้ตัวได้แก่ ..
    " อย่าทำอย่างนั้นเลยลูก .. มันยาก "
    " ทำอย่างนี้สิ .. ง่ายกว่า "
    " มัวทำแบบนั้นอยู่ทำไมล่ะ .. มันช้า "
    ยอมให้มัน ช้า มัน ยาก บ้างเถอะครับ เขาจะได้เรียนรู้อะไรอีกมากมายดังตัวอย่างที่เยี่ยมยอดจาก บันทึกนี้ ของ พี่เม่ย ไงครับ .


    * * *  เป็นความเห็นที่ผมไปแสดงไว้ท้าย หนึ่ง ในบันทึกที่มีคุณค่า น่าสนใจ จาก พี่เม่ย อยากให้ตามไปอ่านเรื่องราวในบันทึกครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลานปัญญา

คำสำคัญ (Tags)#การเรียนรู้#ประสบการณ์#เกร็ดความรู้

หมายเลขบันทึก: 31473, เขียน: 28 May 2006 @ 07:30, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 15:02, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 12, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (12)

พี่เม่ย
IP: xxx.170.234.5
เขียนเมื่อ 28 May 2006 @ 15:18
  • ตามมาขอบคุณสำหรับ ความเห็นที่ล้ำค่า ที่ไปฝากไว้ให้ในบันทึกของพี่เม่ย.... และจากบันทึกนี้ด้วยค่ะ
  • ยังคงมีบางครั้งเหมือนกันค่ะ ที่เผลอตัวใช้คำพูดอันตรายไปทำร้ายลูก...จากนี้ต่อไป ขอจดจำประโยคนี้ไว้ค่ะเพื่อเตือนตนเอง.....
"ยอมให้มันช้า มันยาก บ้างเถอะครับ"
น้องนิว
IP: xxx.29.37.21
เขียนเมื่อ 28 May 2006 @ 15:48

บางทีเวลาที่เราสอนนักศึกษาเขียนโปรแกรม เราก็จะไม่เข้าใจว่า ทำไมนักศึกษาถึงเขียนโปรแกรมด้วยวิธีนี้ หรือวิธีนั้น  ทำไมต้องสร้างตัวแปรมากมายในโปรแกรม  แต่พอมาอ่านบทความนี้ทำให้คิดว่า  บางที...การที่ให้เค้าได้ฝึกหัด " คิด "  เองซะบ้าง !!  มันจะทำให้เค้ารู้ถึงกระบวนการบางอย่าง  และเมื่อหันมามอง "เฉลย"  ที่อาจารย์เฉลย  มันน่าจะทำให้เค้าเข้าใจมากยิ่งขึ้น ...ว่า...ถ้าเขียนโปรแกรมด้วยวิธีแบบนี้กับวิธีแบบของอาจารย์ ... อย่างไหนจะประหยัดเวลามากกว่ากัน  แต่บางครั้งหนูก็ไม่อยากให้นักศึกษาเสียเวลากับกระบวนการที่เค้าคิด  ซึ่งเรามองว่าไม่ถูกต้องตั้งแต่แรก  แต่ก็ต้องยอมให้เค้าทำ เพื่อฝึกให้เค้าคิดคะ

http://gotoknow.org/panarat

 

Handy
IP: xxx.144.160.245
เขียนเมื่อ 29 May 2006 @ 10:15

   ขอบคุณครับ ทั้งสองท่าน ...

พี่เม่ย
         ดีใจครับหากที่ขีดเขียนไปจะก่อประโยชน์ได้  เดี๋ยวนี้พ่อ-แม่เผลอได้บ่อยกว่ายุคก่อนนะครับ  เพราะเทคโนโลยีสารพัดอย่างมาทำหน้าที่ให้เกิดความ ง่าย และ เร็ว จนบดบังโอกาสที่จะได้เรียนรู้สิ่งมีค่าใน ความช้า และ ความยาก

น้องนิว
         เร็ว - ง่าย
คือเครื่องแสดงประสิทธิภาพในการแก้ปัญหา  แต่สามารถเป็นตัวลด หรือขัดขวางการเรียนรู้ที่ดีได้ ถ้านำมาใช้มากไป ในกระบวนการพัฒนาคน

    ผมเคยคิดคำพูดที่สะท้อนความจริงที่หลายคนไม่ปฏิเสธ เป็น วาทะส่วนตัว ที่ไม่สงวนลิขสิทธิ์ครับ ..

   " อันว่า ความง่าย กับ ความมักง่าย นั้นอยู่ใกล้กัน จนน่ากลัว "

น้องนิว
IP: xxx.29.37.21
เขียนเมื่อ 29 May 2006 @ 13:54

หนูชอบที่อาจารย์สอนจังเลยคะ  !! ขออนุญาตเป็นลูกศิษย์ด้วยคนนะคะ  ...อีกทั้งชอบคำกล่าวของอาจารย์ที่ว่า  "ความง่าย กับ ความมักง่าย  มันอยู่ใกล้กันจนน่ากลัว"

-ขจิต ฝอยทอง
IP: xxx.158.4.155
เขียนเมื่อ 29 May 2006 @ 21:51
  • ตามมาสมัครต่อน้องนิวครับ
  • เรามักจะห้ามเด็กทำโน่นห้ามทำนี้ บางครั้งเป็นการปิดกั้นความคิดสร้างสรรค์ของเด็กครับ
Handy
IP: xxx.144.143.5
เขียนเมื่อ 30 May 2006 @ 23:56

   มาขอบคุณอีกรอบครับ ...
    คุณน้องนิว
        เป็นเครือข่ายการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ก็พอครับ ผมนั้น ผศ.ไม่เคยขอ ดร.ก็ไม่มีนำหน้าชื่อ มีอะไรก็มาแลกเปลี่ยนแบ่งปันกันดีกว่าครับ
    คุณน้องขจิต
         คนนี้รับเป็น "น้องศิษย์" ไปแล้ว แต่ "พี่ครู" ก็มีหลายอย่างที่รอเรียนรู้จาก "น้องศิษย์" อยู่นะ

  * * * สรุป ตอกย้ำอีกทีว่า ...
  " เด็กจะ รักการเรียนรู้ และ ชอบสู้สิ่งยาก ได้อย่างไร ถ้าในกระบวนการเรียนรู้ของเขามีแต่ความ สะดวก และ ง่าย "

น้องนิว
IP: xxx.29.37.21
เขียนเมื่อ 31 May 2006 @ 12:14
แป่วววว..!!!  อาจารย์ไม่ยอมรับหนูเป็นศิษย์  ถ้างั้นหนูจะคุกเข่าไปจนกว่าอาจารย์จะรับหนูเป็นลูกศิษย์....(เลียนแบบหนังจีน...) อิอิ...
IP: xxx.29.37.21
เขียนเมื่อ 31 May 2006 @ 12:23
แง ๆๆๆๆๆ  เศร้า...  อาจารย์ไม่ยอมรับหนูเป็นศิษย์  ฮือ ๆๆๆๆๆ
Handy
IP: xxx.144.143.8
เขียนเมื่อ 31 May 2006 @ 22:04
   ใจอ่อนแล้วครับ  เป็นอันว่า ยอม รับทุกคนที่สมัครครับ ถ้าทำหน้าที่ให้ดีไม่ได้  อาจเปลี่ยนไปเป็นอาจารย์ใบ้หวยก็อย่าว่ากันนะครับ
น้องนิว
IP: xxx.29.37.21
เขียนเมื่อ 03 Jun 2006 @ 11:41

ขอบคุณค๊า

ขออนุญาตแสดงความคิดเห็นครับ ผมได้อ่านบทความอาจารย์แล้ว ผมเห็นด้วยกับอาจารย์อย่างยิ่งครับ การที่เราให้ลูกทำอะไรด้วยตนเอง ถูกบ้าง ผิดบ้าง ถือเป็นการเรียนรู้ที่ดีกับลูกเรา เค้าอาจจะทำถูกบ้าง ผิดบ้าง ก็ตาม ล้วนแต่เป็นประสบการณ์ชีวิตให้กับตัวเค้าเองทั้งสิ้น
IS
เขียนเมื่อ 27 Jul 2006 @ 11:30

จริงๆ เห็นด้วยอย่างที่สุดค่ะอาจารย์ Handy เพราะเพิ่งเจอกับตัวเองเมื่อวาน น้องคนไทยเพิ่งมาเรียนออสเตรเลียได้อาทิตย์นึง ไม่ยอมทำอะไรเลย ทุกวันนี้ยังไม่ซักผ้าเลย อยู่บ้านคุณแม่จัดการทำให้ทุกอย่าง เดินทางมานี่คุณแม่ยังจัดกระเป๋าให้เลย ยังหาของไม่เจอจนทุกวันนี้ มาอยู่นี่ติดนิสัย ให้คนอื่นทำให้ (อาศัยอ้อนเก่ง ทำตัวน่าสงสาร) บอกทำอาหารไม่เป็น ให้เราทอดเนื้อให้กลัวทำเองไม่อร่อย แฮะๆ ก็เลยดุไปว่า ไม่ทอดกินเองก็ไม่ต้องกิน น้องเค้าจ๋อยไปเลย แต่ก็ใจอ่อน อยู่ช่วยดูเค้าทอดจนได้กินล่ะค่ะ ไม่รู้หนึ่งปีที่เค้าต้องช่วยตัวเองจะทำให้เค้าโตขึ้นได้รึเปล่า เพราะทุกวันนี้ยังบอกว่าทำไมต้องหัดทำ เพราะกลับไปบ้านก็มีคนทำให้อยู่แล้ว (ลูกคนรวยอ่ะค่ะ) เอาเถอะ คงต้องโตขึ้นบ้างล่ะค่ะ (แต่ดูเป็นคุณชายสุดๆ ไม่รู้จะรอดรึเปล่าน้า) เราก็ได้แต่ช่วย "ไม่ทำอะไรให้ ให้ทำเอง" ก็เท่านั้น