ตีสี่พ้นพักผ่อนนอนเห็นดาว

แสงระยิบกระพริบพรายจากปลายฟ้า
ดาวเจิดจ้าแจ่มสว่างอยู่กลางหาว
ที่สิบเจ็ดพฤศจิกาฯคราชมดาว
ฟ้าสกาววาววับจับตาชม

 

นั่งดูดาวคราวตีสองต้องประสงค์
เสื่อปูลงตรงขอบสระกะเหมาะสม
ชวนเพื่อนพ้องน้องพี่ที่นิยม
ต่างรื่นรมย์ชมดาวพราววิไล

 

รวมแล้วห้าชีวีที่ตั้งจิต
เพ่งพินิจฟ้าครามงามสดใส
แหงนคอคอยตั้งบ่าท่าตั้งใจ
เหลือบเห็นไซร้ร้องหวีดเสียงกรีดดัง

 

ล่วงสามยามยาวนานนับดาวตก
รวมสิบหกดวงเห็นเป็นมนต์ขลัง
ฟ้าเริ่มปิดติดเมฆมัวสลัวบัง
เพื่อนฝูงทั้งสี่หนอก็ขอตัว

 

เหลือเพียงเราคนเดียวไม่เปลี่ยวเหงา
นั่งรอเฝ้าฟ้าพราวดาวสลัว
โถ ! ยังดีมีหมาแหม..สองตัว
จึงไม่กลัวผีหลอกบอกตามตรง

 

ตีสามครึ่งตะลึงมองท้องฟ้าเปิด
ดาวบรรเจิดแจ่มจรัสสัมผัสหลง
ร่วงเป็นทางยาวแล้วแตกปลายแหลกลง
พิศวงงามตาเมื่อครายล

 

รวมนับต่ออีกสิบกระพริบพร่าง
ใกล้สว่างให้ง่วงนอนรายงานผล
จาก “ยางรากวิทยา”ลาทุกคน
ตีสี่พ้นพักผ่อนนอนเห็นดาว

....................................................

                               ดอกไผ่...
                               ๑๗ พฤศจิกายน  ๒๕๔๑
                                 ๐๕.๐๐  น.

หมายเหตุ   บันทึกจากความทรงจำเมื่อ ๑๑ ปีที่แล้ว........

ขอให้ทุกท่านมีความสุขกับการชมดาวค่ะ

ขอบคุณภาพ : จากอินเทอร์เน็ต