วันนี้ตอนเย็นๆ (ยังไม่มืด) ไม่อยากทำกับข้าวทานเอง เลยไปทานข้าวที่ร้านอาหารนอก มน. (ร้านเดียวกับที่เคยไปทานอาหารตอนช่วงสงกรานต์) ร้านนี้เขาทานอาหารเจกันทั้งบ้าน แต่เขาทำอาหารทั่วไปขายลูกค้า และขายชาไข่มุกด้วย

   พอไปนั่งที่โต๊ะอาหาร ไปพบข้อคิด คำคม (แปลจากภาษาจีน) ที่ถูกใจเข้า เลยขอกระดาษที่ร้านจดบันทึกมาเขียนไว้ เผื่อท่านผู้อ่านที่สนใจ จะจดจำไปใช้ประโยชน์บ้าง (ก็ไม่ขัดข้อง) เขาเขียนไว้ดังนี้ครับ

       

 

   
   

ข้าวหนึ่งเม็ด 

 

ได้มาไม่ง่าย 

   
   

ทานข้าวในจาน

 

นึกถึงที่มา

   
   

โปรดอย่าเหลือทิ้ง

 

เป็นบาปหนักหนา

   
   

ถางหญ้ากลางแดดจ้า

 

หลังสู้ฟ้าหน้าสู้ดิน

   
   

เหงื่อไหลรินอาบหน้า

 

ความทุกข์จากชาวนา 

   
   

พระอาทิตย์ พระจันทร์ต้องส่องแสง

 

หล่อเลี้ยงจากอากาศ

   
   

เติบโตได้กว่าร้อยวัน

 

จึงเก็บเกี่ยวยามสมควร

   
             

   พออ่านข้อคิด คำคมนี้เสร็จ ทำให้นึกถึงสมัยตอนไปออกค่ายอาสา (ตอนเรียนมหาวิทยาลัย)  รวมทั้งเป็นที่ปรึกษาชมรมอาสาของ มศว ต่อ เนื่องถึง มน. ตอนก่อนทานข้าวทุกมือ จะต้องท่องกลอนบทนี้ก่อน จึงจะได้ทานข้าว

ข้าวทุกจานอาหารทุกอย่าง อย่ากินทิ้งขว้างเป็นของมีค่า
ผู้คนอดอยากมีมากนักหนา สงสารบรรดาเด็กตาดำๆ ......
      (เราอาสา พัฒนา ใจเริงร่าและสามัคคี...)

   เข้าไปค้นใน Google ได้กลอนคล้ายๆ กัน มาอีก 2 Version ครับ

ข้าวทุกจานอาหารทุกอย่าง อย่างกินทิ้งขว้างเป็นของมีค่า
คนจนคนยากมีมากนักหนา  สงสารบรรดาเด็กตาดำๆ

                      และ

ข้าวทุกจาน อาหารทุกอย่าง
อย่ากินทิ้งขว้าง เป็นของมีค่า
พ่อแม่เหนื่อยยาก ลำบากหนักหนา
สงสารบรรดา คนยากคนจน

ในโลกใบนี้ ยังมีคนจนยาก
แสนลำบากอัตคัดและขัดสน
อย่ากินทิ้งกินขว้างตามใจตน
สงสารคนจนที่ไม่มีอะไรกิน

   อ่านแล้วเป็นอย่างไรกันบ้างครับ นอกจากไปพบกลอนแล้วยังพบภาพนี้อีกครับ เหตุเกิดในประเทศไทย...ที่ไหนสักแห่ง

ภาพจาก http://webboard.mthai.com/7/2006-05-09/232515.html

***********

   ตอนขากลับ ถามเขาว่าที่นี่ทานน้ำผึ้งไหม เขาบอกว่า "บ้านอยู่ชาติตระการ" ที่บ้านพ่อจะซื้อน้ำผึ้งให้เป็นลัง (1 โหล) ซื้อมาปีกว่า แล้วยังเหลืออีก 1 ขวด เป็นน้ำผึ้งป่า พวกป่าไม้เอาของที่จับได้มาขาย

   ผมสงสัยว่า "ป่าไม้อีกแล้วเหรอ" (ไปที่ไหนก็เจอมุขนี้ สงสัยจะปลอม)

   พอเขาเอามาให้ดู ก็ปลอมจริงๆ (คนไทย ถูกหลอกง่ายจัง)

   น้ำผึ้งอะไร เหลวจัง แถมสีเหมือนน้ำมันเบนซินเลย

   ผมเลยให้น้ำผึ้งแท้ ไป 1 ขวดเล็ก และแจกเอกสารให้อีก 3 ชุด

   เพื่อเป็นวิทยาทาน ให้คนไทยมีปัญญา และก้าวไปสู่ สังคมอุดมปัญญาครับ

   จะไปถึงได้ต้องช่วยคนละไม้ละมือ นะครับ..